در گیاهشناسی، تنه درخت (یا تنه اصلی) محور چوبی اصلی درخت است که در شناسایی درختان و تولید چوب نقش مهمی ایفا میکند. ساختار تنه از پایین به بالا بسته به گونه درخت متفاوت است.
تنه در هر دو نوع گیاهان چوبی و غیرچوبی مانند نخلها وجود دارد، اما ساختار داخلی آنها متفاوت است. با گذشت زمان، تنه به دلیل رشد ثانویه (یا رشد شبهثانویه در تکلپهایها) ضخیمتر میشود. تنهها ممکن است در معرض آسیبهایی مانند آفتابسوختگی قرار گیرند.
واژهشناسی
تنههایی که برای تولید الوار بریده میشوند، معمولاً چوببره نامیده میشوند؛ اگر به طول خاصی بریده شوند، تکهچوب نام میگیرند. اصطلاح "چوببره" به طور غیررسمی برای توصیف هر تنهای که از زمین جدا شده و ریشههایش قطع شده است، استفاده میشود. پاشنه بخشی از تنه است که پس از قطع درخت در زمین باقی میماند یا انتهای زمینی درخت کندهشده که ریشههایش هنوز در خاک است.
ساختار تنه
تنه از پنج لایه اصلی تشکیل شده است:
- پوست خارجی: لایه محافظتی بیرونی تنه.
- پوست داخلی (آبکش): مسئول انتقال مواد غذایی از ریشه به شاخهها و برعکس.
- کامبیوم: لایه نازکی از سلولهای تقسیمشونده که سلولهای آبکش و چوب را تجدید میکند.
- چوب تازه (چوب زنده): سلولهایی که آب را در درخت منتقل میکنند و نشاسته را ذخیره مینمایند.
- چوب مرکزی (چوب مرده): سلولهای مردهای که با رزین و مواد معدنی پر شدهاند تا از رشد ارگانیسمها در مرکز درخت جلوگیری کنند.