عبارت مورد نظر خود را بنویسید
مونگکید، مرکز شهرستان ماگلنگ در استان جاوه مرکزی اندونزی، در روستای ساویتان واقع شده است. این شهر در ۲۲ مارس ۱۹۸۴ به عنوان جایگزین شهر ماگلنگ به عنوان مرکز شهرستان انتخاب شد. معبد بودایی بوروبودور، یکی از جاذبههای اصلی، در ۴ کیلومتری مرکز مونگکید قرار دارد.
سمبهادوا جایانتی، که به آن سمبودا جایانتی نیز گفته میشود، جشنی مذهبی در ارتباط با وساک است. این رویداد در کشورهای ترواده مانند سریلانکا، هند و جوامع بودایی سایر کشورها برگزار میشود و بر روشنگری بودا و آموزههای او تأکید دارد.
بخش غربی پپیلیانا یکی از تقسیمات اداری (Grama Niladhari) در منطقه کسبوا، ناحیه کلمبو، استان غربی سریلانکا است. این بخش با کد ۵۳۵، جمعیتی عمدتاً سینحالی و بودایی دارد و با مناطق همسایهای مانند بلانویلا و کووهوالا احاطه شده است.
معجزههای بودا به تواناییهای فراطبیعی و کرامات منسوب به گوتاما بودا در متون بودایی اشاره دارد. این کرامات عمدتاً حاصل قدرتهای فراطبیعی حاصل از مراقبه هستند، نه معجزههای الهی. این قدرتها شامل شش دانش برتر، مانند تواناییهای روانی، شنوایی الهی، تلهپاتی و یادآوری زندگیهای گذشته است.
کنشکای، گروهی بودایی در ژاپن، از سال ۱۹۴۲ با معبد اصلی تایشِکِیجی در ارتباط بوده است. این گروه که در ابتدا با نام میوشینکو (Myoshinko) شناخته میشد، در طول تاریخ خود شاهد اختلافات داخلی، جابجایی مکانی و درگیری با سازمانهای دیگر مانند سوکا گاکای (Soka Gakkai) بوده است. کنشکای بر باور خود مبنی بر اینکه امپراتور ژاپن تنها فرد مجاز به اعلام گسترش دین نیچیرن سوشو است، تأکید دارد.
آژان سوندارا، زاده ۱۹۴۶، یک راهبه بودایی فرانسویالاصل است که در سنت آژان سومدهو تربیت یافته است. او ابتدا به عنوان رقاص و مدرس رقص فعالیت میکرد، اما در دهه سوم زندگیاش به بودیسم گروید. سوندارا از نخستین زنانی بود که در ۱۹۷۹ به عنوان راهبه مبتدی و در ۱۹۸۳ به عنوان راهبه کامل توسط آژان سومدهو پذیرفته شد. او نقش کلیدی در تأسیس جامعه راهبهها در صومعه آماوارتی داشت و سالها در اروپا و آمریکای شمالی به تدریس و رهبری دورههای مراقبه پرداخته است.
هنگتوین نیکایا، با نام رسمی کاتوبهومیکا ماهاساتیپتهانا نیکایا، یکی از ۹ فرقهی رسمی رهبانان بودایی در میانمار است. این فرقه که در قرن نوزدهم میلادی در ماندالای تأسیس شد، به دلیل رویکرد سختگیرانه و سادهزیستی در آیینهای بودایی شناخته میشود. اعضای آن تنها به یادبود و تعالیم بودا احترام میگذارند و آیینهای غیرمرتبط مانند پرستش نات را رد میکنند.
دیر ردلیگفیلد، صومعهای قرون وسطایی در روستای ردلیگفیلد سافک انگلستان بود که در دهه ۱۵۳۰ میلادی بسته شد. این صومعه توسط اما دو آراس، کنتس گیسنس، پس از فتح نورمنها در سال ۱۱۲۰ تأسیس شد. پس از بسته شدن، املاک آن به سر ادموند ب딩فیلد واگذار شد و آخرین راهبه سرپرست، گریس سامسون، مستمری دریافت کرد.
ملانگل، راهبه ایرلندی قرن ششم میلادی، بهعنوان بنیانگذار جامعه مذهبی زنان در ولز شناخته میشود. او پس از پناه آوردن به منطقه پوویس، توسط شاهزاده برچول یسگیتهروگ مورد حمایت قرار گرفت و به مدت ۳۷ سال ریاست جامعه مذهبی را برعهده داشت. آرامگاه او در کلیسای سنت ملانگل، محل زیارتی است که قرنهاست مورد احترام است. او بهعنوان حامی خرگوشها شناخته میشود.
دارمستالی، روستایی در شهرداری تاراکشوار ناحیه کاتماندو در استان شماره ۳ نپال، با جمعیتی حدود ۶۵۳۰ نفر و ۱۴۲۱ خانوار، به دلیل فرهنگ غنی نیوا و معبد ماهانکال شهرت دارد. این روستا در ۴ کیلومتری جاده بالاجو رینگ واقع شده و دارای استوپای بودایی و جشن معروف پانها چاهره (غوده جاترا) است.
مارگارت کلمنت (۱۵۳۹–۱۶۱۲) رئیس دیر سنت اورسولا در لوون بلژیک بود. او که در خانوادهای کاتولیک در انگلستان زاده شد، پس از مهاجرت به فلاندر، به راهبهگی روی آورد و بعدها رهبری دیر سنت اورسولا را برعهده گرفت. دوران ریاست او با جذب تعداد زیادی از زنان انگلیسی که از سرکوب پروتستانتیسم در انگلستان گریخته بودند، همراه بود.
فارو، راهب برجسته بودایی در دوران تانگ چین، شاگرد دمان هنگرن بود. او نقش کلیدی در انتقال دارما و احیای جایگاه صومعه شائولین داشت. مفهوم «سلسلهی معنوی» در زن بودایی، احتمالاً از او یا پیروانش نشأت گرفته است.
لوزانگ سامتن، محقق تبتی-آمریکایی و هنرمند ماندالای ماسهای، از معدود افراد جهان است که در هنر سنتی ماندالای تبتی تخصص دارد. او که سابقاً راهب بودایی بود، بهعنوان مدیر معنوی مرکز بودایی تبتی چنرزیگ در فیلادلفیا فعالیت میکند. سامتن دو کتاب نوشته و در ساخت اولین ماندالای ماسهای تبتی در غرب در سال ۱۹۸۸ نقش داشت.
سیدانتا، واژهای سانسکریت، به معنای دیدگاه پذیرفتهشده در مکاتب فلسفی هند است. این مفهوم در فلسفه هندو، بودایی و جین کاربرد دارد و به متون بنیادین و نظریههای تثبیتشده اشاره میکند. در ستارهشناسی هند نیز سیدانتا به مجموعهای از متون پیشرفته اطلاق میشود که جایگزین سنتهای کهنتر شدند.
معبد لونگشان نام چندین معبد بودایی در چین و تایوان است. از مشهورترین آنها میتوان به معبد لونگشان در منطقه وانهوآ تایپه، معبد لونگشان لوکانگ در چانگهوآ، و معبد لونگشان فنگشان در کائوسیونگ اشاره کرد. هر یک از این معابد دارای تاریخچه و معماری منحصر به فردی هستند.
تادائو اوکازاکی، هنرمند ژاپنی متولد ۱۹۴۳ در توکیو، با ریشه در مکتب زن بودایی، زندگی و آثارش را در شمال شرقی ژاپن و نیویورک دنبال کرد. او با تلفیق سنتهای ژاپنی و تکنیکهای مدرن، مفهوم «ما» (فضای خالی معنادار) را در نقاشی و شعر هایکو توسعه داد. آثار او در گالریهای معتبر جهانی از جمله نیویورک و توکیو به نمایش درآمده است.
حاتونه دوغان، راهبهای از کلیسای ارتدکس سریانی آنتیوک، بنیانگذار بنیاد خیریه «دستهای یاریرسان به نیازمندان» است. او از سال ۲۰۰۳ با تأسیس بنیاد خواهر حاتونه در هند، به ارائه خدمات بشردوستانه از جمله ساخت چاههای آب، مسکن، حمایت پزشکی و آموزشی برای نیازمندان میپردازد. این بنیاد در ۳۷ کشور فعالیت دارد و سالانه به هزاران نفر کمک میرساند.
سودارشان ماهاستاویر (۱۹۳۸-۲۰۰۲)، راهب بودایی و نویسنده نپالی، نقش مهمی در توسعه بوداییت تراودای در نپال و غنای ادبیات نپال بهاسا ایفا کرد. او به دلیل فعالیتهایش در حمایت از حقوق زبانی توسط رژیم پانچایات زندانی شد. سودارشان با نگارش نمایشنامهها، داستانهای کوتاه و شعر، میراث ادبی ارزشمندی بر جای گذاشت.
سرو کشمیری (Cupressus cashmeriana) درختی همیشهسبز از خانواده مخروطیان است که بومی منطقه هیمالیا در بوتان و شمالشرق هند میباشد. این گونه در معرض خطر انقراض قرار دارد و به دلیل چوب باارزش و زیبایی ظاهریاش مورد توجه است. سرو کشمیری بهعنوان درخت ملی بوتان شناخته میشود و در مکانهای مذهبی بودایی این کشور کاشته میشود.
«راهبهها» (Die Nonnen)، اپوس ۱۱۲، اثری موسیقیایی برای کر مختلط و ارکستر است که ماکس رگر در سال ۱۹۰۹ بر اساس شعری از مارتین بولی츠 خلق کرد. این قطعه برای نخستین بار در سال ۱۹۱۰ در دورتموند اجرا شد و بعدها در مجموعه آثار کامل رگر منتشر گردید.
