عبارت مورد نظر خود را بنویسید
ابو حبیله روستایی در سوریه است که در منطقه شرقی شهرستان سلمیه در استان حما واقع شده و طبق آمار سال ۲۰۰۴، ۲۹۹ نفر جمعیت داشته است.
این مقاله فهرستی از ارمنیان مشهور سوریه را در حوزههای سیاست، دین، ادبیات، علم، هنر و ورزش معرفی میکند و نقشهای کلیدی این جامعه را نشان میدهد.
این مقاله به معرفی سفیران اسرائیل در بلاروس از سال ۱۹۹۷ تاکنون میپردازد. از زئِو بن-آری به عنوان شارژدافر تا آلون شوهام، آخرین سفیر معرفیشده، فهرستی از نمایندگان دیپلماتیک اسرائیل در این کشور را ارائه میدهد.
ملکه شیشه زویسل، نماینده رسمی صنعت شیشهسازی مشهور منطقه باواریای آلمان است. این عنوان هر دو سال یکبار به فردی اعطا میشود که وظیفه ترویج میراث شیشهسازی زویسل را در سطح بینالمللی بر عهده میگیرد. او در مراسمهای مختلف از جمله پارلمان اروپا حضور یافته و به همراه شاهزاده شیشه، سفیر فرهنگی این صنعت محسوب میشود.
بیان خطیب، پناهنده سابق سوریتبار اهل کانادا، با تأسیس بنیاد سوری-کانادایی، به عنوان سخنگو، فعال و مفسر جنگ سوریه شناخته میشود. او در مسیر پر فراز و نشیب مهاجرت و تلاش برای آگاهیبخشی عمومی، نقشی کلیدی ایفا کرده است.
نیک کوستر (۱۹۸۹-۲۰۲۳)، بازیکن حرفهای راگبی آفریقای جنوبی، در پستهای فلانکر و هشت بازی میکرد. او سابقه بازی در تیمهای بریستول، باث و استورمرز را داشت و کاپیتانی تیم راگبی دانشگاه کمبریج را نیز بر عهده گرفت. کوستر همچنین به عنوان سفیر پروژه زولو، در فعالیتهای خیریه شرکت داشت.
این مقاله به معرفی سمت سفیر مالزی در پادشاهی بلژیک و موقعیت آن در سفارت مالزی در بروکسل میپردازد. همچنین، فهرستی از رؤسای هیئتهای دیپلماتیک از جمله سفرای مالزی در بلژیک ارائه شده است.
فرانک کارلوچی، سیاستمدار آمریکایی با اصالت ایتالیایی-سوئیسی، از ۱۹۸۷ تا ۱۹۸۹ به عنوان وزیر دفاع آمریکا در دولت ریگان خدمت کرد. او در سمتهای کلیدی از جمله معاونت سیآیای، مشاور امنیت ملی و سفیر آمریکا در پرتغال فعالیت داشت. کارلوچی همچنین در بخش خصوصی به عنوان رئیس گروه کارلایل و عضو هیئت مدیره شرکتهای بزرگ حضور داشت.
صیدا مونا تسنیم، دیپلمات بنگلادشی، از نوامبر ۲۰۱۸ به عنوان کمیساریای عالی بنگلادش در بریتانیا و سفیر در ایرلند و لیبریا فعالیت میکند. او نخستین زن در این مقامهاست و نماینده دائم بنگلادش در سازمان بینالمللی دریانوردی نیز هست. پیش از این، او کمیساریای عالی در تایلند و کامبوج و نماینده بنگلادش در کمیسیون اقتصادی و اجتماعی ملل متحد برای آسیا و اقیانوسیه بود.
امانوئل-تئودوز دو لا تور دوورنی، معروف به کاردینال دو بویون، یک روحانی و دیپلمات فرانسوی بود که در دربار لوئی چهاردهم نقش مهمی ایفا کرد. او بهعنوان اسقف اعظم و سفیر فرانسه در رم فعالیت داشت و در درگیریهای سیاسی و مذهبی دوران خود نقش پررنگی داشت.
سیلاس پل مایونگا، افسر نظامی و دیپلمات تانزانیایی، در ۶ اوت ۲۰۱۱ درگذشت. او در جنگ اوگاندا-تانزانیا نقش کلیدی داشت و به دلیل رهبری موفق در عملیات نظامی به «جادوگر توپخانه» معروف شد. پس از جنگ، به عنوان سفیر به غنا اعزام شد و در نهایت در ۷۱ سالگی در دهلی نو درگذشت.
دولیبوا نامی است که در لوکزامبورگ به چند جایگاه مهم اشاره دارد: خانهای که سفارت آمریکا در آن قرار دارد، مرکز اروپایی دانشگاه میامی و جان ای. دولیبوا، دیپلمات آمریکایی و سفیر سابق این کشور در لوکزامبورگ.
کارلوس فیگروآ سرانو، حقوقدان و سیاستمدار شیلیایی متولد ۱۹۳۰، در دولتهای ادواردو فری مونتالوا و ادواردو فری روییس-تاگله وزارت کرد و سفیر شیلی در آرژانتین بود.
آفتاب سث، دیپلمات بازنشسته هندی، سابقه درخشانی در خدمت به عنوان سفیر هند در کشورهای یونان، ویتنام و ژاپن دارد. او که برادر بازیگر بریتانیایی-هندی، روشن سث، است، تحصیلات عالی خود را در دانشگاههای معتبر آکسفورد و دهلی به پایان رسانده و دارای دکترای حقوق از کالج آمریکایی یونان است. سث در طول دوران حرفهای خود مناصب مهمی را در وزارت امور خارجه هند بر عهده داشته و پس از بازنشستگی نیز در دانشگاههای ژاپن و بنیادهای بینالمللی فعال بوده است.
هنریکه دی منزس، اشرافزاده و دولتمرد پرتغالی، از سال ۱۷۲۷ تا ۱۷۸۷ میزیست. او سفیر پرتغال در مادرید بود و در مذاکرات ازدواجهای سلطنتی بین خاندانهای پرتغال و اسپانیا نقش داشت.
اینگریدا لوِرنس، دیپلمات باتجربه لاتویایی، به عنوان سفیر این کشور در چین و گرجستان فعالیت کرده است. وی همچنین به طور همزمان به عنوان سفیر در ارمنستان معتبر بود. پیش از تصدی این سمت در سال ۲۰۰۸، لوِرنس در وزارت امور خارجه لاتویا در ریگا به عنوان دستیار دبیر کل ایفای نقش میکرد.
ویلیام ادوین رایرسون، دیپلمات پیشین و کارمند ارشد خدمات خارجی آمریکا است که از ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۴ بهعنوان سفیر فوقالعاده و تامالاختیار ایالات متحده در آلبانی فعالیت کرد. او نقشی کلیدی در ازسرگیری روابط دیپلماتیک دو کشور داشت.
سفیر فوقالعاده و تامالاختیار فدراسیون روسیه در جمهوری اکوادور، نماینده رسمی رئیسجمهور و دولت روسیه نزد رئیسجمهور و دولت اکوادور است. این سفیر و کارکنانش در سفارت روسیه در کیتو مشغول به کار هستند. روابط دیپلماتیک میان اکوادور و شوروی در ۱۶ ژوئن ۱۹۴۵ برقرار شد، اما توافق برای گشایش سفارتخانهها تا نوامبر ۱۹۶۹ به طول انجامید. با انحلال شوروی در ۱۹۹۱، اکوادور فدراسیون روسیه را به عنوان دولت جانشین به رسمیت شناخت.
اولگ ویکتوروویچ کریوونوگوف، دیپلمات برجسته شوروی و روسیه، از سال ۱۹۶۱ وارد خدمت دیپلماتیک شد و در سمتهایی در ژنو، پاریس و وزارت خارجه فعالیت کرد؛ او از ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۱ سفیر روسیه در لوکزامبورگ بود.
جان من (۱۵۱۲-۱۵۶۹) روحانی، رئیس کالج و دیپلمات انگلیسی بود. او از کالج وینچستر و کالج نیو آکسفورد فارغالتحصیل شد، اما به دلیل اتهام بدعتگذاری از کالج اخراج شد. او بعدها رئیس کالج و سپس سفیر انگلستان در مادرید شد.
