عبارت مورد نظر خود را بنویسید
پائولو بنّی (1553–1625) فیلسوف، انسانگرا و الهیدان ایتالیایی بود که در رم و پادووا به تدریس و تألیف میپرداخت. با وجود منازعات فکری و برخورد با مرجعیت، او نویسندهای پُرکار در حوزههای فلسفه، الهیات و ادبیات بود.
تیجل آ. دسای، دکانی مهندسی خانواده سورنسن در دانشگاه براون، پژوهشگر برجسته نانوتکنولوژی درمانی است. او پیش از این در دانشگاه کالیفرنیا سانفرانسیسکو به عنوان پروفسور و مدیر مراکز تحقیقاتی خدمت کرد و کتابهای متعددی در زمینه نانوتکنولوژی و بیومواد تألیف کرده است. عضویت در آکادمی ملی پزشکت و برنده جوایز متعددی در مهندسی پزشکی از دستاوردهای اوست.
کامران ایماناف، سیاستمدار برجسته آذربایجانی، ریاست هیئت مدیره سازمان مالکیت فکری جمهوری آذربایجان را بر عهده دارد. او با سوابق تحصیلی در فناوری اطلاعات و مدیریت، در مناصب مهمی چون ریاست کمیسیون ملی پذیرش دانشجو و ریاست آژانس حق تألیف فعالیت کرده است. ایماناف بیش از ۴۵۰ اثر علمی منتشر کرده است.
یوهانس زولیکوفر (1633-1692)، واعظ اصلاحشده سوئیسی، از سنت گالن برخاست و تحصیلات خود را در دانشگاههای زوریخ، بازل، آکسفورد و کمبریج تکمیل کرد. او به عنوان کشیش و خزانهدار در مناطق مختلف خدمت کرد و آثار متعددی در زمینه الهیات و اخلاق مسیحی تألیف و ترجمه نمود. او نقش مهمی در بحثهای مربوط به خرافات و شکار جادوگران ایفا کرد و اثر برجستهاش «خزانهای از بخور آسمانی» برای بیش از ۱۵۰ سال تجدید چاپ شد.
رابرت سی. آرمسترانگ، استاد برجسته مهندسی شیمی و مدیر ابتکار انرژی MIT، از سال ۱۹۷۳ عضو هیئت علمی این دانشگاه بوده است. او برای تحقیقات پیشگامانه در زمینه مکانیک سیالات غیرنیوتنی و تألیف کتب مرجع شناخته شده است.
واسیلی پاولویچ واسیلیف، خاورشناس نامدار روس در قرن نوزدهم، در سال ۱۸۱۸ در نیژنی نووگورود متولد شد. او در دانشگاه قازان به تحصیل علوم شرقی پرداخت و ۱۰ سال را در مأموریت ارتدوکس پکن گذراند. واسیلیف آثار مهمی در زمینه بودیسم و اسلام در چین تألیف کرد، اگرچه برخی از آثار جاهطلبانه او هرگز منتشر نشدند.
موسی بن هارون بن شعریت شیروانی، نویسنده یهودی قرن پانزدهم، واژهنامهای عبری/آرامی به فارسی با عنوان «اَگرون» در شیروان (جمهوری آذربایجان کنونی) تألیف کرد. این اثر به مطالعه تورات کمک کرده و واژگان آن عمدتاً بر اساس ریشههای عبری سازماندهی شده است.
اندرس بندسن دال، اسقف دانمارکی کلیسای نروژ (۱۶۰۱-۱۶۰۷)، نقشی کلیدی در تلاش برای استقلال کلیسای نروژ از دانمارک ایفا کرد. او با تدوین پیشنویس قانون کلیسایی جدید، کوشید تا خودمختاری بیشتری برای کلیسای نروژ به ارمغان آورد. تحصیلات عالی، تألیف آثار مذهبی و همراهی با پادشاه از دیگر فعالیتهای او بود.
