عبارت مورد نظر خود را بنویسید
رولان ویرا، زاده ۱۶ اوت ۱۹۷۹، مربی فوتبال فرانسوی و بازیکن سابق است. او در دوران بازیگری مهاجم بود و برای تیمهایی چون آنژه، سیون و لیبورن بازی کرد. ویرا در حال حاضر هدایت تیم لو پو را بر عهده دارد و سابقه قهرمانی در لیگ ملی و لیگ ۲ فرانسه را به عنوان سرمربی دارد.
«پنجرهای در لندن» (A Window in London) فیلم هیجانانگیز بریتانیایی محصول ۱۹۴۰ به کارگردانی هربرت میسون است. داستان مردی را روایت میکند که مجذوب همسر شعبدهباز حسودی میشود و شاهد قتلی در آپارتمان آنهاست. این فیلم بازسازی اثر فرانسوی «متروپولیتن» (۱۹۳۹) است.
اولگا دور-دوگادکو، ورزشکار متولد مولداوی و تابعیت اسرائیلی، در رشتههای دو ۴۰۰ متر با مانع و پرش با نیزه فعالیت میکرد. او در سال ۱۹۹۱ به اسرائیل مهاجرت کرد و در مسابقات جهانی و ملی متعددی شرکت کرد و چندین عنوان قهرمانی ملی را کسب نمود.
ریمون لِبِگ (1895-1984) مورخ ادبی نامدار فرانسوی بود. او که پسر هانری لِبِگ، متخصص خطوط کهن، بود، در سال 1955 به عضویت آکادمی کتیبهها و نامهنگاریهای زیبا درآمد. لِبِگ همچنین از بنیانگذاران مجله «تاریخ تئاتر» بود.
بنوآ-ژوزف بوسو (1703-1773)، سازنده برجسته ویولن فرانسوی، در قرن هجدهم در منطقه بروکسل فعالیت داشت. او با تلفیقی از روشهای بومی و خارجی، سازهایی با مشخصات منحصربهفرد مانند پیچ خاص و لاک زرد-قهوهای تولید کرد. زندگی او از حرفه دفترداری به ساخت ویولن تغییر یافت و در نهایت در زادگاهش درگذشت.
ماری باتومن، بازیکن حرفهای بدمینتون فرانسوی متولد ۱۹۹۵، از هشت سالگی وارد دنیای حرفهای شد. او با تیم ملی جوانان مدال نقره قهرمانی اروپا را کسب کرد و در سال ۲۰۱۹ قهرمان بدمینتون انفرادی زنان فرانسه شد.
کفش قرمز، رهبر کاریزماتیک چوکتاو، در قرن هجدهم با تاجران انگلیسی وارد معامله شد و با اقدام خود، جرقه جنگ داخلی چوکتاو را زد. فرانسویها برای مقابله، دستور ترور او را صادر کردند. این رهبر شجاع که با نامهای دیگری نیز شناخته میشد، نقش مهمی در تاریخ این قوم ایفا کرد.
ژِفْروا دو لاگاسنری، فیلسوف و جامعهشناس برجسته فرانسوی (متولد 1981)، در حوزه فلسفه اجتماعی و سیاسی، معرفتشناسی، نظریه انتقادی و جامعهشناسی فرهنگ و زندگی فکری فعالیت میکند. او به ویژه به آثار بوردیو و فوکو علاقهمند است و آثار متعددی در این زمینهها منتشر کرده است.
سنگال دارای رسانههای متنوعی شامل تلویزیون، رادیوهای خصوصی و روزنامههای متعدد است. رسانههای چاپی عمدتاً در داکار و تیِس توزیع میشوند و روزنامههای فرانسویزبان محبوبیت بیشتری دارند، هرچند نشریات انگلیسی نیز موجودند. مجلات اروپایی نیز در سنگال پرمخاطب هستند.
ناو فلِمبورو پرایز، که در ابتدا با نام "لو ژنرال لالی" (Le Général Lally) یک کشتی دزد دریایی فرانسوی بود، در ۱۴ آوریل ۱۷۵۷ به تصرف نیروی دریایی سلطنتی بریتانیا درآمد و وارد خدمت شد. این کشتی در نهایت در ۱۵ مارس ۱۷۶۳ فروخته شد.
ژرژ لوریو، بازیگر فرانسوی، بیشتر با نقش پروفسور تورنسل در فیلم «تنتن و راز پشم زرین» شناخته میشود. این مقاله به بررسی کارنامه سینمایی و اطلاعات مرتبط با او میپردازد.
رنه وستری، سیاستمدار برجسته فرانسوی، سالها به عنوان سناتور، عضو شورای عمومی آلپ-ماریتیم و شهردار سن-ژان-کاپ-فرات خدمت کرد. او که عضو احزاب RPR و UMP بود، در سالهای پایانی عمر با اتهامات پولشویی و فساد مواجه شد.
برونو شودره، شیمیدان فرانسوی و پژوهشگر برجسته CNRS، در زمینه شیمی آلی فلزی، بهویژه برهمکنش هیدروژن و فلزات واسطه تخصص دارد. تحقیقات او شامل سنتز اولین کمپلکسهای بیس(دیهیدروژن) و توسعه روشهایی برای تولید نانوذرات فلزی با ابعاد و اشکال کنترلشده است.
«وینسنت و من» فیلمی کانادایی-فرانسوی محصول ۱۹۹۰ است که داستان جو، دختر نقاش مستعدی را روایت میکند که آرزو دارد مانند ونسان ون گوگ نقاشی کند. او با یک دلال آثار هنری مرموز روبرو میشود که نقاشیهایش را میخرد و سپس ادعا میکند که این آثار متعلق به ون گوگ جوان است. جو برای اثبات حقانیت خود و یافتن دلال، سفری هیجانانگیز را آغاز میکند.
آگوست دریفوس، بازرگان فرانسوی قرن نوزدهم، ثروت عظیمی از تجارت گوانوی پرو به دست آورد. او با انحصار صادرات گوانو به اروپا، به یکی از قدرتمندترین چهرههای اقتصادی زمان خود تبدیل شد. دریفوس علاوه بر فعالیتهای تجاری، مجموعهدار برجستهای از آثار هنری بود و زندگی پرفراز و نشیبی را تجربه کرد.
راجر کرزن، قایقران فرانسوی، در سال ۱۹۴۸ در رقابتهای قایقرانی دو نفره با سکاندار در بازیهای المپیک تابستانی شرکت کرد. او در ۱۶ آوریل ۱۹۱۱ متولد و در ۱ آوریل ۱۹۹۵ درگذشت.
والنتین مانیان (۱۸۳۵-۱۹۱۶)، روانپزشک فرانسوی، با گسترش مفهوم «انحطاط» و نظریههایی درباره تأثیر الکل، بهویژه ابسنث، بر فرهنگ فرانسه، تأثیر عمیقی بر روانپزشکی قرن نوزدهم گذاشت. او همچنین اصطلاحاتی مانند «جنون زودگذر» را ابداع کرد.
ژان باپتیست گوستاو پلانش (۱۸۰۸-۱۸۵۷)، منتقد برجسته هنر و ادبیات فرانسه، در دوران دانشجویی پزشکی به محافل هنری راه یافت. او با نویسندگانی چون آلفرد دو وینی همکاری داشت و از سال ۱۸۳۰ تا پایان عمر، مقالات خود را در نشریه "Revue des deux mondes" منتشر کرد. پلانش به صداقت در نقد شهرت داشت و میراث خود را صرف سفرهای هنری به ایتالیا کرد.
کلود گیمون دولاتوش (۱۷۲۳-۱۷۶۰)، نمایشنامهنویس و شاعر فرانسوی قرن هجدهم بود. او بیشتر به خاطر تراژدی "ایفیژنی در تاورید" شناخته میشود که با وجود نقدهای متفاوت، موفقیت قابل توجهی کسب کرد. دولاتوش همچنین آثاری چون "مرس در گهواره" و "آهنگهای صومعه" را از خود به یادگار گذاشت.
دنیس ساوواژ (۱۵۲۰-۱۵۸۷)، مترجم، مورخ، ناشر، زبانشناس و مورخنگار فرانسوی بود که در دربار هانری دوم خدمت میکرد. او آثار متعددی را ترجمه و منتشر کرد که به حفظ و انتشار دانش در عصر رنسانس کمک شایانی نمود.
