اراستو اندرو مبوانا مانگنیا (زاده ۱۷ آوریل ۱۹۱۵) دیپلمات و سیاستمدار تانزانیایی بود. او بهعنوان رئیس قبیله باندی در کوهستانهای أوسامبارا در شمال شرقی تانزانیا فعالیت میکرد. پیش از این سمت، مانگنیا مدیر مدرسه متوسطه اولد موشی بود و از نخستین تانزانیاییهایی محسوب میشد که مدرک دانشگاهی دریافت کرد.
مانگنیا در اواخر دهه ۱۹۵۰ در ملیگرایی باندی نقش داشت، اما بعدها به ملیگرایی تانگانیایی گرایش یافت و نقش قومی خود را در خدمت به نظام اداری کشور قرار داد. در سال ۱۹۳۸ به وزارت آموزش تانگانیاکا پیوست و در مدارس متوسطه مختلف از جمله مالانگالی، موشی، تانگا و تابورا تدریس کرد.
- ۱۹۳۸-۱۹۴۳: مدرسه مالانگالی
- ۱۹۴۳-۱۹۴۷: مدرسه موشی
- ۱۹۴۷-۱۹۵۲: مدرسه تانگا
- ۱۹۵۳-۱۹۵۷: مدرسه تابورا
در سال ۱۹۵۸ به مدرسه متوسطه سونگئا منتقل شد و در پایان همان سال بهعنوان رئیس قبیله واباندی در منطقه موهزا انتخاب شد. در سال ۱۹۶۰ به پارلمان راه یافت و بهعنوان معاون رئیس پارلمان انتخاب شد.
در سال ۱۹۶۲ به سمت وزیر کمکی در وزارت ارتباطات، انرژی و کار دولت تازه مستقل تانگانیاکا منصوب شد. در سال ۱۹۶۳ به وزارت امور خارجه منتقل و بهعنوان نماینده ارشد تانگانیاکا در سازمان ملل متحد به نیویورک اعزام شد. از ۱۹۶۴ تا ۱۹۶۵ وزیر توسعه اجتماعی و فرهنگ ملی بود و در سال ۱۹۶۵ بهعنوان نخستین رئیس کمیسیون دائمی تحقیق تانزانیا (دادستان) انتخاب شد.
مانگنیا در سالهای بعد نیز سمتهای مهمی از جمله ریاست دادگاه تجدیدنظر ساختمانهای مصادرهای (۱۹۷۰) و ریاست مجدد کمیسیون دائمی تحقیق (۱۹۷۲) را بر عهده داشت. او بهعنوان رئیس کمیسیون به کشورهای استرالیا، نیوزیلند و اسرائیل سفر کرد و در سال ۱۹۶۷ از کشورهای اسکاندیناوی، آلمان شرقی و اتحاد جماهیر شوروی بازدید نمود.
از نوامبر ۱۹۷۳ تا نوامبر ۱۹۷۵ ریاست مجلس ملی تانزانیا را بر عهده داشت.