عبارت مورد نظر خود را بنویسید
«ردپای ایداهوسا» فیلمی درام نیجریهای محصول ۲۰۱۷ به نویسندگی، تهیهکنندگی و کارگردانی استنلی اوهیکوآره است. این فیلم داستان یک روزنامهنگار آمریکایی را روایت میکند که برای مصاحبه با اسقف بنسون ایداهوسا درباره نقش او در بهبودی معجزهآسای یک رهبر محلی پس از شش سال کما، به نیجریه سفر میکند.
در سال ۲۰۲۳، اتیوپی شاهد موجی از بازداشت روزنامهنگاران و فعالان بود. حزب حاکم در راستای سرکوب مخالفان، بهویژه در میان قوم امهرا، دهها نفر را به اتهامات مختلف، عمدتاً مرتبط با قانون مبارزه با تروریسم، بازداشت کرده است. این اقدامات با محکومیت گسترده سازمانهای حقوق بشری داخلی و بینالمللی مواجه شده است.
ماکسیمیلیانو خارا ترونکوسو (۱۸۸۶-۱۹۶۵)، معروف به ماکس خارا، شاعر نامدار شیلیایی بود که در سال ۱۹۵۶ جایزه ملی ادبیات شیلی را دریافت کرد. او علاوه بر فعالیتهای ادبی، در دانشگاه شیلی و روزنامههای معتبر سابقه فعالیت داشت.
جان اس. کارول (۱۹۴۲-۲۰۱۵)، روزنامهنگار و سردبیر آمریکایی، به خاطر فعالیتهایش در روزنامههای معتبر لسآنجلس تایمز، بالتیمور سان و لکزینگتون هرالد-لیدر شناخته میشود. او نقش مهمی در ارتقای کیفیت روزنامهنگاری تحقیقی ایفا کرد و جوایز متعددی را کسب نمود.
جایزه فروز بهترین سریال کمدی، یکی از جوایز سالانه انجمن روزنامهنگاران سینمایی اسپانیا است که از سال ۲۰۱۷ اهدا میشود. این سال، نقطه عطفی در تاریخ جوایز فروز بود، چرا که برای اولین بار بخشهای تلویزیونی نیز به این رویداد اضافه شد.
نام «فرانسیس کرافورد» میتواند به سه شخصیت متفاوت اشاره داشته باشد: یک کارگزار بورس و پرندهشناس اسکاتلندی، یک رماننویس آمریکایی و یک شخصیت داستانی در مجموعهٔ «وقایعنگاریهای لایموند» اثر دوروتی دانت.
این مقاله به بررسی روزنامههای سیاهپوستان در ایالت اکلاهما میپردازد. از اولین نشریه ماهانه در سال ۱۸۸۹ تا روزنامههای هفتگی و معاصر، تاریخچه مطبوعات سیاهپوستان در این ایالت مرور میشود.
مدنس زنده: تا لبهٔ کیهان و فراتر از آن آلبومی زنده و دوتایی از گروه بریتانیایی مدنس است که در ۲۰۰۶ با ضمیمهٔ روزنامهٔ The Mail on Sunday منتشر شد و اجرای قطعات محبوب گروه را گرد هم آورده است.
رناتو آلوارس، روزنامهنگار سرشناس هندوراس، به دلیل انتشار خبری درباره فساد در شرکت مخابرات دولتی (هوندوتل) با شکایت مدیر آن مواجه شد و به زندان محکوم گردید. این پرونده بحثهای زیادی را در مورد آزادی بیان و نقش رسانهها در افشای فساد برانگیخت.
مستند «روایتی از کودکان و سینما» اثر مارک کازینز، با گزیدههایی از فیلمهای جهان، نگاه سینما به کودکان و جایگاه آنها در داستانهای تصویری را بررسی میکند.
خاچاطور مالومیان، معروف به ادگار آکنونی، روزنامهنگار و فعال سیاسی ارمنی بود که در مطبوعات و جنبشهای اصلاحطلبانه عثمانی نقش داشت. او در آستانه نسلکشی ارمنیان قربانی سیاستهای حکومت عثمانی شد.
عبارت «موزه ملی مردمشناسی» یا «موزه ملی مردمنگاری» ممکن است به دو موزه متفاوت در آلبانی و گینه بیسائو اشاره داشته باشد؛ این صفحه کاربردهای رایج این نام را روشن میکند.
مارک ایبلی، شاعر، روزنامهنگار و نویسنده کانادایی، با آثاری که به زبانهای در معرض خطر و میراث ادبی کانادا میپردازد، شناخته میشود. او جوایز متعددی دریافت کرده و در دانشگاههای معتبر جهان سخنرانی کرده است.
زک موزلی، کارتونیست آمریکایی، با خلق «ماجراهای اسمایلین جک» یکی از ماندگارترین چهرههای کمیکهای هوانوردی شد؛ اثری که از ۱۹۳۳ تا ۱۹۷۳ در بیش از ۳۰۰ روزنامه منتشر شد.
راینهارد کلایست، طراح گرافیک و کارتونیست برجسته آلمانی، خالق رمانهای تصویری بینظیری است که به زندگی چهرههای مشهوری چون الویس پرسلی و نیک کیو میپردازد. او با سبک بصری منحصربهفردش، داستانهای تاریکی چون زندگی بوکسور یهودی، هری هافت را روایت کرده است.
موریاخ او فلاتبرتی، پادشاه ایر کوناخت که در سال ۱۱۲۱ درگذشت، در وقایعنگاریها به عنوان یکی از کشتهشدگان در جریان لشکرکشی توردلباک مک رایدری به مونستر ذکر شده است. مرگ او به عنوان انتقام اهانت به مو-کودا تلقی شد.
آرتور کورن، فیزیکدان و مخترع آلمانی، با ابداع و بهبود روشهای ارسال تصویر ازراهدور، مسیر شکلگیری فکس و تلویزیون مکانیکی را هموار کرد.
یوهان امیل کلین (۱۸۶۸-۱۸۹۸)، روزنامهنگار و شاعر برجسته سوئدی، که تحت حمایت آگوست استریندبرگ، نویسنده نامی، فعالیت میکرد. او در دوران کوتاهی که در قید حیات بود، اثری ماندگار از خود به جای گذاشت.
«کنجی در مادرید» (Rinconcito madrileño) فیلمی درام محصول سال ۱۹۳۶ اسپانیا به کارگردانی لئون آرتولا است. این فیلم در استودیوهای روتنس در مادرید ساخته شده و با بازی بازیگرانی چون پیلار کانترو و لوئیس پرندز، تصویری از دوران خود ارائه میدهد.
«دنیا نو» (Naya Sansar) فیلمی هندی محصول ۱۹۴۱ به کارگردانی ان. آر. آچاریا و نویسندگی خواجه احمد عباس است. این فیلم به روزنامهنگاری رادیکال در جامعه هند میپردازد و داستان آن درباره تقابل یک خبرنگار جوان و جسور با سردبیر محافظهکار روزنامهای خیالی به نام «سنسار» است. این اثر، نقطه عطفی در کارنامه عباس و الهامبخش نامگذاری استودیوی او شد.
