عبارت مورد نظر خود را بنویسید
بنجامین لاگر، آمریکایی پورتوریکوییتبار بود که به اتهام تجاوز به حبس ابد محکوم شد، اما همواره بیگناهی خود را اعلام میکرد. پرونده او به دلیل افشای اظهارات نژادپرستانه هیئت منصفه و حمایت چهرههای سیاسی و فرهنگی برجسته، به نمادی از بیعدالتی سیستم قضایی تبدیل شد.
در مالزی، ماریجوانا غیرقانونی است و مجازاتهای سنگینی از جمله اعدام برای قاچاقچیان در نظر گرفته شده است. با این حال، تلاشهایی برای قانونیسازی استفاده پزشکی ماریجوانا در جریان است. افراد با حمل ۲۰۰ گرم ماریجوانا به قاچاق متهم میشوند و حمل کمتر از ۵۰ گرم نیز مجازات حبس تا ۱۰ سال را به همراه دارد.
انگشتر زندانی، جواهری دستساز از مواد بازیافتی پلاستیکی مثل مسواک یا خودکار است که زندانیان با مهارت خاص میسازند. این انگشترها از دهه ۱۹۲۰ میلادی رایج شدند و گاهی با عکسهای کوچک روی قاب خود، هویت شخصی مییابند. سلولوئید به دلیل قابلیت چسبندگی حرارتی، ماده اصلی ساخت آنهاست.
ویکتور هوگو تینوکو، سیاستمدار نیکاراگوئهای و عضو سابق جبهه ساندینیستا، از مبارزات انقلابی تا مخالفت با حکومت دانیل اورته را تجربه کرده است. او که در دورههای مختلف سمتهایی مانند معاونت وزارت خارجه و نمایندگی مجلس را بر عهده داشت، در نهایت به دلیل انتقاداتش از اورته از حزب اخراج و به جنبش تجدید ساندینیستا پیوست. در ژوئن ۲۰۲۱، او به همراه دیگر چهرههای اپوزیسیون دستگیر و به ۱۳ سال حبس محکوم شد.
کریستوف گاولیک، متولد ۱۹۶۵ در شویرچینا، قاتل زنجیرهای لهستانی با لقب «عقرب» است. او با استفاده از مسلسل سکورپیون، ۵ نفر را به قتل رساند. قربانیان او شامل یک روسپی جوان، یک زوج و دو نفر دیگر بودند. گاولیک در سال ۲۰۰۱ دستگیر و به حبس ابد محکوم شد.
لستر لروی باور جونیور، فروشندهی شیمیدان آمریکایی، در سال ۱۹۸۳ به جرم قتل چهار مرد در تگزاس محکوم شد. با وجود ۳۱ سال حبس در سلول انفرادی و شش بار توقف اجرای حکم، در سال ۲۰۱۵ در ۶۷ سالگی اعدام شد. او پیرترین زندانی اعدامشده در تگزاس از سال ۱۹۷۶ بود.
صید احمد غلام، شهروند الجزایری، به جرم قتل اورلی شاتلن و برنامهریزی برای حمله تروریستی به کلیسایی در ویلژویف فرانسه در آوریل ۲۰۱۵، به حبس ابد محکوم شد. این حکم در اکتبر ۲۰۲۱ در دادگاه تجدیدنظر تأیید شد. غلام که پیش از این به سوریه سفر کرده بود، تحت تأثیر داعش قرار گرفت و با وجود هشدار پلیس فرانسه، قصد اجرای حمله را داشت که با دستگیری وی ناکام ماند.
اچبی یاسین (۱۹۱۷-۲۰۰۰)، منتقد ادبی، مستندساز و استاد دانشگاه اندونزیایی بود که به دلیل فعالیتهای تأثیرگذارش در حوزه ادبیات به لقب «پدر ادبیات اندونزی» مشهور شد. او با تأسیس مرکز اسناد ادبی اچبی یاسین، گنجینهای ارزشمند از ادبیات اندونزی را گردآوری کرد. یاسین به دلیل دفاع از آزادی بیان و امتناع از افشای هویت نویسندهای ناشناس، به یک سال حبس تعلیقی محکوم شد.
اینما کوئواس، بازیگر اسپانیایی متولد ۱۹۷۷، با نقش آفرینی در سریال «حبس» به شهرت رسید. او که نوهی بزرگ گابریل آراگون و عضو خانوادهی هنری «لوس پایاسوس د لا تله» است، پیش از تلویزیون، در تئاتر درخشید.
کون هی-رو، متولد ۱۹۲۸ در ژاپن، پس از گروگانگیری ۱۸ ژاپنی در ۱۹۶۸ به قهرمان ملی کره جنوبی بدل شد. او که از تبعیض نژادی رنج میبرد، با اقداماتش علیه ژاپن، توجه به مشکلات کرهایهای مقیم ژاپن (زاینچی) جلب کرد. با وجود محکومیت به حبس ابد، در ۱۹۹۹ آزاد شد اما پس از حادثهای خشونتبار در ۲۰۰۰، اعتبارش را از دست داد. او در ۲۰۱۰ بر اثر سرطان درگذشت.
آلف شنوویت (۱۹۱۵–۱۹۸۲)، عکاس دانمارکی و پسر جرج شنوویت، در جنگ جهانی دوم به عنوان عکاس برای نیروهای آلمانی فعالیت کرد. پس از جنگ، به دلیل قتل دو نفر دستگیر و به اعدام محکوم شد که بعدها به حبس ابد کاهش یافت. پس از ۱۰ سال زندان، آزاد شد.
نورمن سیبروک، رهبر سابق اتحادیه افسران اصلاحات نیویورک، به دلیل دفاع قاطع از اعضای اتحادیه شناخته میشد. او در تصویب قوانین حمایتی از افسران نقش کلیدی داشت، اما در نهایت به دلیل دریافت رشوه و سوءاستفاده مالی به ۵۸ ماه حبس محکوم شد.
این مطلب به ساموئل بونگانی مفکا، قاتل سریالی آفریقایی، میپردازد که در ۱۹۹۶ دستگیر شد و محل پنهانسازی شش جسد را فاش کرد؛ او به حبس ابد محکوم شد و تحقیقات به ارتباط احتمالی او با پروندههای Nasrec ادامه یافت.
جیم کارلسون، تاجر آمریکایی و نامزد حزب گراسروتز در انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۱۲ آمریکا، به دلیل فروش مواد مخدر مصنوعی در فروشگاهش در مینهسوتا محاکمه و به ۱۷.۵ سال حبس محکوم شد.
تری انرژی، شرکتی به مدیریت هنری جونز و شرکای او، آرتور سیمبورگ و رابرت جنینگز، با وعده سودهای نجومی در مدت کوتاه، بیش از ۷۳۵ نفر را فریب داد و ۵۰ میلیون دلار کلاهبرداری کرد. این شرکت با طرحهای جعلی معدن زغالسنگ و انتقال طلا، سرمایهگذاران را جذب میکرد. در نهایت، متهمان به حبسهای طولانی محکوم شدند.
قتلهای بیوه سیاه به دو قتل اشاره دارد که توسط هلن گولای و اولگا راترشمیت، دو زن سالمند در کالیفرنیا انجام شد. آنها با صحنهسازی تصادفات رانندگی، دو مرد بیخانمان را به قتل رساندند تا از بیمههای عمر کلان آنها سود ببرند. این زنان در سال ۲۰۰۸ محکوم به قتل عمدی و کلاهبرداری شدند و به حبس ابد محکوم گشتند.
جیکوب رهم (۱۸۲۸–۱۹۱۵) از مهاجران فرانسوی به شیکاگو بود که به مقامهای ارشد پلیس این شهر رسید. با وجود خدماتش در اصلاح ساختار پلیس، درگیر رسواییهای مالی و سیاسی شد. او به دلیل نقش در «ویسکی رینگ» به حبس محکوم شد و پس از آن در صنعت تراموا سرمایهگذاری کرد.
ابوالهلیم حسن عبدلرزاق اشقر، فعال مسلمان فلسطینی، به دلیل امتناع از شهادت در پروندهی تأمین مالی حماس توسط حامیان آمریکایی، به ۱۳۵ ماه حبس محکوم شد. او پیش از این استادیار موقت دانشگاه هاوارد بود و سابقهی اعتصاب غذا در اعتراض به بازداشت خود را دارد.
ورونیک کورژو، شهروند فرانسوی، به قتل سه نوزاد خود اعتراف کرد. دو نوزاد در فریزر خانهاش یافت شدند و پرونده به نام «قتل نوزادان یخزده» معروف شد. او در سال ۲۰۰۹ به ۸ سال زندان محکوم شد و پس از گذراندن تقریباً ۴ سال حبس، در سال ۲۰۱۰ آزاد گردید.
استفان لتر، متولد ۱۷ سپتامبر ۱۹۷۸، یک قاتل زنجیرهای آلمانی و پرستار سابق است که به قتل دستکم ۲۹ بیمار در بیمارستان سونتهوفن، باواریا، بین ژانویه ۲۰۰۳ تا ژوئیه ۲۰۰۴ متهم شد. او به حبس ابد محکوم شده و جنایاتش به عنوان یکی از بزرگترین قتلهای زنجیرهای در آلمان پس از جنگ جهانی دوم شناخته میشود.
