عبارت مورد نظر خود را بنویسید
هیگاشی ناکاتسوکاسا، سامورایی ژاپنی دوره اواخر ادو، به عنوان خدمتگزار خاندان نانبو در قلمرو موریوکا فعالیت میکرد. او در سال ۱۸۴۹ به عنوان صفحهدار برای نانبو توشیوشی انتخاب شد و پنج سال بعد به مقام کارو (مشاور ارشد) رسید. ناکاتسوکاسا رهبری برنامههای اصلاحی در اداره قلمرو موریوکا را بر عهده داشت و همکار نارایاما سادو، سامورایی مشهور، بود.
نستان دارجان، ملکه کارتلی و همسر سیمون اول، نمادی از پایداری در دوران پرآشوب گرجستان قرن شانزدهم بود. او با وجود اسارت همسرش توسط صفویان و عثمانیها و خیانتهای برادرش، برای حفظ بقای خاندان باگراتیونی و پادشاهی کارتلی تلاش کرد.
سن-بریس، دهستانی در دپارتمان شارانت در جنوب غربی فرانسه است که نام خود را از سنت بریس تورز گرفته است. این منطقه زادگاه کیلیان هِنِسی، بنیانگذار خاندان معروف کنیاک هِنِسی است و با رادا در کیانتی ایتالیا خواهرخوانده است.
دودمان پالایولوگوس، آخرین سلسله امپراتوری روم و بیزانس، بیش از ۲۰۰ سال بر امپراتوری حکومت کرد. این مقاله به ریشههای نامشخص، فراز و نشیبهای سیاسی، روابط با کلیسا و عثمانی، و میراث این خاندان میپردازد.
امیر مجید ارسلان (۱۹۰۸-۱۹۸۳) رهبر برجسته دروزی و رئیس خاندان ارسلان در لبنان بود. او نقش کلیدی در استقلال لبنان در ۱۹۴۳ ایفا کرد و بهعنوان نماینده پارلمان و وزیر در کابینههای متعدد حضور داشت. ارسلان بهویژه در وزارت دفاع، بهداشت، ارتباطات، کشاورزی و دادگستری فعال بود و بهعنوان طولانیترین سیاستمدار لبنانی در سمت وزارتی شناخته میشود.
راهروی اسکلمورلی، بازماندهای از کلیسای قدیمی لارگز در اسکاتلند است؛ بنایی تاریخی با آرامگاه خاندان مونتگومری، سقف چوبی نقاشیشده و نمادهای نجومی که از قرن هفدهم باقی مانده است.
شاهزاده لویی ناپلئون مورا، افسر نظامی فرانسوی و از اعضای خاندان مورا بود. او نوه کارولین بناپارت و ناخلف ناپلئون سوم به شمار میرفت. مورا در نیروی دریایی فرانسه و سوئد خدمت کرد و زندگی پر فراز و نشیبی داشت.
نام خانوادگی استمپ (Stamp) شکل انگلیسیشده نام خانوادگی فرانسوی دِتانپ (d'Étampes) است. این نام ریشه مکانی دارد و به منطقهای نزدیک پاریس بازمیگردد. تاریخچه این خاندان با مهاجرت به ترانسیلوانی و ساخت قصرهای باشکوه در فرانسه گره خورده است.
ویلیام هیل (۱۷۹۸–۱۸۴۴)، معمار ایرلندی ساکن شهرستان کورک، بنیانگذار نسل اول خاندان معماران هیل بود. او به همراه برادرش هنری، نسل نخست این خاندان را تشکیل دادند. نسلهای بعدی خانواده هیل نیز به سنت معماری ادامه دادند و آثار ماندگاری خلق کردند.
اونیم نام خانوادگی متعلق به شاخهای از دودمان خومان از قوم متی (منیپوری) است. اونیم آپوکپا (اونیم پوکپا) به عنوان خدای نیاکان این خاندان، توسط اعضای خانواده بر اساس آیین متی (ساناماهیسم) پرستش میشود.
خاندان بروس در طول تاریخ چهار بار به مقام بارونت (عنوان اشرافی موروثی) دست یافتهاند. دو بار در بارونتنشین نوا اسکوشیا و دو بار در بارونتنشین بریتانیا. در حال حاضر (۲۰۲۳) دو مورد از این عناوین همچنان پابرجاست.
هوراس پیت-ریورز نامی است که به دو شخصیت برجسته در تاریخ بریتانیا اشاره دارد: بارون سوم ریورز، اشرافزاده و قمارباز، و بارون ششم ریورز، اشرافزاده و افسر ارتش. هر دو از اعضای خاندان ریورز بودهاند.
حمید صقر القاسمی از اعضای خاندان حاکم القواسم بود؛ خاندانی که در شارجه و رأسالخیمه نقش تاریخی داشته است. درگذشت او در سپتامبر ۲۰۰۳ با پیامهای تسلیت مقامات امارات و ملک فهد همراه شد.
فردیناند ماکسیمیلیان سوم، شاهزاده ایسنبورگ-بودینگن-واختزباخ، در ۲۴ اکتبر ۱۸۲۴ متولد شد. او رئیس شاخه واختزباخ خاندان ایسنبورگ و نخستین شاهزاده ایسنبورگ-بودینگن-واختزباخ بود. پس از مرگ پدرش در ۱۸۴۷، به عنوان کنت حاکم ایسنبورگ-واختزباخ انتخاب شد و تا پایان عمر در مجالس قانونگذاری هسن و پروسیه فعال بود.
پاپیروس اوکسیرینخوس ۱۳۵ سندی یونانی از سده ششم میلادی است که در سال ۵۷۹ در مصر نوشته شد. این سند ضمانتنامهای حقوقی درباره ماندن یک کارگر و خانوادهاش در ملک خاندان آپیون است و امروز در موزه مصر نگهداری میشود.
تخممرغ فابرژه صلیب سرخ با پرترههای سلطنتی، اثری هنری از هنریک ویگستروم در سال ۱۹۱۵ است که به سفارش نیکلای دوم، تزار روسیه، برای مادرش ماریا فئودوروونا ساخته شد. این تخممرغ نقرهای با مینای سفید و صلیبهای سرخ، حاوی پنج پرتره مینیاتوری از زنان خاندان رومانوف در لباس صلیب سرخ است.
آسو کورمیتسو (۱۵۸۲-۱۵۹۳) رهبر جوان خاندان آسوی ژاپن در دوره آزوچی-مومویاما بود. پس از مرگ پدرش در کودکی، کورمیتسو در جریان تقسیم استان هیگو به کاتو کیوماسا پناه برد. با این حال، در سال ۱۵۹۳ به دستور تویوتومی هیدهیوشی و در راستای سیاست حذف نظامیان رقیب، کشته شد.
دوشس تشن عنوانی تاریخی است که به اشرافزادگان زن مرتبط با منطقه تشن (اکنون چِسین در لهستان) اطلاق میشد. این عنوان از قرن سیزدهم تا اوایل قرن بیستم در میان خاندانهای سلطنتی مختلف از جمله پیاست، هابسبورگ و لورن دست به دست شد.
دوک لوئین عنوانی اشرافی در خاندان فرانسوی آلبر بود که از تیول لوئین برخاست و در سدههای ۱۷ و ۱۸ با چهرههایی نظامی، سیاسی، علمی و ادبی پیوند خورد.
وِتیوس گراتوس، سناتور رومی از خاندان پاتریسین وِتی، در سال ۲۵۰ میلادی به مقام کنسولی رسید. او با کنسولهای دیگری از خاندان خود ارتباط داشت و احتمالاً پسرش نیز در سال ۲۸۰ میلادی به کنسولی رسید.
