عبارت مورد نظر خود را بنویسید
الیزابت ویلسون، فیلمنامهنویس و نمایشنامهنویس آمریکایی، از چهرههای نویسندگی وسترن در دهههای ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ بود؛ مسیر حرفهای او از روزنامهنگاری تا سینمای هالیوود امتداد داشت.
سهگانه تشنهٔ خون، مجموعهای سهقسمتی از استودیو توهو در دهه ۱۹۷۰ است که با سه فیلم خونآشامی، فضایی گوتیک و ترسناک را در سینمای ژاپن رقم زد.
ماساهیکو نیشیمورا، بازیگر ژاپنی متولد ۱۲ دسامبر ۱۹۶۰ در توياما، بیشتر بهخاطر نقشهای کمدی خود شناخته میشود. او با گروه کمدی توکیو سانشاین بویز به شهرت رسید و در آثار تلویزیونی و سینمایی متعددی از جمله «رادیوی زمان» و «فوروها تا نینزابورو» درخشیده است.
مارگارت اسکادامور (۱۸۸۱-۱۹۵۸) بازیگر تئاتر و سینمای انگلیسی بود که با نقشهای جوانپسند آغاز کرد و به بازیگری مطرح در نقشهای مکمل تبدیل شد. او به همراه همسر اولش، روی ردگریو، بنیانگذار خاندان مشهور بازیگری ردگریو به شمار میرود. مارگارت با وجود چالشهای شخصی، carriera موفقی در تئاتر و سینمای بریتانیا داشت و نسلهای بعدی خانوادهاش نیز در این عرصه درخشیدند.
ویواهاسامانام فیلمی هندی به زبان مالایالم است که در سال ۱۹۷۱ به کارگردانی جی. دی. توتان ساخته شد. این فیلم با بازی ستارگانی همچون پرِم نذیر، شیلا و کاویور پوناما، موسیقی متن آن را جی. دوهراجان ساخته است. داستان فیلم حول محور شخصیتهای اصلی و روابط آنها میچرخد.
جین پورتر، شخصیت داستانی محبوب در سری داستانهای تارزان، از دختری آمریکایی و درمانده به زنی ماجراجو و همسر وفادار تارزان و مادر پسرش کوراک تبدیل میشود. حضور او در رمانها، فیلمها، سریالها و بازیهای ویدئویی، او را به یکی از بهیادماندنیترین شخصیتهای زن در ادبیات و سینمای فانتزی تبدیل کرده است.
گورخاپاترا سنستان، نهاد رسانهای ملی نپال، تحت مالکیت و مدیریت دولت این کشور فعالیت میکند. این سازمان ناشر نشریات مهمی چون گورخاپاترا، مدوپارک، مونا، و همچنین روزنامه انگلیسی زبان 'The Rising Nepal' است.
فیلم «کالیانارامن در ژاپن» (۱۹۸۵) یک کمدی رمانتیک تامیل به کارگردانی اس. پی. موتورامن است. این فیلم که دنبالهای بر «کالیانارامن» (۱۹۷۹) است، نخستین دنباله در سینمای تامیل به شمار میرود. داستان حول محور رامان، روزنامهنگاری میگردد که با مافیا مبارزه میکند و به همراه پسرش آرون و روح کالیانارامن به ژاپن سفر میکند.
فیلم مستند چینی «کاش میدانستم» به کارگردانی جیا ژانگکه در سال ۲۰۱۰ ساخته شد. این فیلم در بخش نگاه ویژه جشنواره کن ۲۰۱۰ به نمایش درآمد. در این مستند، افرادی مانند کارگردان سرشناس هو شیائو-شین، تجربیات زندگی خود در شانگهای و تاریخ سینمای چین را بازگو میکنند.
محمد زران، متولد ۲۳ اوت ۱۹۵۹، یک کارگردان و فیلمنامهنویس تونسی است. فیلم او با نام «سنگشکن» در بخش نگاه ویژه جشنواره کن ۱۹۹۰ به نمایش درآمد. زران با آثار متنوعی در سینمای تونس، جایگاه ویژهای در این عرصه دارد.
محسن ارطغرل (1892-1979)، بازیگر و کارگردان برجسته ترک، با سهمی بیبدیل در ارتقای تئاتر و سینمای ترکیه شناخته میشود. او اولین نمایش خود را در سال 1909 اجرا کرد و از سال 1914 مدیریت تئاتر دارالبیضاء استانبول را بر عهده گرفت. ارطغرل با کارگردانی فیلمهای تأثیرگذار و ازدواج با بازیگران مطرح، میراثی ماندگار از خود بر جای گذاشت.
جایزه روبان آبی برای بهترین بازیگر نقش مکمل زن، جایزهای است که به عملکرد برجسته یک بازیگر زن در نقش مکمل در سینمای ژاپن اهدا میشود. این جایزه هر ساله توسط انجمن روزنامهنگاران سینمایی توکیو به عنوان یکی از جوایز روبان آبی اعطا میگردد.
استودیو فیلمسازی فووک سانگ، تأسیس شده در سال ۲۰۰۴ توسط بازیگر سرشناس ویتنامی، لیو فووک سانگ، یکی از استودیوهای خصوصی پیشرو در صنعت سینمای ویتنام است. این استودیو با تولید فیلمهای پرفروش و مورد توجه مخاطبان، نقش مهمی در ارتقای سینمای ویتنام ایفا کرده است.
شری اورتنر، انسانشناس برجسته آمریکایی و استاد دانشگاه کالیفرنیاست. او با پژوهشهای میدانی میان شِرپاهای نپال و طرح نظریه «بازیهای جدی»، نگاهی تحولآفرین به قدرت، مقاومت و ساختارهای اجتماعی داشت و جوایز معتبری چون مکآرثر را کسب کرد.
مولی سوریا، کارگردان و فیلمنامهنویس اندونزیایی، با فیلم روانشناسانه «فیکسی» به شهرت رسید و نخستین زن برنده جایزه سیترا برای بهترین کارگردانی شد. او با فیلم «مارلینا، قاتل در چهار پرده» بار دیگر این جایزه را کسب کرد و در جشنوارههای بینالمللی مانند ساندنس و کن درخشید.
هلن لوئیز گاردنر، بازیگر، فیلمنامهنویس و تهیهکننده آمریکایی، در ۲ سپتامبر ۱۸۸۴ متولد شد. او با بازی در نقش بکی شارپ در فیلم «وانیتی فیر» به شهرت رسید و در ۱۹۱۲ نخستین شرکت تولید فیلم خود را تأسیس کرد. گاردنر به عنوان نخستین «ونپ» سینمای آمریکا شناخته میشود و پیش از بازنشستگی در ۱۹۲۴، یازده فیلم بلند تولید کرد.
میشل ویتولد (۱۹۱۵-۱۹۹۴) بازیگر فرانسوی متولد روسیه بود که در آثار متعددی در تئاتر و سینمای فرانسه درخشید. او در فیلمهایی مانند «طوفان» (۱۹۳۸)، «محاکمه آخر» (۱۹۴۵) و «شب در وارن» (۱۹۸۲) نقشآفرینی کرد.
فیلم کوتاه «امید» (۲۰۰۸) به نویسندگی و کارگردانی علی شیفاو، داستانی مهیج و ترسناک را روایت میکند. چهار دوست در یک سفر ماهیگیری، پس از مواجهه با کشتی متروکهای به نام «امید»، با رویدادهایی مرموز و ترسناک روبرو میشوند. این فیلم با بازی محمد مانیک، احمد عاصم، ابراهیم جهاد و حمذون فاروق، تحسین منتقدان را به همراه داشت و به عنوان تغییری مثبت در سینمای مالدیو شناخته شد.
کمال سونال (۱۹۴۴-۲۰۰۰) بازیگر و کمدین ترکیهای بود که با نقشآفرینی در فیلمهایی مانند «حبابام سینیفی» و «کاپیلار کرالی» به شهرت رسید. او با شخصیت «شابان» به نمادی از سینمای ترکیه تبدیل شد و فیلمهایش نه تنها به دلیل طنز خاص، بلکه به واسطه نمایش مشکلات مردم روستایی در دهههای ۷۰ و ۸۰ میلادی مورد توجه قرار گرفتند.
سال ۱۹۷۱ نقطه عطفی مهم در تاریخ سینما بود. از اکران اولین سیستم دائمی آیمکس تا موفقیت شگفتانگیز فیلمهای مستقل و اکران شاهکارهای جاودانهای چون پرتقال کوکشده و هری کثیف، این سال با تحولات بزرگی در گیشه و جشنوارهها در تاریخ سینما نقش بست.
