فارو، راهب برجستهای در دوران تانگ چین، ابتدا شاگرد هویمینگ بود. اما هویمینگ او را به کوه شرق فرستاد تا نزد دمان هنگرن تحصیل کند. فارو شانزده سال نزد هنگرن آموزش دید و به طور سنتی معتقد است که انتقال دارما را از او دریافت کرده است.
پس از دوران کوه شرق، فارو به لویانگ رفت و مدتی را در صومعه شائولین سپری کرد. او در احیای جایگاه این صومعه نقش مهمی ایفا نمود.
مفهوم سلسلهی معنوی
فارو در تاریخ زن بودایی به دلیل معرفی مفهوم سلسلهی معنوی اهمیت دارد. این مفهوم، که اساس هویت مکتب زن است، احتمالاً از او یا پیروانش نشأت گرفته است. سنگ قبر او از انتقال ذهن به ذهن از بودا تا بودیدارما، بنیانگذار زن، و سپس به هنگرن و فارو سخن میگوید.
با این حال، شاگردان دیگر هنگرن، از جمله لوان و یوچوان شینشیو، نیز ادعای جانشینی او داشتند. شینشیو حتی سنگ قبری رقیب با ادعای جانشینی هنگرن داشت. امروزه در مؤسسات زن، نه شینشیو و نه فارو به عنوان وارث اصلی هنگرن شناخته نمیشوند؛ این عنوان به هویننگ تعلق دارد که پس از مرگش به شهرت رسید.