عبدالملکی: دیپلمات و سیاستمدار برجسته نیجریه

Abdul Maliki
📅 14 تیر 1405 📄 175 کلمه 🔗 منبع اصلی

چکیده

عبدالملکی (۱۹۱۴-۱۹۶۹)، دیپلمات و سیاستمدار نیجریه‌ای، نخستین کمیسر عالی این کشور در بریتانیا بود. او که از خانواده‌ای اصیل در ایالت کگی متولد شد، تحصیلات خود را در نیجریه و انگلستان گذراند و در سمت‌های مختلفی از جمله معلمی، نظارت بر پروژه‌ها و ریاست شورای شهر فعالیت کرد. پس از بازگشت از انگلستان، به کنگره مردم شمال پیوست و به عنوان نماینده مجلس منطقه‌ای و فدرال خدمت کرد. در ۱۹۶۰ به عنوان نخستین کمیسر عالی نیجریه در بریتانیا منصوب شد و بعدها سفیر این کشور در فرانسه شد.

زندگی‌نامه عبدالملکی

عبدالملکی (۱۹۱۴-۱۹۶۹)، دیپلمات و سیاستمدار برجسته نیجریه‌ای، نخستین کمیسر عالی این کشور در بریتانیا بود. او در خانواده‌ای اصیل در ایالت کگی متولد شد. پدرش، ابراهیم اونوروئیزا آتا، حاکم سنتی مردم ایگبیرا بود.

تحصیلات

تحصیلات خود را در مدرسه ابتدایی اوکنه در ۱۹۲۳ آغاز کرد و سپس به مدرسه ابتدایی بیدا و کالج تربیت معلم کتسینا رفت. در ۱۹۵۰ برای شرکت در برنامه آموزشی حکومت محلی به انگلستان سفر کرد.

فعالیت‌های حرفه‌ای

کار خود را به عنوان معلم در مدرسه متوسطه اوکنه در ۱۹۳۵ آغاز کرد. در ۱۹۳۶ به عنوان ناظر پروژه‌ها در اوکنه منصوب شد و تا ۱۹۳۹ در این سمت باقی ماند. سپس به عنوان منشی استان در کتسینا (۱۹۳۹-۱۹۴۰) و رئیس شورای شهر ایگبیرا/اوکنه فعالیت کرد. پس از بازگشت از انگلستان، به کنگره مردم شمال پیوست و به عنوان نماینده مجلس منطقه‌ای و فدرال خدمت کرد.

دیپلماسی

در ۱۹۶۰ به عنوان نخستین کمیسر عالی نیجریه در بریتانیا منصوب شد و بعدها به عنوان سفیر نیجریه در فرانسه فعالیت کرد.

افتخارات

در ۱۹۶۰ نشان فرمانده امپراتوری بریتانیا (CBE) را دریافت کرد. دو پرتره از او توسط رکس کولمن در استودیوی بارون، در گالری ملی پرتره لندن نگهداری می‌شود.

جمع‌بندی

عبدالملکی نه تنها به عنوان نخستین کمیسر عالی نیجریه در بریتانیا، بلکه به عنوان یک سیاستمدار و دیپلمات تأثیرگذار در تاریخ نیجریه شناخته می‌شود. او با تلاش‌های خود در عرصه‌های مختلف، از جمله آموزش، مدیریت محلی و دیپلماسی، نقش مهمی در شکل‌گیری نیجریه مدرن ایفا کرد. درگذشت او در ۱۹۶۹، در حالی که در مرخصی در زادگاهش بود، پایان زندگی پرافتخاری بود که با دریافت نشان فرمانده امپراتوری بریتانیا (CBE) در ۱۹۶۰، مورد تقدیر قرار گرفت.