عبارت مورد نظر خود را بنویسید
کیم جی-هیون معروف به جیسول، خواننده و ترانهسرای اهل کره جنوبی است. او با ۱۵ سال تمرین، طولانیترین دوره کارآموزی تاریخ جیوایپی را دارد و مسیر حرفهای خود را با تغییر نام به گلدن و بازگشت دوباره به جیسول سپری کرده است.
«کمی هم به نیروی دریایی حق بدهیم» ترانهای میهنپرستانه از سال ۱۹۱۸ است که با متن بادی دسیلوا و گاس کان و آهنگسازی آلبرت گامبل منتشر شد. جلد نت موسیقی آن، با تصویر افسران و کشتیها، سندی دیدنی از تبلیغات موسیقایی دوران جنگ جهانی اول است.
آلبوم Early Seger Vol. 1 مجموعهای از آثار منتشر نشده و بازسازی شده باب سیگر از دهههای ۷۰ و ۸۰ میلادی است که در سال ۲۰۰۹ منتشر شد. این آلبوم شامل قطعاتی از آلبومهای قدیمی و همچنین چهار ترانه جدید است و برای اولین بار برخی آثار کمیاب را در دسترس علاقهمندان قرار داد.
ریکو کودو، همسر توری کودو و عضو گروه موسیقی زیرزمینی ژاپنی ماهر شالال هاش باز، پیش از این با نام خانوادگی اومورا، گروه نویز را رهبری کرد. او آلبومهای شخصی متعددی منتشر کرده و بهطور مکرر در گروه همسرش خوانندگی و ترانهنویسی میکند.
کیت دان، هارمونیکانواز، خواننده، ترانهسرا و تهیهکننده بلوز است که بیش از سه دهه تجربه دارد و بنیانگذار لیبل دیتون رکوردز محسوب میشود.
«لا ریـنا» ترانهای رانچرا از کریستیانا آگیلِراست که با محوریت قدرت زنان در آلبوم La Fuerza جای گرفته و بهصورت یک پاسخ محترمانه به ترانه «El Rey» ساخته شد. این اثر با استقبال گسترده منتقدان روبهرو شد و ویدیویی هم از آن منتشر شد.
جانی راولز، خواننده، گیتاریست، ترانهسرا و تهیهکننده آمریکایی، از بزرگان موسیقی بلوز سول است. او با الهام از بزرگان دهه ۶۰، سبکی معاصر را خلق کرده و بیش از ۲۰ آلبوم منتشر کرده است. راولز جوایز متعددی از جمله جایزه موسیقی بلوز را کسب کرده است.
گروه موسیقی دو-واپ «پنج دیسک» در سال ۱۹۵۴ در بروکلین نیویورک با تلفیق دو گروه نوپا شکل گرفت. این گروه با ترانههایی چون «I Remember» و «Never Let You Go» در شمال شرقی آمریکا به شهرت رسید و در دهههای ۷۰ و ۹۰ میلادی نیز احیا شد.
آلبوم «هوفنر بلو نوتس» (Hofner Blue Notes) نوزدهمین اثر استودیویی کریس ریا، خواننده و ترانهسرای بریتانیایی، محصول سال ۲۰۰۳ است. این آلبوم بخشی از مجموعهای از آثار عمدتاً بیکلام در سبک بلوز و جز است که توسط لیبل شخصی او، Jazzee Blue، منتشر شد. این اثر به گیتار هوفنر ادای احترام میکند، سازی که کریس ریا اولین گیتار الکتریک خود را در اوایل دهه ۷۰ میلادی با آن نواخت.
بروس تورگون، موزیسین برجسته آمریکایی، با سابقهای درخشان در گروههایی چون Foreigner، Lou Gramm Band و Shadow King، نوازندگی باس، گیتار و ترانهسرایی را در کارنامه خود دارد. او نقش مهمی در موفقیت آلبومهای متعددی ایفا کرده است.
Enkeli ترانهای فنلاندی از توئوماس کائوهانن با همراهی واینو واینو است که در سال ۲۰۱۳ منتشر شد و تا رتبه دوم جدول تکآهنگهای فنلاند صعود کرد.
«آریودرچی» (به معنی خداحافظ) آهنگی ایتالیایی محصول سال ۱۹۵۹ است که با موسیقی اومبرتو بـیندی و ترانهسرایی جورجو کالابـرسه خلق شد. این اثر که نقطه آغازین حرفه بـیندی بود، ابتدا با دو اجرای متفاوت از او منتشر شد، اما در نهایت با اجرای دُن مارینو بارِتو جونیور به اوج شهرت رسید و صدرنشین جدول موسیقی ایتالیا شد.
«عینک آفتابی در شب» قطعهای از اسکتپتا، هنرمند بریتانیایی سبک گرایم، است که در ۱۶ مارس ۲۰۰۹ به عنوان دومین تکآهنگ آلبوم «مایکروفون قهرمان» منتشر شد. این ترانه با الهام از اثر معروف کوری هارت ساخته شده و در جدول تکآهنگهای بریتانیا به رتبه ۶۴ دست یافت.
جرمی پل (۱۹۳۹-۲۰۱۱)، فیلمنامهنویس بریتانیایی، آثار برجستهای در سینما و تلویزیون از خود به جای گذاشت. او با نویسندگی آثاری چون "The Flipside of Dominick Hide" و "Another Flip for Dominick" و همچنین ترانه پرطرفدار "Mistletoe and Wine" شناخته میشود.
ترانه «منهتن، کانزاس» اثر جو آلن، در سال ۱۹۷۲ توسط گلن کمپبل منتشر شد و در جدولهای موسیقی کانتری آمریکا و کانادا به رتبه ششم رسید. این ترانه داستان دختری جوان را روایت میکند که پس از رها شدن توسط پدر فرزندش، برای تأمین معاش خود، منهتن را ترک کرده و به دنور میرود.
«جایی در جاده» (Somewhere Down the Road)، ترانهای ماندگار از سینتیا وایل و تام اسنو، با اجرای خاطرهانگیز بری منیلو در سال ۱۹۸۱، نه تنها در صدر جدولهای موسیقی قرار گرفت، بلکه با حضور در آثار سینمایی و تلویزیونی، جایگاه ویژهای در قلب طرفداران یافت. این قطعه، روایتی از عشق و امید است که همچنان طنینانداز است.
لگال وپن، گروه پانک راک کالیفرنیای جنوبی، با صداقت و ترانههای قدرتمند خود، جایگاهی ویژه در تاریخ موسیقی آلترناتیو پیدا کرد. این گروه که با اعضای باسابقه صحنه موسیقی شکل گرفت، در طول فعالیت خود آلبومهای تأثیرگذاری منتشر کرد و با صدای منحصربهفرد خوانندهاش، کات آرتور، شناخته میشد.
ترانه «مردِ شیپوربهدست» از فیل کالینز، ابتدا در جلسات ضبط آلبوم Hello, I Must Be Going! شکل گرفت و بعد بهعنوان ترانه پشت تکآهنگهای No Jacket Required منتشر شد.
بینا بوتا، خواننده ساموآیی-فیلیپینی مقیم استرالیاست که با ترانه «لیدی لاو» در تیکتاک ویرال شد. این ترانه با الهام از مادریاش در دوران کرونا ضبط شد و در نیوزیلند به گواهی پلاتینیوم رسید.
مالیا، خواننده و ترانهسرای آمریکایی، پس از تجربهی موسیقی از کودکی، مسیر متفاوتی را در پیش گرفت اما در نهایت به دنیای موسیقی بازگشت. او با هنرمندانی چون سید و آلیشیا کیز همکاری کرده و آلبومها و ایپیهای متعددی منتشر کرده است.
