عبارت مورد نظر خود را بنویسید
جون-پاتریشا پاریس، شناختهشده با نام جو پت پاریس، گریمور کانادایی است که برای Blood Quantum برنده جایزه بهترین گریم در جوایز اسکرین کانادا و پریکس ایریس شد.
ژان میوت (۱۹۲۶-۲۰۱۶) نقاش انتزاعی فرانسوی بود که در سبک هنر غیرشکلگرا (L'Art Informel) فعالیت میکرد. آثار او توسط بنیاد میوت حفظ و مطالعه شده و در موزههای معتبری مانند MoMA، گوگنهایم نیویورک، موزه هنر مدرن پاریس و خانه هنر مونیخ نگهداری میشوند.
این مقاله به معرفی سمت سفیر مالزی در پادشاهی بلژیک و موقعیت آن در سفارت مالزی در بروکسل میپردازد. همچنین، فهرستی از رؤسای هیئتهای دیپلماتیک از جمله سفرای مالزی در بلژیک ارائه شده است.
جرترود دو پلیچی (۱۷۴۳–۱۸۲۵)، نقاش هلندی اهل اوترخت، در پاریس و بروژ فعالیت داشت. او شاگرد نقاشان برجستهای مانند پل دو کوک و ژوزف-بنوا سووه بود و به خاطر پرترهها و آثار مذهبیاش شناخته میشود.
خیابان پاریس، یک خیابان ساحلی با درختان نخل در بیروت لبنان، بخشی از پیادهروی کورنیش بیروت است که میان علاقهمندان به اسکیت، دوچرخهسواری و دویدن محبوبیت دارد. این خیابان شاهد پروژههای زیباسازی، از جمله نصب نیمکتهای سرامیکی رنگارنگ و تخته شطرنج غولپیکر بوده است.
وسیم بژی، متولد ۲۵ فوریه ۱۹۷۷ در پاریس، یک تهیهکننده فیلم فرانسوی است که آثار موفقی در کارنامه خود دارد. او در تولید فیلمهای متنوعی از جمله درام، تریلر و کمدی نقش داشته است.
کارلوس فیگروآ سرانو، حقوقدان و سیاستمدار شیلیایی متولد ۱۹۳۰، در دولتهای ادواردو فری مونتالوا و ادواردو فری روییس-تاگله وزارت کرد و سفیر شیلی در آرژانتین بود.
فیلیپ دوم، معروف به فیلیپ دو مرویل یا فیلیپ دو نمور، از ۱۲۲۸ تا زمان مرگش در ۱۲ آوریل ۱۲۳۷ اسقف شالون بود. او که از اشراف ایل-دو-فرانس بود، پیش از اسقفی در پاریس به عنوان کشیش فعالیت میکرد. فیلیپ به عنوان اسقف، متحد ثابت کنت تیبالد چهارم شامپاین بود.
اما بویینه (۱۸۹۱–۱۹۷۴) پیانیست فرانسوی و شاگرد ایزیدور فیلیپ در کنسرواتوار پاریس بود. او بهعنوان نوازندهای برجسته در اجرای آثار موسیقی فرانسوی، بهویژه آثار گابریل فوره، شناخته میشد. بویینه مورد علاقه سرگئی کوسویتسکی، رهبر ارکستر سمفونیک بوستون، بود و بارها با این ارکستر همکاری کرد.
الیویه پاترو، وکیل و نویسنده برجسته فرانسوی قرن هفدهم بود که در پاریس به دنیا آمد و زندگیاش را نیز در همان شهر به پایان رساند. او نقش مهمی در ادبیات و حقوق زمان خود ایفا کرد.
نورهای درخشان، چشمان سرخ سومین آلبوم چندآهنگه (EP) رول، خواننده-ترانهسرای استرالیایی است که در اکتبر ۲۰۲۰ منتشر شد. این اثر که در عمارتی در پاریس خلق شده، بلوغ هنری او را به نمایش میگذارد و تحسین منتقدان را برانگیخته است.
آفتاب سث، دیپلمات بازنشسته هندی، سابقه درخشانی در خدمت به عنوان سفیر هند در کشورهای یونان، ویتنام و ژاپن دارد. او که برادر بازیگر بریتانیایی-هندی، روشن سث، است، تحصیلات عالی خود را در دانشگاههای معتبر آکسفورد و دهلی به پایان رسانده و دارای دکترای حقوق از کالج آمریکایی یونان است. سث در طول دوران حرفهای خود مناصب مهمی را در وزارت امور خارجه هند بر عهده داشته و پس از بازنشستگی نیز در دانشگاههای ژاپن و بنیادهای بینالمللی فعال بوده است.
لوران دگوس، استاد هماتولوژی دانشگاه پاریس، در ۹ ژوئیه ۱۹۴۵ در پاریس متولد شد. او فرزند یک پزشک و استاد پوستشناسی و مونیک لورته ژاکوب است. دگوس در سال ۱۹۷۶ دکترای پزشکی و در ۱۹۷۳ دکترای دانشگاهی خود را دریافت کرد. او به عنوان همکار نزدیک ژان دوسه (برنده نوبل ۱۹۸۰) فعالیت داشت و در سال ۱۹۸۰ ریاست آزمایشگاه ایمنوژنتیک را بر عهده گرفت. دگوس به دلیل کشف ژنها و آللهای کمپلکس هماتوپوئتیک و نوآوری در ژنتیک رسمی و جمعیتشناسی، شهرت جهانی یافت.
ایستگاه پورت دوآواسی (Porte de Choisy) در منطقه ۱۳ پاریس، نقطهای کلیدی برای دسترسی به خط ۷ مترو، ترامواهای T3a و T9 است. این ایستگاه با تاریخچهای غنی از سال ۱۹۳۰، شاهد تحولات متعددی در مسیرهای حملونقل عمومی بوده و با وجود کاهش مسافران در دوران کرونا، همچنان نقشی مهم ایفا میکند.
عبدالرحمن پژواک (۱۹۱۹-۱۹۹۵)، شاعر، نویسنده و دیپلمات برجسته افغان، در غزنی متولد شد. وی پس از تحصیل در کابل، به عنوان روزنامهنگار و سپس در وزارت خارجه فعالیت کرد. پژواک به عنوان سفیر افغانستان در سازمان ملل متحد (۱۹۵۸-۱۹۷۲) و رئیس مجمع عمومی سازمان ملل (۱۹۶۶-۱۹۶۷) نقش مهمی در عرصه بینالمللی ایفا نمود. وی همچنین به عنوان سفیر در کشورهای آلمان غربی، هند و بریتانیا خدمت کرد. پس از کودتای ۱۹۷۸، به افغانستان بازگشت و تحت حصر خانگی قرار گرفت. در ۱۹۸۲ برای درمان به آمریکا رفت و تا ۱۹۹۱ در آنجا زندگی کرد. پژواک در ۱۹۹۵ در پیشاور درگذشت و در روستای زادگاهش در ننگرهار به خاک سپرده شد.
مارک مکیوِن، متولد ۱۶ سپتامبر ۱۹۵۴، مجری تلویزیون و رادیو آمریکایی است که با ۱۶ سال حضور در برنامه صبحگاهی شبکه سیبیاس شناخته میشود. او همچنین مجری برنامه «Live by Request» شبکه A&E بوده است. مکیوِن پس از سکته مغزی در ۲۰۰۵، به عنوان سفیر آگاهی از سکته فعالیت میکند و کتاب «تغییر در هوا: زندگی پس از سکته» را منتشر کرده است.
هارالد یوئل (۱۸۹۴-۱۹۸۰) دیپلمات، سفیر و افسر نظامی نروژی بود. او در آرندال متولد شد و در زمینههای مختلف از جمله تجارت و حقوق تحصیل کرد. یوئل در وزارت خارجه نروژ فعالیت داشت و در کشورهای مختلفی از جمله اتیوپی، انگلستان، کانادا و یونان خدمت کرد. او همچنین نویسنده دو کتاب درباره تجربیاتش در اتیوپی و نوا اسکوشیا بود.
نیک کوستر (۱۹۸۹-۲۰۲۳)، بازیکن حرفهای راگبی آفریقای جنوبی، در پستهای فلانکر و هشت بازی میکرد. او سابقه بازی در تیمهای بریستول، باث و استورمرز را داشت و کاپیتانی تیم راگبی دانشگاه کمبریج را نیز بر عهده گرفت. کوستر همچنین به عنوان سفیر پروژه زولو، در فعالیتهای خیریه شرکت داشت.
سورن سفاریان (زاده ۲۶ مارس ۱۹۸۳)، معروف به سفار، هنرمندی ارمنی است که در سال ۲۰۰۶ از آکادمی دولتی هنرهای زیبای ایروان فارغالتحصیل شد. او عضو اتحادیههای هنری مختلف از جمله یونیما-ارمنستان و اتحادیه هنرمندان روسیه است. سفاریان در سازماندهی نمایشگاههای متعدد شرکت داشته و آثارش در نمایشگاههای بینالمللی از جمله پاریس، پکن و فلورانس به نمایش درآمده است.
ژرژه دا کنسیسائو تمه، سیاستمدار و دیپلمات تیمور شرقی، از فرِتیلین به فرِنتیمودانسا پیوست و در مقامهایی چون معاون وزیر خارجه، سفیر در استرالیا و وزیر اداره دولت فعالیت کرد.
