عبارت مورد نظر خود را بنویسید
«پیرمردان باغ وحش» رمانی از آنگوس ویلسون است که در سال ۱۹۶۱ منتشر شد. این داستان به وقایع پیش از حمله هستهای به لندن و شکلگیری یک دیکتاتوری پساآخرالزمانی در اروپا میپردازد و بعدها دستمایه ساخت سریالی تلویزیونی شد.
فرانکو آمبروستی، نوازنده ترومپت، فلوگلهورن و آهنگساز سوئیسی، متولد ۱۹۴۱، از چهرههای شناختهشده موسیقی جاز است. او که فرزند یک نوازنده ساکسیفون است، با بزرگان موسیقی جاز همکاری داشته و آلبومهای متعددی را منتشر کرده است.
آلفا، مجموعه کمیک فرانکو-بلژیکی نوشته پاسکال رنار و تصویرگری یوری جیگونوف، داستان یک مأمور سیآیای را روایت میکند. این مجموعه توسط لمبارد به فرانسوی و سینبوک به انگلیسی منتشر شده است. از سال ۱۹۹۶ تاکنون ۱۸ جلد از آن چاپ شده که برخی به انگلیسی نیز ترجمه شدهاند.
فیلم شخص سوم (۲۰۱۳) یک درام عاشقانه به کارگردانی و نویسندگی پل هگیس است که با بازی ستارگانی چون لیام نیسون، میلا کونیس و جیمز فرانکو، سه داستان عاشقانه مرتبط در پاریس، نیویورک و رم/تارانتو را روایت میکند.
مارینا وگا، زاده ۱۹۲۳ در اسپانیا، جاسوس و مبارز ضد فرانکو در جنگ داخلی اسپانیا و شکارچی نازیها پس از جنگ جهانی دوم بود. او تنها زن در شبکه اسپانیایی مقاومت فرانسه بود و در ۱۷ سالگی به نیروهای آزاد فرانسه پیوست. وگا با وجود خطرات، به انتقال پناهندگان و اسناد محرمانه پرداخت و پس از جنگ، نازیهای فراری به اسپانیا را شناسایی کرد.
هکتور فرانکو لوپز، سیاستمدار مکزیکی و از اعضای برجسته حزب انقلابی نهادینه است. او در دوره شصت و یکم قانونگذاری کنگره مکزیک، نمایندگی ایالت کواویلا را بر عهده داشت.
فیلم «پدر» ساختهی ایشتوان سابو، درام مجارستانی سال ۱۳۴۵ است که داستان بلوغ پسری را در پسزمینهی انقلاب ۱۹۵۶ مجارستان و خاطرات دیکتاتوری حزب صلیب پیکان روایت میکند. این فیلم با بازی آنداش بالینت، جایزهی بزرگ جشنوارهی مسکو و جایزهی ویژهی هیئت داوران لوکارنو را دریافت کرد و بهعنوان نمایندهی مجارستان در اسکار معرفی شد.
احمد توفیق، روزنامهنگار اندونزیایی، به دلیل مقالات انتقادیاش علیه دیکتاتوری سوهارتو شناخته میشد. او پس از ممنوعیت مجله تمپو، در تأسیس اتحادیه روزنامهنگاران مستقل نقش داشت و به دلیل فعالیتهایش زندانی شد. توفیق جوایز بینالمللی متعددی دریافت کرد و تا پایان عمر به دفاع از آزادی بیان ادامه داد.
فیلم «کلاهبرداران استخر» (۱۹۸۲) یک کمدی-درام ایتالیایی به کارگردانی مائوریتزیو پونزی است که در بخش نگاه ویژه جشنواره کن ۱۹۸۳ به نمایش درآمد. این فیلم با فیلمنامهای از پونزی، فرانچسکو نوتی، فرانکو فرینی و انریکو اولدویینی، داستان شخصیتهایی نمادین با نامهای «کیاارا» (روشن) و «لو اسکورو» (تاریک) را روایت میکند.
دو فِوَن نامخانوادگی فرانسوی است که به دو برادر آهنگساز مشهور تعلق دارد. آنتوان دو فِوَن (۱۴۷۰–۱۵۱۱/۱۲) و رابرت دو فِوَن (۱۴۵۰–۱۵۱۵) از چهرههای برجسته موسیقی فرانکو-فلمیش در قرن شانزدهم بودند.
اتحاد ملی نیروهای دموکراتیک (ANFD) سازمانی ضد فرانکویی بود که در اکتبر ۱۹۴۴، در سالهای نخست حکومت فرانکو در اسپانیا، توسط گروههای سیاسی و اتحادیههای کارگری با ایدئولوژیهای مختلف (جمهوریخواه، سوسیالیست و آنارشیست) تشکیل شد. هدف اصلی این اتحاد، پایان دادن به دیکتاتوری فرانکو و بازگرداندن دموکراسی به اسپانیا بود.
فیلم «کسی که میشناختم» یک کمدی رمانتیک آمریکایی محصول ۲۰۲۳ به کارگردانی دیو فرانکو است. این فیلم با بازی الیسون بری، جی الیس و کیرسی کلیمونز، داستان آلی را روایت میکند که پس از لغو برنامه تلویزیونیاش، به زادگاهش بازمیگردد و با دوست پسر سابقش، شان، روبرو میشود. این دیدار منجر به اتفاقات پیچیدهای در زندگی آلی و نامزد شان، کَسیدی، میشود.
لیز میکیتا (روباه زرنگ)، مجلهای طنزآمیز و فکاهی به زبان اوکراینی بود که از سال ۱۹۴۷ تا ۱۹۹۰ منتشر میشد. این مجله که نامش را از داستان روباه حیلهگر ایوان فرانکو گرفته بود، توسط ادوارد کوزاک و با محوریت کاریکاتور و کارتون منتشر میشد. شاعر بوهدان نیزانکوفسکی از همکاران ثابت آن بود.
دفتر موسیقی سگوبیا (Cancionero de Segovia) دستنوشتهای ارزشمند از دوران رنسانس است که در آرشیو کلیسای جامع سگوبیا نگهداری میشود. این مجموعه شامل بیش از ۲۰۰ اثر موسیقی از اواخر قرن ۱۵ و اوایل قرن ۱۶ میلادی است که عمدتاً توسط آهنگسازان اسپانیایی، فرانسوی و فرانکو-فلمیش خلق شدهاند. این دفتر در دو بخش اصلی تقسیم میشود: بخش اول شامل آثار فرانکو-فلمیش و بخش دوم شامل آثار کاستیلی است.
فرانکو دی کروز، متولد ۲۲ نوامبر ۱۹۴۶، یک بازیکن هاکی میدانی مالزیایی است که در مسابقات مردان المپیک تابستانی ۱۹۷۲ شرکت کرد. او از تبار هندی و کریستانگ مالزی است و یکی از ورزشکاران برجسته این کشور به شمار میرود.
رافائل کابلو د آلبا (۱۹۲۵-۲۰۱۰) سیاستمدار اسپانیایی بود که در دوران دیکتاتوری فرانکو، از ۱۹۷۴ تا ۱۹۷۵، به عنوان وزیر دارایی و معاون دوم نخستوزیر اسپانیا خدمت کرد.
حزب متحد کارگران ملی (PUNT) تنها حزب سیاسی در گینه استوایی از ۱۹۷۰ تا ۱۹۷۹ در دوران دیکتاتوری فرانسیسکو ماسیاس انگوئما بود. این حزب توسط ماسیاس تأسیس شد و نقش کلیدی در سرکوب سیاسی و یکهتازی او داشت. عضویت در این حزب برای تمام شهروندان از سن ۷ سالگی اجباری بود و کارت عضویت آن مانند شناسنامه اهمیت داشت.
کونچا پرز کولادو (۱۹۱۵-۲۰۱۴)، یک انارشیست اسپانیایی، از اعضای فعال CNT و بعداً CGT بود. او در سن ۱۷ به فعالیتهای آنارشیستی پیوست و در آغاز جنگ داخلی اسپانیا در گروه مسلح «لوس آگیلوشوس» جنگید. پس از جنگ در فرانسه زندگی کرد، کسبوکار شخصی راه انداخت و پس از مرگ فرانکو دوباره در فعالیتهای اجتماعی مشارکت کرد. او در ۹۸ سالگی در بارسلونا درگذشت و به عنوان یکی از آخرین مبارزان زن این جنگ شناخته میشود.
کارزار اکسترمادورا در جریان جنگ داخلی اسپانیا، با نبرد باداخوس در اوت ۱۹۳۶ به اوج رسید. نیروهای فرانسیسکو فرانکو از ارتش آفریقا، با پشتیبانی آلمان نازی و ایتالیا فاشیست، به سرعت به سمت مادرید حرکت کردند. این کارزار با اشغال مناطق روستایی و سرکوب شدید دهقانان بیزمین و حامیان جمهوریخواه همراه بود.
خوان کارلوس کُرال (۱۹۳۳-۲۰۱۸) سیاستمدار سوسیالیست آرژانتینی بود که بههمراه آلفردو پالاسیوس، نقش برجستهای در تاریخ سوسیالیسم آرژانتین ایفا کرد. او از سال ۱۹۵۵ فعالیت سیاسی خود را آغاز کرد و در مخالفت با حکومت ضدسوسیالیست خوان پرون شرکت جست. کُرال دو دوره بهعنوان نماینده مجلس انتخاب شد، اما پس از کودتای ۱۹۶۶ از سمت خود برکنار شد. او در دوران دیکتاتوری نظامی از گروههای چریکی فاصله گرفت و به ایدههای نائول مورنو برای ایجاد جنبشهای کارگری مستقل گرایش یافت.
