لوییس دل مارمول کارواخال (۱۵۲۴-۱۶۰۰) مورخ و جغرافیدان اسپانیایی بود که سالها در میان موریسکهای گرانادا و مناطق بربر شمال آفریقا زندگی کرد. او از سن ۱۲ سالگی به دریانوردی پرداخت و به زبانهای حسانیه عربی، تامازیگت بربری و تقبیلیت الجزایری تسلط یافت.
مارمول، پسر نامشروع پدرو دل مارمول، منشی دادگاه عالی گرانادا، بود. اگرچه تبار دقیق خانوادهاش مشخص نیست، اما احتمالاً مسیحی بودند. او در ۱۵۳۵ همراه با کارل پنجم، امپراتور مقدس روم، به تونس رفت. حدود ۱۵۴۵ توسط ترکها اسیر شد و به آفریقا و خاورمیانه برده شد. پس از ۷ سال و ۸ ماه اسارت، توسط یک گروه مذهبی رهایی یافت، اما برای مطالعه و کاوش در آفریقا ماند.
در ۱۵۷۱ در نزدیکی ولز-مالاگا ساکن شد و نگارش کتاب «توصیف عمومی آفریقا» را آغاز کرد. علیرغم شایستگیهایش، به دلیل تبار نجیبزاده نبودن، از سفارت اسپانیا در مراکش محروم شد. آخرین اثر او، «شورش»، در ۱۶۰۰ منتشر شد که تحت تأثیر کلاسیکگرایی و انسانگرایی رنسانس بود.