عبارت مورد نظر خود را بنویسید
ایستگاه راهآهن توکاموال در استرالیا، یک ایستگاه تاریخی و تعطیلشده است که روزگاری نقطه اتصال دو خط آهن با اندازه ریل متفاوت بود. این ایستگاه که شاهد رقابتهای ایالتی بوده، اکنون به موزه کوچکی تبدیل شده و تنها مسیر جنوبی آن همچنان فعال است.
ویلیام ترتوِی، مجسمهساز و سنگتراش برجسته نیوزیلندی، خالق بناهای یادبود مهمی چون یادبود جنگ شهروندان در کرایستچرچ بود. او با الهام از بزرگان هنر، آثار ماندگاری خلق کرد و میراث هنری ارزشمندی از خود به جای گذاشت.
فوردر، روستایی در نزدیکی سالتَش در کورنوال انگلستان است. پل هوایی فوردر که زمانی در مسیر راهآهن قرار داشت، پس از تغییر مسیر خط آهن در سال ۱۹۰۸ تخریب شد.
هَربوزیف، روستایی در استان ترنوپیل اوکراین، با قدمتی که به قرن سیزدهم میلادی بازمیگردد، میزبان آثار باستانی دوران آهن و جاذبههای طبیعی چون درخت کهنسال لیندن است. این روستا اکنون بخشی از انجمن شهری زبوروف محسوب میشود.
تاکینگ راک، شهری کوچک در شهرستان پیکنز ایالت جورجیا، با جمعیتی اندک و تاریخی که با گسترش راهآهن در دهه ۱۸۸۰ آغاز شد. این شهر که نام خود را از رودخانه تاکینگ راک گرفته، در سال ۱۸۸۳ به طور رسمی ثبت شد و اکنون با جمعیت ۹۱ نفری خود، بخشی از چشمانداز جغرافیایی و جمعیتی این منطقه است.
ایستگاه شیجیمی در شهر میکیِ استان هیوگو ژاپن قرار دارد و توسط راهآهن برقی کوبه (شینتتسو) اداره میشود. این ایستگاه روی خط آئو فعال است، ساختاری ساده در سطح زمین دارد و در سال مالی ۲۰۱۹ روزانه حدود ۱٬۸۳۶ مسافر داشته است.
اسکولستا، روستایی در شهرداری اوپسالا سوئد، با جمعیتی حدود ۶۲۷ نفر در سال ۲۰۲۱، میزبان ایستگاه راهآهن تاریخی Upsala-Lenna Jernväg است. مسافران میتوانند با استفاده از سیگنال دستی، قطار را متوقف کنند.
ایستگاه شیمو-کانایاما یکی از ایستگاههای تاریخی در خط اصلی نمورو است که در منطقه مینامیفورانو هوکایدو واقع شده و بیش از یک قرن قدمت دارد.
سنگ اوگام دانگیمین، معروف به سنگ ایستاده کلونکایفی، بنایی کهن در نزدیکی بالیجیمزداک، کاوان ایرلند است. این سنگ ماسهسنگی با ارتفاع ۱.۶ متر، کتیبهای به نام «OVOMANI» دارد و نمادی از تاریخ کهن جزیره است.
بانک الکسا یک کوه زیردریایی در ساموآ است که ساختاری شبیه آبسنگ حلقوی غرقشده دارد. این پدیده از دید زمینشناسی و زیستمحیطی، پنجرهای به تاریخ آتشفشانی اقیانوس آرام و زیستگاههای مرجانی ژرف میگشاید.
راهآهن مرکزی جورجیا مسیرهایی تاریخی از میکن تا ساوانا را در اختیار دارد و اکنون زیرمجموعه شرکت جینسی اند وایومینگ است. این شبکه با ارتقای زیرساختها، خود را با استانداردهای خطوط درجه یک همسو کرده است.
ایستگاه راهآهن رامپور هالْت، ایستگاهی در خط لوپ صاحبگنج و تحت نظارت ناحیه راهآهن مالدا در شرق هند است. این ایستگاه در کنار جاده رامپور-سهور در منطقه لکیسارای ایالت بیهار واقع شده است.
ایستگاه آیلند گاردنز یکی از ایستگاههای خط راهآهن سبک داکلندز (DLR) در شرق لندن است. این ایستگاه در مجاورت پارکی با چشمانداز تاریخی گرینویچ قرار دارد و تاریخچهای پر فراز و نشیب از بازسازی و حوادث پیشگشایش دارد.
جسم فرّوژینوس، یافتهای هیستوپاتولوژیک در بیماریهای ریوی بینابینی است که نشاندهنده مواجهه قابل توجه با آزبست (آزبستوز) میباشد. این اجسام، فیبرهای آزبست پوشیده شده با مواد غنی از آهن هستند که اغلب در شغلهای مرتبط با ساختوساز دیده میشوند.
مجسمه بدون عنوان اثر بارنی برایت در کتابخانه عمومی شهرستان جفرسونویل ایندیانا قرار دارد. این مجسمه انتزاعی از مس و برنز ساخته شده و دوره داونون و تشکیل سنگهای آهکی فسیلدار اوهایو را نمایش میدهد. در سال ۱۹۹۳ توسط سمیتسونانی بررسی شد و در ۲۰۰۷ به داخل کتابخانه و درون یک فواره منتقل شد.
ایستگاه راهآهن مویرا یکی از قدیمیترین بناهای شبکه راهآهن ایرلند شمالی است؛ با وجود خدمترسانی به شهر مویرا در کانتی داون، در کانتی آنتریم قرار دارد. این ایستگاه از سال ۱۸۴۱ فعال است و امروز نقشی مهم در رفتوآمد مسافران اطراف بزرگراه M1 دارد.
بیوردم ران جویباری کوتاه است که دامنههای شرقی کوههای ماهونینگ را زهکشی میکند و از سمت راست به رودخانه لیهای میپیوندد. دره آن در گذشته یکی از مسیرهای احتمالی انتقال زغالسنگ آنتراسیت به قایقهای رودخانه بود.
خط راهآهن حومهای گورکوفسکی یکی از مسیرهای اصلی اتصال مسکو به مناطق اطراف، بهویژه در استان مسکو و ولادیمیر است. این خط از ایستگاه مسکو کورسکی آغاز شده و شهرهای مهمی مانند بالاشیخا، الکترواستال و ولادیمیر را پوشش میدهد.
رولند وین (۱۸۲۰-۱۸۹۳) صنعتگر و سیاستمدار محافظهکار انگلیسی بود که با کشف و توسعه میدانهای سنگآهن در شمال لینکلنشایر، پایههای تبدیل اسکونترپ به قطب ملی تولید فولاد را گذاشت و از ایجاد خط راهآهن ترنت، آنکولم و گریزبی حمایت کرد.
رویس سیتی، شهری رو به رشد در شمالشرق تگزاس، از یک ایستگاه راهآهن کوچک در ۱۸۸۵ به جامعهای مسکونی نزدیک دالاس و گرینویل تبدیل شده است.
