عبارت مورد نظر خود را بنویسید
تیموفی بویچوک (۱۸۹۶-۱۹۲۲) نقاش اوکراینی و برادر کوچکتر میخایلو بویچوک بود. او با استعداد ذاتی در نقاشی، بهعنوان دستیار برادرش در مرمت آثار هنری فعالیت کرد. آثار او تحت تأثیر هنر بیزانسی و فولکلور اوکراینی، بهویژه پرترهها و پوسترهای سیاسی، شهرت یافتند. مرگ زودهنگام او در ۲۶ سالگی، مانع از تأثیر بیشترش بر جامعه هنری شد.
ایستگاه راهآهن وینگفیلد، واقع در منطقه روستایی دربیشر، انگلستان، از سال ۱۸۴۰ تا ۱۹۶۷ فعال بود. این ایستگاه که توسط فرانسیس تامپسون طراحی شد، پس از سالها متروکه شدن، از سال ۲۰۱۹ با حمایت مالی بختآزمایی ملی مرمت شد و در اکتبر ۲۰۲۳ به شکل اولیه خود در سال ۱۸۴۰ بازگردانده شد.
دژ کوژیر، یک شهر مستحکم داسی در شهرستان آلبا، نمادی از معماری نظامی باستانی است. این دژ که در منطقهای استراتژیک قرار دارد، گواهی بر تمدن و استحکامات دفاعی داسیها در برابر تهاجمات رومیهاست.
مارگارت سگویر (۱۷۹۵–۱۸۷۰)، نقاش مینیاتوری بریتانیایی، دختر ارشد آنتونی استوارت بود. او تحت آموزش پدرش، به همراه خواهر کوچکترش گریس، به نقاشی مینیاتور روی آورد. مارگارت به خاطر آثارش ستوده شده، اما امروزه رکورد مشخصی از کارهای او باقی نمانده است. او با جان سگویر، مرمتگر آثار هنری، ازدواج کرد و صاحب پسری به نام پیتر شد که بعدها به نویسندهای موفق تبدیل گشت.
خانه دکتر اُ.بی. هریمن، معروف به مزرعه تاریخی هریمن نیلسن، بنایی تاریخی در شهر همپتون، ایالت آیوا، آمریکاست. این خانه با سبک معماری ایتالیایی در سال ۱۸۸۱ ساخته شد و توسط املاک نیلسن به انجمن تاریخی شهرستان فرانکلین اهدا گردید. از سال ۱۹۸۷ در فهرست آثار ملی آمریکا ثبت شده و هماکنون در حال مرمت است.
استحکامات مککالی پوینت، یک موقعیت تاریخی توپخانهای در ویکتوریا، بریتیش کلمبیا است. این دژ بین فوریه ۱۸۹۴ و اکتبر ۱۸۹۷ ساخته شد و امروزه به یک پارک عمومی تبدیل شده است.
توپ چرخزن ۱۰ سانتیمتری اسکودا vz. ۳۸، یک توپ سبک بود که پیش از جنگ جهانی دوم در استحکامات مرزی چکسلواکی مستقر شد. این توپ توسط کارخانه اسکودا در پلزن طراحی و ساخته شد و بر پایه توپ صحرایی ۱۰ سانتیمتری vz. ۳۰ توسعه یافت. با اشغال چکسلواکی توسط آلمان در ۱۹۳۹، این توپها به دست ارتش آلمان افتاد و پس از جنگ جهانی دوم، تمام ۱۵ دستگاه آن نابود شدند.
حمام عمریه، واقع در نیکوزیا قبرس، یک حمام عمومی تاریخی از دوره عثمانی است که در دهه ۱۵۷۰ توسط لالا مصطفی پاشا ساخته شد. این حمام بخشی از مجموعه مسجد عمریه است که به یاد خلیفه عمر ساخته شده است. ساختمان اصلی، کلیسایی متعلق به قرن ۱۴ میلادی بود که در محاصره عثمانی آسیب دید و بعدها به حمام تبدیل شد. پس از مرمت در سالهای ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۴، امروزه بهعنوان حمام و اسپا مورد استفاده قرار میگیرد.
ویلیام ویلت (۱۸۶۹-۱۹۲۱) هنرمند آمریکایی در زمینهی نقاشی پرتره، شیشههای رنگی و مرمت آثار هنری بود. او بهعنوان یکی از پیشگامان احیای سبک گوتیک، استودیوی شیشههای رنگی ویلت را تأسیس کرد و با مخالفت با سبک اپالسان آمریکایی، به بازگرداندن تکنیکهای قرون وسطایی در هنر شیشههای رنگی پرداخت.
مارکو پنوو (۱۹۲۲-۱۹۹۸)، استاد تراشکاری چوب و مرمتگر صربستانی، در شهر تیتل (سربیا کنونی) زاده شد. او با تبار کروات و بلغاری، در نووی ساد زندگی کرد و شاگرد ی. سزوتر بود. پنوو در ساخت و مرمت ایکونوستاسها، محرابهای کلیساهای ارتدوکس صربی، کاتولیک یونانی و رومی، و همچنین مرمت اشیای مقدس فعالیت داشت. آثار او در سبکهای باروک، نئوروکوکو و کلاسیک دیده میشود.
استحکامات کپنهاگ در قرن هفدهم با برنامهریزی کریستین چهارم و ادامه کار توسط جانشینانش، نوسازی و گسترش یافت. این استحکامات شامل دیوارهای دفاعی، سنگرها و دژ کاستلت بود که تا نیمه قرن نوزدهم مورد استفاده قرار گرفتند. امروزه تنها بخشهایی مانند سنگر کریستیانسهاون و کاستلت باقی ماندهاند.
معبد یadana زدی سینمیا شین، بنایی تاریخی در سگاینگ میانمار است که در سال ۱۴۳۱ میلادی به دستور پادشاه مونهین تادو ساخته شد. این معبد برای نگهداری پنج Relic مقدس که از سریلانکا آورده شده بود، ساخته شد. پس از آسیبدیدگی در زلزلههای ۱۴۸۵ و ۲۰۱۲، مرمتهای گستردهای روی آن انجام گرفت.
گالری هنری کونستکرینگ، ساختمانی تاریخی در جاکارتا مرکزی، اندونزی است که در سال ۱۹۱۴ به طراحی معمار هلندی پ.ا.ی. موژن ساخته شد. این بنا ابتدا میزبان انجمن هنری محلی بود و پس از تغییر کاربریهای متعدد، در سال ۲۰۱۱ مرمت شد. امروزه طبقه فوقانی آن به گالری هنری و طبقه همکف به رستوران تبدیل شده است.
وِنتوُرث وودهاوس، عمارت تاریخی در یورکشایر جنوبی، با بیش از ۳۰۰ اتاق و قدمتی از قرن ۱۸، امروزه تحت مالکیت بنیاد حفظ و مرمت قرار دارد. این بنا شاهد تحولات سیاسی، میزبانی از شخصیتهای برجسته و تغییر کاربریهای متعدد از جمله مرکز آموزشی بوده است.
قلعه کرپفسبرگ، واقع در تیرول اتریش، یک قلعه تاریخی است که در ارتفاع بالایی از سطح دریا قرار دارد. این قلعه که قدمت آن به قرون وسطی بازمیگردد، نقش مهمی در تاریخ منطقه داشته و شاهد رویدادهای سیاسی و نظامی متعددی بوده است. امروزه بقایای این قلعه به عنوان یک میراث تاریخی حفظ و مرمت شده است.
トップاشین کانونت باتری، همچنین شناختهشده به نام باتری کالکارا، یک استحکامات توپخانهای در کالکارا، مالت بود که توسط شورشیان مالت در جریان محاصره فرانسویها در سالهای ۱۷۹۸ تا ۱۸۰۰ ساخته شد. این باتری بخشی از زنجیرهای از استحکامات، سنگرها و خندقها بود که مواضع فرانسویها در مارسامست و بندر بزرگ را محاصره کرده بود.
دوک لینگ، آخرین جونک اصیل هنگکنگ، در دهه ۱۹۵۰ در ماکائو ساخته شد و پس از سالها استفاده بهعنوان قایق ماهیگیری، در ۱۹۸۵ بازسازی شد. این کشتی در بندر ویکتوریا فعال بود و پس از غرق شدن در طوفان ۲۰۱۴، با هزینهای هنگفت مرمت و در ۲۰۱۵ دوباره به آب انداخته شد. امروزه برای تورهای گردشگری، مراسم عروسی و فیلمبرداری استفاده میشود.
لوکزامبورگ با یک اثر در فهرست میراث جهانی یونسکو حضور دارد. این اثر، شهر قدیمی و استحکامات لوکزامبورگ است که در سال ۱۹۹۴ به ثبت رسید. یونسکو مکانهای دارای اهمیت فرهنگی یا طبیعی را بر اساس معیارهای مشخصی انتخاب میکند.
ساختمان گوئن، بنای تاریخی ثبتشده در سینسیناتی اوهایو، در سال ۱۹۱۴ به سبک بو-آر ساخته شد. این ساختمان ۱۳ طبقهای با مساحت حدود ۱۱۱۵۰ مترمربع، توسط ارنست فلگ طراحی شد و به سفارش آلیس گوئن وندربیلت، به افتخار پدرش آبراهام گوئن نامگذاری شد. این بنا از سال ۱۹۳۵ تا ۱۹۵۶ مقر اصلی شرکت پروکتر اند گمبل بود و در سال ۱۹۹۲ توسط گروهی از سرمایهگذاران خریداری و مرمت شد.
قفل وانزفورد، بخشی از مسیر دریفیلد نویگیشن در یورکشر شرقی انگلستان، در سال ۱۷۷۰ ساخته و در ۲۰۰۹ مرمت شد. این سازه در ۱۹۸۵ به عنوان بنای درجه دو ثبت شد. واقع در روستای وانزفورد، دسترسی آسان از جاده B1249 دارد و نقش مهمی در تاریخ حملونقل آبی منطقه ایفا کرده است.
