عبارت مورد نظر خود را بنویسید
نستان دارجان، ملکه کارتلی و همسر سیمون اول، نمادی از پایداری در دوران پرآشوب گرجستان قرن شانزدهم بود. او با وجود اسارت همسرش توسط صفویان و عثمانیها و خیانتهای برادرش، برای حفظ بقای خاندان باگراتیونی و پادشاهی کارتلی تلاش کرد.
سن-بریس، دهستانی در دپارتمان شارانت در جنوب غربی فرانسه است که نام خود را از سنت بریس تورز گرفته است. این منطقه زادگاه کیلیان هِنِسی، بنیانگذار خاندان معروف کنیاک هِنِسی است و با رادا در کیانتی ایتالیا خواهرخوانده است.
پاپیروس اوکسیرینخوس ۱۳۵ سندی یونانی از سده ششم میلادی است که در سال ۵۷۹ در مصر نوشته شد. این سند ضمانتنامهای حقوقی درباره ماندن یک کارگر و خانوادهاش در ملک خاندان آپیون است و امروز در موزه مصر نگهداری میشود.
امیر مجید ارسلان (۱۹۰۸-۱۹۸۳) رهبر برجسته دروزی و رئیس خاندان ارسلان در لبنان بود. او نقش کلیدی در استقلال لبنان در ۱۹۴۳ ایفا کرد و بهعنوان نماینده پارلمان و وزیر در کابینههای متعدد حضور داشت. ارسلان بهویژه در وزارت دفاع، بهداشت، ارتباطات، کشاورزی و دادگستری فعال بود و بهعنوان طولانیترین سیاستمدار لبنانی در سمت وزارتی شناخته میشود.
شاهزاده لویی ناپلئون مورا، افسر نظامی فرانسوی و از اعضای خاندان مورا بود. او نوه کارولین بناپارت و ناخلف ناپلئون سوم به شمار میرفت. مورا در نیروی دریایی فرانسه و سوئد خدمت کرد و زندگی پر فراز و نشیبی داشت.
راهروی اسکلمورلی، بازماندهای از کلیسای قدیمی لارگز در اسکاتلند است؛ بنایی تاریخی با آرامگاه خاندان مونتگومری، سقف چوبی نقاشیشده و نمادهای نجومی که از قرن هفدهم باقی مانده است.
ویلیام هیل (۱۷۹۸–۱۸۴۴)، معمار ایرلندی ساکن شهرستان کورک، بنیانگذار نسل اول خاندان معماران هیل بود. او به همراه برادرش هنری، نسل نخست این خاندان را تشکیل دادند. نسلهای بعدی خانواده هیل نیز به سنت معماری ادامه دادند و آثار ماندگاری خلق کردند.
نام خانوادگی استمپ (Stamp) شکل انگلیسیشده نام خانوادگی فرانسوی دِتانپ (d'Étampes) است. این نام ریشه مکانی دارد و به منطقهای نزدیک پاریس بازمیگردد. تاریخچه این خاندان با مهاجرت به ترانسیلوانی و ساخت قصرهای باشکوه در فرانسه گره خورده است.
حمید صقر القاسمی از اعضای خاندان حاکم القواسم بود؛ خاندانی که در شارجه و رأسالخیمه نقش تاریخی داشته است. درگذشت او در سپتامبر ۲۰۰۳ با پیامهای تسلیت مقامات امارات و ملک فهد همراه شد.
اونیم نام خانوادگی متعلق به شاخهای از دودمان خومان از قوم متی (منیپوری) است. اونیم آپوکپا (اونیم پوکپا) به عنوان خدای نیاکان این خاندان، توسط اعضای خانواده بر اساس آیین متی (ساناماهیسم) پرستش میشود.
دودمان پالایولوگوس، آخرین سلسله امپراتوری روم و بیزانس، بیش از ۲۰۰ سال بر امپراتوری حکومت کرد. این مقاله به ریشههای نامشخص، فراز و نشیبهای سیاسی، روابط با کلیسا و عثمانی، و میراث این خاندان میپردازد.
خاندان بروس در طول تاریخ چهار بار به مقام بارونت (عنوان اشرافی موروثی) دست یافتهاند. دو بار در بارونتنشین نوا اسکوشیا و دو بار در بارونتنشین بریتانیا. در حال حاضر (۲۰۲۳) دو مورد از این عناوین همچنان پابرجاست.
فردیناند ماکسیمیلیان سوم، شاهزاده ایسنبورگ-بودینگن-واختزباخ، در ۲۴ اکتبر ۱۸۲۴ متولد شد. او رئیس شاخه واختزباخ خاندان ایسنبورگ و نخستین شاهزاده ایسنبورگ-بودینگن-واختزباخ بود. پس از مرگ پدرش در ۱۸۴۷، به عنوان کنت حاکم ایسنبورگ-واختزباخ انتخاب شد و تا پایان عمر در مجالس قانونگذاری هسن و پروسیه فعال بود.
هوراس پیت-ریورز نامی است که به دو شخصیت برجسته در تاریخ بریتانیا اشاره دارد: بارون سوم ریورز، اشرافزاده و قمارباز، و بارون ششم ریورز، اشرافزاده و افسر ارتش. هر دو از اعضای خاندان ریورز بودهاند.
دوک لوئین عنوانی اشرافی در خاندان فرانسوی آلبر بود که از تیول لوئین برخاست و در سدههای ۱۷ و ۱۸ با چهرههایی نظامی، سیاسی، علمی و ادبی پیوند خورد.
ماتیژ ایژولت، متولد ۵ ژوئن ۱۹۸۶، یک فوتبالیست اسلواکی است که کار خود را از باشگاه زِدِتاس دوبنیتسا آغاز کرد. او سابقه بازی در تیمهای معتبری مانند اسکای اسلووان براتیسلاوا و پیاست گلیویتسه لهستان را دارد. ایژولت همچنین در رده زیر ۲۱ سال تیم ملی اسلواکی بازی کرده است.
وِتیوس گراتوس، سناتور رومی از خاندان پاتریسین وِتی، در سال ۲۵۰ میلادی به مقام کنسولی رسید. او با کنسولهای دیگری از خاندان خود ارتباط داشت و احتمالاً پسرش نیز در سال ۲۸۰ میلادی به کنسولی رسید.
جیرولامو ماتئی (۱۵۴۷-۱۶۰۳)، یکی از اعضای برجسته خاندان ماتئی، در دوران پرتلاطم قرن شانزدهم به مقام کاردینالی رسید. او در چندین دوره مهم انتخاب پاپ نقش داشت و از مناصب مهمی در کلیسا برخوردار بود. زندگی او بازتابی از قدرت و نفوذ خاندانهای اشرافی در ایتالیای آن دوران است.
پام کونگ هونگ، ژنرال قدرتمند خاندان تِی سون در ویتنام، برادر همسر نگوئههوئه و از فرماندهان کلیدی در جنگهای داخلی بود. او در دوران پرآشوب تِی سون، نقش مهمی در تثبیت قدرت و مقابله با دشمنان ایفا کرد.
برناردو روسلای، از نخبگان سیاسی و فرهنگی فلورانس در عصر رنسانس، با پیوندهای عمیق خانوادگی با خاندان مدیچی، نه تنها در عرصه دیپلماسی و بانکداری میدرخشید، بلکه با اهدای باغهایش به آکادمی افلاطونی، به پناهگاهی برای اندیشمندان بزرگ چون ماکیاولی تبدیل شد.
