عبارت مورد نظر خود را بنویسید
ریموند ال. برایانت، جغرافیدان برجسته بریتانیایی-کانادایی و استاد ممتاز بومشناسی سیاسی در کینگز کالج لندن، با تحقیقات پیشگامانه خود در زمینه بومشناسی سیاسی، نقش کلیدی در توسعه این حوزه میانرشتهای ایفا کرده است. تحقیقات او به بررسی نابرابری در توزیع منافع و مضرات تغییرات زیستمحیطی، نقش بازیگران مختلف در شکلدهی به این تغییرات، و همچنین مسائل مربوط به جنگلداری و نقش سازمانهای مردمنهاد در مبارزات زیستمحیطی میپردازد.
ویلیام چنینگ وودبریج، جغرافیدان و مصلح آموزشی آمریکایی بود که با تألیف کتابهای درسی نوین، آموزش جغرافیا را دگرگون کرد. او به آموزش ناشنوایان، ارتقای موسیقی و آموزش زنان پرداخت و معتقد بود جغرافیا، انسانها را به یک خانواده بزرگ متصل میکند.
گزاویر همفر دو هل (۱۸۱۲-۱۸۴۸)، جغرافیدان، مهندس و جهانگرد فرانسوی، با تحقیقات گسترده در ترکیه، روسیه جنوبی و ایران شناخته میشود. او پس از فارغالتحصیلی از مدرسه معادن سناتین، در پروژههای مهندسی و تحقیقات جغرافیایی شرکت کرد. سفر پرخطرش به ایران با هدف مطالعه امکانسنجی کانال آبیاری، با مرگ او در اصفهان به پایان رسید.
هومبرتو فوئنزالیدا ویلگاس (۱۹۰۴–۱۹۶۶) زمینشناس، دیرینهشناس و جغرافیدان برجسته شیلیایی بود. او ریاست دپارتمانهای جغرافیا و زمینشناسی دانشگاه شیلی را بر عهده داشت و بنیانگذار انجمن زمینشناسی شیلی بود. فوئنزالیدا در تأسیس رشته زمینشناسی در دانشگاه شیلی نقش کلیدی ایفا کرد و سالها مدیریت موزه ملی تاریخ طبیعی شیلی را بر عهده داشت.
دلیتشیها (Delitschia) سردهای از قارچها در خانواده دلیتشیاسه هستند که به افتخار اتو دلیتش، جغرافیدان آلمانی، نامگذاری شدهاند. این سرده نخستین بار در سال ۱۸۶۶ توسط برنارد آئورسوالدر توصیف شد و شامل گونههای متنوعی است که در محیطهای مختلف زندگی میکنند.
لویی-ادموند همولین، جغرافیدان، استاد دانشگاه و نویسنده کانادایی، به دلیل مطالعاتش درباره شمال کانادا شناخته میشود. او بنیانگذار مرکز مطالعات شمال در دانشگاه لاول و رئیس دانشگاه کبک در تری-ریوییر بود. همولین با ابداع واژههایی مانند «نوردیسیته» (Nordicity) در زبان انگلیسی تأثیرگذار بود و کتاب مهمش، «نوردیسیته کانادایی»، بر طرحهای توسعه شمال کانادا در دهه ۱۹۶۰ تأثیر گذاشت.
ژیل پالسکی، جغرافیدان و استاد دانشگاه پانتئون-سوربن، متخصص تاریخ نگارش آماری و نقشهکشی موضوعی در قرن نوزدهم است. وی با تألیف کتابهایی مانند «اطلس شگفتیهای جغرافیایی» و تحقیقات در زمینه نیمهشناسی گرافیکی، به عنوان یکی از چهرههای برجسته در حوزه کارتوگرافی شناخته میشود.
لوییس دل مارمول کارواخال (۱۵۲۴-۱۶۰۰) مورخ و جغرافیدان اسپانیایی بود که سالها در میان موریسکهای گرانادا و مناطق بربر شمال آفریقا زندگی کرد. او به زبانهای عربی و بربری تسلط داشت و آثار ارزشمندی درباره آفریقا نگاشت.
سر هنری کلیفورد داربی، جغرافیدان تاریخی ولزی، نقش کلیدی در تثبیت جغرافیا تاریخی بهعنوان رشتهای آکادمیک در بریتانیا داشت. او که در ۷ فوریه ۱۹۰۹ متولد شد، با دریافت اولین دکترای جغرافیا از کمبریج، مسیر حرفهای درخشانی را آغاز کرد. داربی در جنگ جهانی دوم در سپاه اطلاعات خدمت کرد و پس از آن، کرسیهای استادی در دانشگاههای لیورپول، لندن و کمبریج را بر عهده گرفت.
این صفحه به ابهامزدایی نام "آرسنیف" میپردازد. علاوه بر شهر آرسنیف در سرزمین پریمورسکی روسیه، این نام به شخصیتهای برجسته مختلفی در تاریخ روسیه اطلاق میشود، از جمله دریاسالار، جغرافیدان، حقوقدان، فیلسوف و کاشف. همچنین فرم مؤنث "آرسنیوا" نیز معرفی شده است.
ام. جکسون، جغرافیدان و یخشناس برجسته آمریکایی، کاشف انجمن جغرافیایی نشنال جئوگرافیک است. او نویسنده کتابهای علمی پرفروش «زندگی مخفی یخها» و «در حالی که یخها خفته بودند» است و در سال ۲۰۱۸ به عنوان همکار TED شناخته شد.
ادگار اوبر دو لا رو (۱۹۰۱-۱۹۹۱) جغرافیدان، زمینشناس، جهانگرد و عکاس فرانسوی بود که بیشتر عمر خود را به مطالعه جزایر سنپیر و میکلن، کرگولن و وانواتو اختصاص داد. کوه اوبر دو لا رو در جزیره هرد به نام او نامگذاری شده است.
واکومگیها قومی باستانی در بریتانیا بودند که تنها از طریق یک اشاره مختصر بطلمیوس، جغرافیدان قرن دوم میلادی، شناخته میشوند. قلمرو آنها احتمالاً شامل مناطق بنفشر، الگینشر، نرنشر و بخش شرقی اینورنسشر امروزی بوده است. بطلمیوس از شهرهای اصلی آنها با نامهای باناتیا، تامیا، پیناتا کاسترا و توئسیس یاد کرده است.
یِودوکیم فیلیپوویچ زیابلووسکی (۱۷۶۳-۱۸۴۶) جغرافیدان و دانشمند روسی بود که نقش مهمی در آموزش و تالیف آثار جغرافیایی و آماری داشت. او به عنوان استاد در مؤسسههای آموزشی معتبر سنپترزبورگ تدریس کرد و آثار ارزشمندی در زمینه جغرافیای روسیه و آمار اروپا به جا گذاشت.
منوسگادا، شهری باستانی سلتیک در فراز دره ماین، توسط جغرافیدان یونانی بطلمیوس ذکر شده است. این شهر احتمالاً بر فراز تپهای به نام اشتافلبرگ قرار داشته است. سلتها در هزاره اول پیش از میلاد در این منطقه ساکن شدند و حدود ۲۰۰ سال پیش از میلاد، دژ اولیه سلتیک به یک اپیدوم (شهر مستحکم) با مساحت ۴۹ هکتار تبدیل شد که با دیوار و خندقی ۲۸۰۰ متری محافظت میشد. منوسگادا شمالیترین اپیدوم در بایرن بود و در حدود ۵۰ سال پیش از میلاد، با حمله رومیان روبرو شد.
