عبارت مورد نظر خود را بنویسید
رومان دوبراخوتوف، روزنامهنگار تحقیقی و فعال سیاسی روس، بنیانگذار و سردبیر رسانه «اینسایدر» است. او همچنین از بنیانگذاران حزب ۵ دسامبر و عضو شورای سیاسی جنبش همبستگی است. دوبراخوتوف با فعالیتهای سیاسی و رسانهای خود، به ویژه در مخالفت با سیاستهای کرملین، شناخته میشود.
ناتالیا گراسووا، پزشک و سیاستمدار اسلواکی، از سال ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۰ عضو شورای ملی این کشور بود. او که با نام ناتالیا کودزِیوا در براتیسلاوا متولد شد، در انتخابات پارلمانی ۲۰۱۶ از سوی حزب راستگرای افراطی «مردم ما اسلواکی» به مجلس راه یافت. گراسووا به دلیل حضور در مراسم بزرگداشت یوزف تیسو، رئیسجمهور دوره جنگ جهانی دوم اسلواکی، و مخالفت با کنوانسیون استانبول برای جلوگیری از خشونت علیه زنان، مورد انتقاد قرار گرفت.
«بنی و جتها» ترانهای از التون جان و برنی تاپین است که در آلبوم «خداحافظ جاده آجری زرد» در ۱۹۷۳ منتشر شد. این ترانه با الهام از یک گروه موسیقی تخیلی خلق شد و به یکی از محبوبترین آثار التون جان تبدیل گشت. با وجود مخالفت اولیه التون جان، این ترانه در ۱۹۷۴ به صدر جدولهای موسیقی آمریکا و کانادا رسید و گواهینامههای طلا و پلاتین دریافت کرد.
حاجی شریعتالله (۱۷۸۱-۱۸۴۰) از رهبران مذهبی و دانشمندان اسلامی برجسته بنگال بود که به دلیل تأسیس جنبش فرایضی شناخته میشود. او پس از تحصیل در مکه و قاهره، به بنگال بازگشت و با هدف اصلاح باورهای خرافی و ترویج اسلام خالص، جنبش فرایضی را در ۱۸۱۸ بنیان نهاد. این جنبش نه تنها مذهبی، بلکه جنبههای اجتماعی و اقتصادی را نیز دربر گرفت و با مخالفت شدید نخبگان مواجه شد.
«ما سه گه پِنسو» (به معنی «اما اگر به آن فکر کنم») سرودی به گویش ژنویی زبان لیگوریایی است که نمادی از فرهنگ شهر جنوا در ایتالیا به شمار میرود. این ترانه که در سال ۱۹۲۵ منتشر شد، داستان مهاجر ژنویی را روایت میکند که علیرغم مخالفت فرزندش، به زادگاهش بازمیگردد. این اثر با اجراهای هنرمندان برجستهای مانندمینا و گروه ریچی اِ پُوِری، به بخشی از میراث موسیقی ایتالیا تبدیل شده است.
ادگار جی. آدامز، متولد ۱۸۶۶، یک سیاستمدار جمهوریخواه و حقوقدان آمریکایی بود که از ۱۸۹۷ تا ۱۹۰۰ در مجلس نمایندگان میشیگان خدمت کرد. او بهعنوان رئیس مجلس در دوره چهلم قانونگذاری انتخاب شد. آدامز با وجود چالشهای سیاسی، از جمله مخالفت فرماندار پینگری، موفق به بازانتخاب شد و در تدوین قانون اساسی میشیگان ۱۹۰۸ نقش داشت.
ویلیام اسمارت (حدود ۱۵۳۰–۱۵۹۹)، سیاستمدار انگلیسی اهل ایپسویچ، پس از درگذشت پدرش در ۱۵۶۰، چهار ملک در اسکس و سافک را به ارث برد. او در سمتهایی مانند خزانهدار، پورتمن و پنج بار بهعنوان بایف ایپسویچ فعالیت کرد. اسمارت بهدلیل مخالفت با ارسال تدارکات به رابرت دادلی، ارل لستر، زندانی شد اما با حمایت شهروندان ایپسویچ آزاد گردید. او نماینده پارلمان انگلستان در ۱۵۸۸ بود و در ۱۵۹۱ به ساخت سرای سالمندان در ایپسویچ کمک شایانی کرد.
دیونیسیه میلیووویچ (۱۸۹۸-۱۹۷۹) اسقف ارتدکس صرب بود که از ۱۹۳۹ تا ۱۹۶۴ به عنوان اسقف آمریکا و کانادا خدمت کرد. او به دلیل مخالفت با کمونیسم و استقلال کلیساهای صرب در آمریکای شمالی و استرالیا شناخته میشود. در ۱۹۶۴، پس از اختلاف با کلیسای ارتدکس صرب، کلیسای ارتدکس آزاد صرب را تأسیس کرد.
ایو دو لا بریِر (۱۸۷۷-۱۹۴۱) الهیدان و نویسنده فرانسوی بود که بهعنوان یک یسوعی تأثیرگذار، از لیگ ملل و صلح بینالملل حمایت کرد. او با وجود مخالفت با جنگ، به بررسی مفهوم جنگ عادلانه در سنت مسیحی پرداخت. لا بریِر در مناقشات سال ۱۹۲۶ میان کلیسای کاتولیک و گروه مونارشیست «اکسیون فرانسز» نقش داشت و تلاش کرد موضعی میانه برای پاپ پیوس یازدهم بیابد.
ویکتور هوگو تینوکو، سیاستمدار نیکاراگوئهای و عضو سابق جبهه ساندینیستا، از مبارزات انقلابی تا مخالفت با حکومت دانیل اورته را تجربه کرده است. او که در دورههای مختلف سمتهایی مانند معاونت وزارت خارجه و نمایندگی مجلس را بر عهده داشت، در نهایت به دلیل انتقاداتش از اورته از حزب اخراج و به جنبش تجدید ساندینیستا پیوست. در ژوئن ۲۰۲۱، او به همراه دیگر چهرههای اپوزیسیون دستگیر و به ۱۳ سال حبس محکوم شد.
والدریش، هفتمین اسقف پاساو، از سال ۷۷۷ تا ۸۰۴ میلادی در این سمت خدمت کرد. اطلاعات کمی از زندگی و فعالیتهای او در دست است. در دوران او، مرزهای اسقفی به سمت شرق تا رودها مارچ و لیتا گسترش یافت. همچنین، پاساو به عنوان یک اسقفی تابع به متروپولیتن جدید سالزبورگ پیوست، که والدریش مانند بسیاری از جانشینانش، با آن مخالفت کرد، اما در نهایت ناموفق بود.
لایحه استرداد مجرمان ۲۰۱۹ هنگکنگ با هدف اصلاح قوانین استرداد و همکاریهای حقوقی با مناطق خارج از هنگکنگ، از جمله چین و تایوان، ارائه شد. این لایحه با مخالفت گسترده داخلی و بینالمللی مواجه شد و اعتراضات گستردهای را به دلیل نگرانی از تضعیف سیستم حقوقی هنگکنگ و افزایش نفوذ چین برانگیخت.
چارلز توماس (۱۷۹۴-۱۸۶۸) نماینده معدن و کارگزار سهام در کامبورن، کورنوال بریتانیا بود. او از حامیان استخراج معدن در اعماق زمین به شمار میرفت. توماس از ۱۲ سالگی در معدن دولکوت کار میکرد و در ۲۱ سالگی به عنوان نماینده زیرزمینی منصوب شد. با وجود مخالفت سهامداران، او با تلاشهای خود معدن دولکوت را به پرتولیدترین معدن قلع در کورنوال تبدیل کرد.
ایده ادغام ایالتهای برلین و براندنبورگ از زمان وحدت آلمان مورد توجه بوده است. با وجود اشتراکات تاریخی، فرهنگی و زبانی، تلاش برای ادغام در سال ۱۹۹۶ با مخالفت رایدهندگان براندنبورگ مواجه شد. با این حال، همکاریهای نزدیک بین دو ایالت ادامه دارد و اخیراً در مارس ۲۰۲۲، سران دولت هر دو ایالت اعلام کردند برنامهای برای ادغام ندارند.
کارل یا کارل جانسون ممکن است به افراد مختلفی اشاره داشته باشد، از جمله سیاستمداران، دانشمندان، ورزشکاران و شخصیتهای دیگر. از جمله معروفترین آنها میتوان به کارل جانسون، پزشک بهداشت عمومی آمریکایی که با آزمایشهای هستهای مخالفت کرد، و کارل جانسون، شخصیت اصلی بازی ویدئویی Grand Theft Auto: San Andreas اشاره کرد.
هولاند هامفریز، مدیر سابق دبیرستان شهرستان رندولف، در دهه ۱۹۹۰ با تهدید به لغو جشن فارغالتحصیلی به دلیل مخالفت با روابط بیننژادی، جنجال ملی برپا کرد. او بعدها به سمت مدیرکل آموزش و پرورش این شهرستان انتخاب شد. این رویدادها نمادی از تنشهای نژادی در سیستم آموزشی آمریکا شدند.
انستیتو و دانشکده تحصیلات تکمیلی آموزش مری لو فولتن (FIGSE) در دانشگاه ایالتی آریزونا در سال ۱۹۵۴ تأسیس و در سال ۲۰۱۰ با وجود مخالفتهای شدید هیئت علمی، دانشجویان و سازمانهای حرفهای مرتبط، منحل شد. این مؤسسه گاهی با کالج معلمان مری لو فولتن ASU اشتباه گرفته میشد که همزمان با انحلال FIGSE، از کالج آموزش و رهبری معلمان (CTEL) در پردیس غربی تغییر نام داد.
آنتون فون اشمرلینگ (۱۸۰۵-۱۸۹۳) سیاستمدار اتریشی و از چهرههای کلیدی جنبش لیبرال در قرن نوزدهم بود. او در رویدادهای انقلابی ۱۸۴۸ نقش فعال داشت و بهعنوان وزیر کشور و امور خارجه در دولت موقت آلمان فعالیت کرد. اشمرلینگ تلاش کرد تا اتریش را بهعنوان یک قدرت لیبرال در اروپا تثبیت کند، اما با مخالفتهای داخلی و خارجی مواجه شد.
سر اُوِدیل پرایس (۱۷۴۷–۱۸۲۹)، نویسندهٔ رسالهٔ «زیبایی پیکرنگارانه در برابر شکوهمندی و زیبایی محض»، مالک زمیندار هرتفوردشیری بود که در کانون مناظرههای پیکرنگارانه دهه ۱۷۹۰ قرار داشت. او با حفظ عناصر طبیعی در طراحی منظر، نظیر درختان کهن و مسیرهای ناهموار، به مخالفت با سبک رسمی و متقارن کلاسیک پرداخت.
خوان کارلوس کُرال (۱۹۳۳-۲۰۱۸) سیاستمدار سوسیالیست آرژانتینی بود که بههمراه آلفردو پالاسیوس، نقش برجستهای در تاریخ سوسیالیسم آرژانتین ایفا کرد. او از سال ۱۹۵۵ فعالیت سیاسی خود را آغاز کرد و در مخالفت با حکومت ضدسوسیالیست خوان پرون شرکت جست. کُرال دو دوره بهعنوان نماینده مجلس انتخاب شد، اما پس از کودتای ۱۹۶۶ از سمت خود برکنار شد. او در دوران دیکتاتوری نظامی از گروههای چریکی فاصله گرفت و به ایدههای نائول مورنو برای ایجاد جنبشهای کارگری مستقل گرایش یافت.
