عبارت مورد نظر خود را بنویسید
کریستین ووگل، زیستشناس مولکولی آلمانی-آمریکایی و استاد دانشگاه نیویورک، به بررسی پروتئومیکس کمی میپردازد. او به الگوی بیان پروتئینها و ارتباط آنها با بیماریهای انسانی علاقهمند است. ووگل با تحقیقات خود در زمینه سیگنالینگ پروتئینی و ژن BRCA1، گامهای مهمی در درک مکانیسمهای مولکولی بیماریهایی مانند سرطان برداشته است.
TMCO4 پروتئینی غشایی در انسان است که عملکرد دقیق آن به خوبی مشخص نیست. این پروتئین در غشای شبکه آندوپلاسمی قرار دارد و با پروتئینهایی در ارتباط است که در پیشرفت سرطان نقش دارند، که نشاندهنده احتمال دخالت آن در این بیماری است.
شینیا اینوئه، زیستفیزیکدان و زیستشناس سلولی ژاپنی-آمریکایی، بهعنوان پدر علم دینامیک سیتواسکلت شناخته میشود. او با ساخت نخستین میکروسکوپ قطبیشده برای تصویربرداری از فرایندهای پویای سلولهای زنده، نقش فیبرهای پروتئینی (میکروتوبولها) در تقسیم سلولی را اثبات کرد. اینوئه همچنین بنیانگذار میکروسکوپی ویدئویی و نویسنده کتابهای مرجع در این حوزه بود.
چارچوب خواندن باز ۱۳۵ کروموزوم ۹، پروتئینی است که در انسانها توسط ژن C9orf135 کدگذاری میشود. این پروتئین نقش مهمی در فرآیندهای سلولی ایفا میکند و شناخت آن میتواند به درک بهتر عملکردهای زیستی کمک کند.
FAM105B یک پروتئین انسانی است که توسط ژن FAM105B کدگذاری میشود. این ژن در کروموزوم ۵ قرار دارد و نقش مهمی در ساختار و عملکرد سلولی ایفا میکند.
PPP1R3A ژنی است که زیرواحد تنظیمی ۳A فسفاتاز پروتئین ۱ را میسازد؛ پروتئینی وابسته به گلیکوژن عضله که در تنظیم قند خون، سوختوساز گلیکوژن و ارتباط با دیابت نوع ۲ و چاقی نقش دارد.
دِفِنسین بتا ۱۱۸ پروتئینی است که در انسان توسط ژن DEFB118 کدگذاری میشود. این پروتئین نقش مهمی در دفاع ایمنی ذاتی بدن ایفا میکند و در مقابله با میکروبها و عفونتها فعال است.
این مطلب SYCP3 را معرفی میکند: پروتئینی کلیدی در کمپلکس سیناپتونِم است که در میوز همزوجی کروموزومها را هدایت میکند. همچنین به نام COR1 شناخته میشود و پیوندی با پروتئینهای FAM9 دارد. در موشها، پروتئینهای شبه SYCP3 نقشهای متنوعی ایفا میکنند.
ژن SCZD11، واقع در کروموزوم ۱۰، پروتئینی را کدگذاری میکند که در ارتباط با مستعدسازی اسکیزوفرنی در انسانها نقش دارد. این ژن بخشی از مکانیسمهای ژنتیکی پیچیدهای است که در بروز این اختلال روانی دخیل هستند.
لگومین، پروتئینی است که توسط ژن LGMN کدگذاری میشود. این آنزیم سیستئین پروتئاز، با خاصیت هیدرولیز پیوندهای آسپارژینیل، در فرآیندهای سیستم ایمنی مانند ارائه آنتیژنها به سلولهای MHC کلاس II نقش دارد. بیان این پروتئین در سلولهای دندریتیک بالغ و ارتباط آن با تومورهای جامد، آن را به موضوع مهمی در تحقیقات پزشکی تبدیل کرده است.
چینخوردگی فرردوکسین یک ساختار پروتئینی رایج از نوع آلفا-بتا است که با الگوی ثانویهی β-α-β-β-α-β در زنجیرهی اصلی خود مشخص میشود. این ساختار شبیه به یک گیرهی مو بلند و متقارن است که یکبار به دور خود پیچیده شده و دو رشتهی انتهایی بتا با دو رشتهی مرکزی از طریق پیوند هیدروژنی متصل میشوند.
بیسکویتهای پرانرژی (HEB) نوارهای غذایی هستند که حاوی غلات پروتئینی بالا و چربی گیاهی میباشند. به دلیل نسبت انرژی به وزن بالا، این بیسکویتها توسط برنامه جهانی غذا برای تغذیه قربانیان بلایای طبیعی در سراسر جهان تهیه میشوند.
ژن SEPT10، پروتئینی به نام سپتین ۱۰ را در انسان کدگذاری میکند. این پروتئین عضو خانواده سپتینها است که نقش مهمی در اسکلت سلولی و فعالیت GTPاز دارند. سپتین ۱۰ در سیتوپلاسم و هسته سلول قرار میگیرد و توانایی اتصال به GTP و تجزیه آن را دارد.
عضو ۲آ۱ خانواده ناقلهای آلی آنیونی (SLCO2A1)، که به عنوان ناقل پروستاگلاندین (PGT) نیز شناخته میشود، پروتئینی است که در انسان توسط ژن SLCO2A1 کدگذاری میشود. این پروتئین در جذب و پاکسازی پروستاگلاندینها در بافتهای مختلف نقش دارد.
مورفئینها پروتئینهایی هستند که میتوانند به شکلهای مختلف اولیگومری (همو-اولیگومر) تبدیل شوند. این تبدیل نیازمند تغییر شکل زیرواحدهای پروتئینی است. هر اولیگومر تعداد مشخصی زیرواحد دارد و میتواند تحت شرایط فیزیولوژیکی بین اشکال مختلف جابهجا شود. این ویژگی مورفئینها را از پریونها و آمیلوئیدها متمایز میکند. مورفئینها در تنظیم آلوستريك و کشف دارو کاربرد دارند.
تیاسپیایان۲ (TSPAN2) پروتئینی است که توسط ژن TSPAN2 در انسان کدگذاری میشود. این پروتئین عضو خانواده تتراسپنین است و نقش مهمی در انتقال سیگنالهای سلولی و تنظیم رشد، تکثیر و حرکت سلولها ایفا میکند.
دامنه دیسکوئیدین، که با نامهای دامنه نوع C فاکتور ۵/۸ یا دامنه شبیه C2 نیز شناخته میشود، یک ساختار پروتئینی مهم در بسیاری از فاکتورهای انعقاد خون است. این دامنه در فاکتورهای انعقادی V و VIII تکرار میشود و در اتصال به لیپیدها و عملکرد صحیح انعقاد خون نقش دارد.
سی14اورف93 پروتئینی است که توسط ژن سی14اورف93 کدگذاری میشود. این پروتئین کروی با انتهای C حفظشده، عمدتاً در هسته سلول قرار دارد. بیان آن در تمام بافتها به جز بافت عصبی بالاست، اما در سلولهای T و سایر بافتهای ایمنی به طور قابل توجهی بیشتر است.
سایت تر (Ter Site) یک دامنه پروتئینی است که به محل پایان تکثیر DNA در برخی باکتریها متصل میشود. این پروتئینها، مانند پروتئین تاس (tus)، از ادامه فرآیند تکثیر DNA جلوگیری میکنند. در اشرشیا کلی (E. coli)، ۱۰ سایت تر وجود دارد که هر کدام ۲۳ جفت باز هستند. دو ژن تائو (tau) و تاس (tus) فعالیت اتصال به سایت تر را کنترل میکنند.
دیآسيلگلیسرول O-آسيلترانسفراز 2 (DGAT2) پروتئینی است که در انسانها توسط ژن DGAT2 کدگذاری میشود. این آنزیم نقش کلیدی در سنتز تریگلیسرید دارد و واکنش نهایی اتصال دیآسيلگلیسرول به اسیدهای چرب را کاتالیز میکند.
