عبارت مورد نظر خود را بنویسید
این مقاله به معرفی سفیران اسرائیل در بلاروس از سال ۱۹۹۷ تاکنون میپردازد. از زئِو بن-آری به عنوان شارژدافر تا آلون شوهام، آخرین سفیر معرفیشده، فهرستی از نمایندگان دیپلماتیک اسرائیل در این کشور را ارائه میدهد.
این مقاله به معرفی سمت سفیر مالزی در پادشاهی بلژیک و موقعیت آن در سفارت مالزی در بروکسل میپردازد. همچنین، فهرستی از رؤسای هیئتهای دیپلماتیک از جمله سفرای مالزی در بلژیک ارائه شده است.
امانوئل-تئودوز دو لا تور دوورنی، معروف به کاردینال دو بویون، یک روحانی و دیپلمات فرانسوی بود که در دربار لوئی چهاردهم نقش مهمی ایفا کرد. او بهعنوان اسقف اعظم و سفیر فرانسه در رم فعالیت داشت و در درگیریهای سیاسی و مذهبی دوران خود نقش پررنگی داشت.
فرانک کارلوچی، سیاستمدار آمریکایی با اصالت ایتالیایی-سوئیسی، از ۱۹۸۷ تا ۱۹۸۹ به عنوان وزیر دفاع آمریکا در دولت ریگان خدمت کرد. او در سمتهای کلیدی از جمله معاونت سیآیای، مشاور امنیت ملی و سفیر آمریکا در پرتغال فعالیت داشت. کارلوچی همچنین در بخش خصوصی به عنوان رئیس گروه کارلایل و عضو هیئت مدیره شرکتهای بزرگ حضور داشت.
صیدا مونا تسنیم، دیپلمات بنگلادشی، از نوامبر ۲۰۱۸ به عنوان کمیساریای عالی بنگلادش در بریتانیا و سفیر در ایرلند و لیبریا فعالیت میکند. او نخستین زن در این مقامهاست و نماینده دائم بنگلادش در سازمان بینالمللی دریانوردی نیز هست. پیش از این، او کمیساریای عالی در تایلند و کامبوج و نماینده بنگلادش در کمیسیون اقتصادی و اجتماعی ملل متحد برای آسیا و اقیانوسیه بود.
سفیر فوقالعاده و تامالاختیار فدراسیون روسیه در جمهوری اکوادور، نماینده رسمی رئیسجمهور و دولت روسیه نزد رئیسجمهور و دولت اکوادور است. این سفیر و کارکنانش در سفارت روسیه در کیتو مشغول به کار هستند. روابط دیپلماتیک میان اکوادور و شوروی در ۱۶ ژوئن ۱۹۴۵ برقرار شد، اما توافق برای گشایش سفارتخانهها تا نوامبر ۱۹۶۹ به طول انجامید. با انحلال شوروی در ۱۹۹۱، اکوادور فدراسیون روسیه را به عنوان دولت جانشین به رسمیت شناخت.
سیلاس پل مایونگا، افسر نظامی و دیپلمات تانزانیایی، در ۶ اوت ۲۰۱۱ درگذشت. او در جنگ اوگاندا-تانزانیا نقش کلیدی داشت و به دلیل رهبری موفق در عملیات نظامی به «جادوگر توپخانه» معروف شد. پس از جنگ، به عنوان سفیر به غنا اعزام شد و در نهایت در ۷۱ سالگی در دهلی نو درگذشت.
کارلوس فیگروآ سرانو، حقوقدان و سیاستمدار شیلیایی متولد ۱۹۳۰، در دولتهای ادواردو فری مونتالوا و ادواردو فری روییس-تاگله وزارت کرد و سفیر شیلی در آرژانتین بود.
دولیبوا نامی است که در لوکزامبورگ به چند جایگاه مهم اشاره دارد: خانهای که سفارت آمریکا در آن قرار دارد، مرکز اروپایی دانشگاه میامی و جان ای. دولیبوا، دیپلمات آمریکایی و سفیر سابق این کشور در لوکزامبورگ.
اینگریدا لوِرنس، دیپلمات باتجربه لاتویایی، به عنوان سفیر این کشور در چین و گرجستان فعالیت کرده است. وی همچنین به طور همزمان به عنوان سفیر در ارمنستان معتبر بود. پیش از تصدی این سمت در سال ۲۰۰۸، لوِرنس در وزارت امور خارجه لاتویا در ریگا به عنوان دستیار دبیر کل ایفای نقش میکرد.
ویلیام ادوین رایرسون، دیپلمات پیشین و کارمند ارشد خدمات خارجی آمریکا است که از ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۴ بهعنوان سفیر فوقالعاده و تامالاختیار ایالات متحده در آلبانی فعالیت کرد. او نقشی کلیدی در ازسرگیری روابط دیپلماتیک دو کشور داشت.
آفتاب سث، دیپلمات بازنشسته هندی، سابقه درخشانی در خدمت به عنوان سفیر هند در کشورهای یونان، ویتنام و ژاپن دارد. او که برادر بازیگر بریتانیایی-هندی، روشن سث، است، تحصیلات عالی خود را در دانشگاههای معتبر آکسفورد و دهلی به پایان رسانده و دارای دکترای حقوق از کالج آمریکایی یونان است. سث در طول دوران حرفهای خود مناصب مهمی را در وزارت امور خارجه هند بر عهده داشته و پس از بازنشستگی نیز در دانشگاههای ژاپن و بنیادهای بینالمللی فعال بوده است.
هنریکه دی منزس، اشرافزاده و دولتمرد پرتغالی، از سال ۱۷۲۷ تا ۱۷۸۷ میزیست. او سفیر پرتغال در مادرید بود و در مذاکرات ازدواجهای سلطنتی بین خاندانهای پرتغال و اسپانیا نقش داشت.
آلیسون پلهگرینی سفیر، معروف به آلیسون سفیر یا سفیر، فوتبالیست برزیلی است که در پست مهاجم برای ویتوریا اس.سی. بازی میکند. او در ۱۷ مارس ۱۹۹۵ متولد شده است.
عبدالملکی (۱۹۱۴-۱۹۶۹)، دیپلمات و سیاستمدار نیجریهای، نخستین کمیسر عالی این کشور در بریتانیا بود. او که از خانوادهای اصیل در ایالت کگی متولد شد، تحصیلات خود را در نیجریه و انگلستان گذراند و در سمتهای مختلفی از جمله معلمی، نظارت بر پروژهها و ریاست شورای شهر فعالیت کرد. پس از بازگشت از انگلستان، به کنگره مردم شمال پیوست و به عنوان نماینده مجلس منطقهای و فدرال خدمت کرد. در ۱۹۶۰ به عنوان نخستین کمیسر عالی نیجریه در بریتانیا منصوب شد و بعدها سفیر این کشور در فرانسه شد.
سفارت جمهوری اندونزی در دارالسلام، پایتخت تانزانیا، علاوه بر نمایندگی اندونزی در این کشور، مسئولیت نمایندگی دیپلماتیک اندونزی در کشورهای بوروندی و رواندا را نیز بر عهده دارد. راتلان پارده، سفیر کنونی، از سال ۲۰۱۷ در این سمت مشغول به کار است.
ویلیام نازورثی چرچیل (۱۷۹۶–۱۸۴۶)، روزنامهنگار بریتانیایی، در ۱۹ سالگی به ترکیه مهاجرت کرد و روزنامه «جریده اخبار» را تأسیس نمود. او بهدلیل حادثهای دیپلماتیک که منجر به قطع موقت روابط بریتانیا و امپراتوری عثمانی شد، شهرت یافت. چرچیل بهعنوان مترجم و نائبکنسول آمریکا در استانبول فعالیت کرد و پس از حادثهای در کادیکوی، با مداخله سفیر بریتانیا آزاد شد و نشان افتخار عثمانی دریافت کرد.
لایوش دراش، سیاستمدار کمونیست مجارستانی، از ۱۹۴۹ تا ۱۹۵۱ ریاست مجلس ملی مجارستان را بر عهده داشت و سپس تا بازنشستگی در ۱۹۵۵ سفیر مجارستان در لهستان بود. انتخاب او بیش از تخصص، بر محور وفاداری سیاسی شکل گرفت.
عبدالرحمن پژواک (۱۹۱۹-۱۹۹۵)، شاعر، نویسنده و دیپلمات برجسته افغان، در غزنی متولد شد. وی پس از تحصیل در کابل، به عنوان روزنامهنگار و سپس در وزارت خارجه فعالیت کرد. پژواک به عنوان سفیر افغانستان در سازمان ملل متحد (۱۹۵۸-۱۹۷۲) و رئیس مجمع عمومی سازمان ملل (۱۹۶۶-۱۹۶۷) نقش مهمی در عرصه بینالمللی ایفا نمود. وی همچنین به عنوان سفیر در کشورهای آلمان غربی، هند و بریتانیا خدمت کرد. پس از کودتای ۱۹۷۸، به افغانستان بازگشت و تحت حصر خانگی قرار گرفت. در ۱۹۸۲ برای درمان به آمریکا رفت و تا ۱۹۹۱ در آنجا زندگی کرد. پژواک در ۱۹۹۵ در پیشاور درگذشت و در روستای زادگاهش در ننگرهار به خاک سپرده شد.
روابط بوتان و پاکستان از سال ۲۰۰۴ به صورت رسمی برقرار شده است. هر دو کشور عضو سازمان همکاری منطقهای جنوب آسیا (سارک) و سازمان ملل هستند. با وجود نداشتن سفیر مقیم در یکدیگر، تعاملاتی در زمینههای آموزشی، تجاری و فرهنگی دارند. بوتان روابط نزدیکی با هند و پاکستان با چین دارد، اما تنشهای پاکستان و هند گاهی بر این روابط تأثیر گذاشته است.
