عبارت مورد نظر خود را بنویسید
پانتو عنوانی چندمعنایی است که بیشتر به پانتومیم بریتانیایی، پانتوگراف ریلی، داروی پانتوپرازول و برخی برنامههای تلویزیونی اشاره دارد.
متالیبور (با نامهای تجاری Aimax, Suisynchron, Turisynchron) دارویی است که از سال ۱۹۷۳ در دامپزشکی برای همگامسازی فحلی استفاده میشد. به دلیل اثرات تراتوژنیک، این دارو در آمریکا و اروپا ممنوع شد و با آلترنوژست جایگزین گردید. مکانیسم دقیق اثر آن ناشناخته است، اما به عنوان یک آنتیگونادوتروپین غیراستروئیدی عمل میکند.
فسفات استرون (E1P) یک ترکیب استروژنی و بازدارنده آنزیم سولفاتاژ استروئیدی است که هرگز به بازار عرضه نشد. این ماده با شباهت به سولفات استرون، به عنوان بازدارنده رقابتی آنزیم عمل میکند، اما برخلاف سولفات استرون، توسط آنزیم سولفاتاژ تجزیه نمیشود و در عوض توسط آنزیمهای فسفاتاز متابولیزه میگردد.
آمپروزید یک داروی ضدروانپریشی آتیپیک است که با مهار گیرنده سروتونینی 5-HT2A اثر میگذارد. این دارو در انسان برای اسکیزوفرنی بررسی شد، اما کاربرد بالینی نگرفت و امروز بیشتر در دامپزشکی، برای کاهش استرس و پرخاشگری خوکها استفاده میشود.
۳-هیدروکسیفنسیکلیدین (3-HO-PCP) یک داروی تفکیکگر از خانواده آریلسیکلوهگزیلآمینها و نزدیک به فنسیکلیدین (PCP) است که به عنوان داروی طراح در فضای آنلاین به فروش میرسد. این ماده به دلیل میل ترکیبی بسیار بالا با گیرندههای NMDA و افیوئیدی، در میان مشتقات مشابه خود کاملاً متمایز است.
کلرال بتائین، با نامهای تجاری بتا-کلر و سومیلان، یک داروی آرامبخش و خوابآور است که در سال ۱۹۶۳ در ایالات متحده معرفی شد. این دارو یک کمپلکس بتائین با کلرال هیدرات است که به عنوان فرمولی با اثر طولانیمدت عمل میکند و در بدن به تریکلرواتانول متابولیزه میشود، مادهای که مسئول بیشتر یا تمام اثرات آن است.
اوپاگنیب (ABC294640) دارویی است که به عنوان مهارکننده آنزیم اسفنگوزین کیناز ۲ عمل میکند. این دارو در حال توسعه به عنوان یک عامل درمانی بالقوه برای انواع مختلف سرطان است.
تیلورون (با نامهای تجاری آمیزین و لاوومکس) اولین ترکیب مصنوعی مولکول کوچک و شناخته شدهای است که به صورت خوراکی فعال بوده و اینترفرون تولید میکند. این دارو در برخی کشورها مانند روسیه به عنوان داروی ضدویروسی کاربرد دارد و علیه ویروس ابولا در موشها مؤثر بوده است.
بفورالین (DIV-154) یک داروی روانگردان از خانواده پیپرازین است که در دهه ۱۹۷۰ در آلمان توسعه یافت. این دارو دارای اثرات محرک و ضدافسردگی است و در آلمان و فرانسه مورد استفاده قرار گرفته، اما هرگز به طور گسترده رایج نشده است. متابولیت فعال آن، بنزیلپیپرازین، احتمالاً در اثرات آن نقش دارد.
سیمنترلویر/ریتوناویر (نام تجاری: ژیانووشین) یک داروی ترکیبی است که برای درمان کووید-۱۹ استفاده میشود. این دارو از ترکیب سیمنترلویر، مهارکننده آنزیم ۳CLpro ویروس سارس-کوو-۲، و ریتوناویر، مهارکننده آنزیم CYP3A، تشکیل شده است. این دارو توسط شرکت داروسازی سیمسر تولید و در ژانویه ۲۰۲۳ به صورت مشروط در چین تأیید شده است.
مستیلبول (با نامهای تجاری مونومسترو یا مونومسترول) یک استروژن غیراستروئیدی مصنوعی و پیشداروی دیاتیلاستیلبسترول است. این دارو در دهه ۱۹۴۰ معرفی شد، اما امروزه دیگر تولید و عرضه نمیشود.
پماد ویتفیلد، نامگذاری شده به افتخار آرتور ویتفیلد، یک داروی اسیدی برای درمان قارچهای پوستی مانند پای ورزشکار است. این پماد حاوی اسید سالیسیلیک و اسید بنزوئیک است و ممکن است در ابتدا سوزش خفیفی ایجاد کند. با وجود استفاده گسترده، مطالعات کافی برای اثبات قطعی اثربخشی آن وجود ندارد.
داروی ای-55888، ساخته شده توسط شرکت استِوِ، یک آگونیست کامل و انتخابی گیرنده سروتونین 5HT7 است. این دارو برای بررسی نقش گیرندههای 5-HT7 در درک درد استفاده میشود. به تنهایی، ای-55888 خاصیت ضدهایپرالژزی دارد، اما در ترکیب با مورفین، اثرات تسکیندهندگی درد را به طور قابل توجهی افزایش میدهد.
آباشانتوس، پزشک یونانیتبار اهل لیون (لوگدونوم) در سده دوم میلادی، بهواسطه داروی ضدسم مارش شناخته میشود. گالن، پزشک نامدار رومی، بارها از او یاد کرده و نسخه دارویی او را حفظ کرده است. هویت دقیق او بهدلیل شباهت نام با یک آزادشده آگوستوس، همچنان مبهم است.
آ-۷۷۶۳۶ یک داروی سنتتیک است که به عنوان آگونیست کامل گیرنده D1 عمل میکند. این ماده در مطالعات حیوانی اثرات نوروتروپیک، کاهش اشتها، پاداش و ضد پارکینسونی نشان داده است. با این حال، پتانسیل بالا و مدت زمان طولانی اثر آن باعث تنظیم منفی گیرندههای D1 و تاکیفیلاکسی میشود.
رزپین دارویی است که عمدتاً برای درمان فشار خون بالا استفاده میشود، معمولاً به همراه دیورتیکهای تیازیدی یا گشادکنندههای عروقی. این دارو با تخلیه کاتکولامینها از انتهای اعصاب سمپاتیک، فشار خون را کاهش میدهد. رزپین همچنین در گذشته برای تسکین علائم روانپریشی و به عنوان آرامبخش در دامپزشکی کاربرد داشته است.
پلاکولیماب (Placulumab) پادتن تککلونی انسانی بود که برای درمان بیماریهای التهابی طراحی شد، اما توسعه آن توسط شرکت Teva Pharmaceutical Industries متوقف گردید. این دارو دیگر در دسترس نیست.
متوکسیفلوران، با نام تجاری پنتورکس، یک داروی استنشاقی است که عمدتاً برای کاهش درد پس از ضایعات استفاده میشود. این دارو همچنین برای تسکین درد کوتاهمدت ناشی از اقدامات پزشکی به کار میرود. شروع اثر آن سریع و مدت زمان آن کوتاه است. استفاده از این دارو تنها تحت نظارت مستقیم پزشکی توصیه میشود.
«آبِ انگلستان» (Água de Inglaterra) دارویی مرموز در پرتغال قرن هجدهم بود که از پوست درخت سینکونا تهیه میشد و برای درمان مالاریا به کار میرفت. این دارو که از انگلستان وارد شد، با فراز و نشیبهایی در تاریخ داروسازی پرتغال جایگاه ویژهای یافت.
بلیتا کوان، فعال حوزه سلامت زنان در دهههای ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰، با افشای عوارض خطرناک داروی DES (قرص روز بعد) و تأسیس شبکه ملی سلامت زنان، نقش کلیدی در آگاهسازی زنان و اصلاح سیستم بهداشت ایفا کرد. او نخستین زنی بود که بهعنوان شاهد کارشناس در جلسات سنا حضور یافت.
