عبارت مورد نظر خود را بنویسید
آنخل رومرو دیاس، متولد ۱۹۷۹ در اوئلوا، یک کارشناس اجتماعی، سیاستمدار، ستوننویس و نویسنده اسپانیایی است. او دبیر شبکههای اجتماعی حزب سوسیالیست کارگری اسپانیا (PSOE) در اوئلوا و مدیر روابط نهادها و مدنی در دولت منطقهای اندلس است. دیاس در سال ۲۰۱۴ به عنوان سومین سیاستمدار تأثیرگذار PSOE در وبسایت کلوت رتبهبندی شد.
جرج کورز، فعال برجسته آنارشیست و رهبر کارگری بریتانیایی بود که زندگیاش را در فقر و مبارزه سپری کرد. او نقش مهمی در اعتصابات کارگری و ترویج اندیشههای رادیکال داشت و به خاطر مناقشات طولانیمدتش با توماس کیل بر سر مدیریت نشریه «آزادی» در تاریخ آنارشیسم بریتانیا شناخته میشود.
کتاب «شبهای کارگر» نوشته ژاک رانسیر، مجموعهای از نوشتههای کارگران در پاریس میانه قرن نوزدهم است که به تجربیات اولیه سوسیالیسم و آگاهی طبقاتی پرولتاریا میپردازد. این اثر که بر اساس رساله دکتری رانسیر نگاشته شده، نگاهی عمیق به ریشههای جنبشهای کارگری دارد.
نام جان فری یا جان فرای ممکن است به چند شخصیت تاریخی و دانشگاهی اشاره داشته باشد؛ از رهبر کارگری آمریکایی تا سیاستمداران و استاد زبانهای رومی.
نگاهی به فصل درخشان ۱۹۴۷ تیم فوتبال گلدن رَمز وستچستر، قهرمانی در کنفرانس و حضور در دو بازی پسافصل. این تیم تحت هدایت گلن کیلینگر، فصلی تکرارنشدنی را رقم زد.
جِد نیکولز، زاده ۱۹۶۲، رهبر اتحادیه کارگری بریتانیایی است که از ۱۶ سالگی فعالیت حرفهای خود را آغاز کرد. او با پیوستن به اتحادیه کارگری هالیفاکس، به تدریج به مقام دبیرکلی اتحادیه «اکورد» رسید. نیکولز به عنوان مذاکرهکنندهای قوی شناخته میشود و از روابط صنعتی سازنده دفاع میکند.
آگوست لیندبرگ، متولد ۱۸۸۵ در آلوکارلبی، یک کارگر ارهکشی و رهبر اتحادیههای کارگری سوئد بود. او به عنوان رئیس کنفدراسیون اتحادیههای کارگری سوئد (LO) از ۱۹۳۶ تا ۱۹۴۷ فعالیت کرد و نقش کلیدی در امضای توافقنامه سالتسوبادن در ۱۹۳۸ داشت.
مارک اورت پک، متولد ۱۶ ژوئیه ۱۹۵۳، یک سیاستمدار نیوزیلندی و عضو حزب کارگر است. او از ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۶ عضو شورای شهر ولینگتون بود و از ۱۹۹۳ تا ۲۰۰۵ به عنوان نماینده اینورکارگیل در پارلمان نیوزیلند حضور داشت. پک در ایالات متحده متولد شد و در ۱۹۶۳ به نیوزیلند مهاجرت کرد. او در اتحادیههای کارگری فعال بود و پیش از ورود به سیاست، مشاغل مختلفی را تجربه کرد.
کالین تانوک، سیاستمدار اسکاتلندیتبار استرالیایی، زندگی پرباری در عرصه کارگری و سیاسی داشت. او از ۱۹۳۱ تا ۱۹۵۲ عضو شورای قانونگذاری نیو ساوت ولز بود و نقش مهمی در اتحادیه کارگران فلزکار ایفا کرد.
مسکو، محلهای پرجمعیت در شهر گنت بلژیک، نام خود را از حضور ارتش روسیه در سالهای ۱۸۱۴-۱۸۱۵ گرفته است. این محله با تاریخچهای غنی، از اردوگاه کازاکها تا تبدیل شدن به منطقهای مسکونی و کارگری، امروزه بخشی جداییناپذیر از گنت است.
کالج مردمی کار (Work People's College) در سال 1907 توسط فدراسیون سوسیالیست فنلاندی در مینهسوتا تأسیس شد. این موسسه آموزشی رادیکال، که به جنبش کارگری تعلق داشت، نقش مهمی در آموزش فعالان و سازماندهندگان ایفا کرد و تا سال 1941 به فعالیت خود ادامه داد.
آلبرت ریسو، فعال کارگری و سیاستمدار جبلالطارق، نخستین رئیس انجمن پیشبرد حقوق مدنی (AACR) بود. او از پیشگامان مبارزه برای مشارکت شهروندان جبلالطارق، بهویژه طبقه کارگر، در اداره این منطقه بود. ریسو در تأسیس شورای شهر جبلالطارق در ۱۹۲۱ نقش داشت و در جنگ جهانی دوم، انجمن AACR را برای دفاع از حقوق مدنی تأسیس کرد. او سالها عضو شورای قانونگذاری جبلالطارق بود و به دلیل تلاشهایش، پس از مرگ، جوایز متعددی دریافت کرد.
ارنست جورج هیکس، آجرچین و رهبر اتحادیهای بریتانیا، از بنیانگذاران اولیه حزب سوسیالیست بریتانیا بود و بعدها به دبیرکل اتحادیه کارگران ساختمان، رئیس کنگره اتحادیههای کارگری و نماینده پارلمان تبدیل شد.
Formless/Functional سومین آلبوم پولارا و آخرین اثر گروه با اینترسکوپ رکوردز است؛ آلبومی الکترو-دنس و پسا-گیتاری که با وجود تحسین منتقدان، از پشتیبانی تجاری لازم بیبهره ماند.
آشنایی با فدراسیون متحد کارگران بنگلادش؛ تشکلی ملی که به کنفدراسیون بینالمللی اتحادیههای کارگری وابسته است.
پدر پیتر کریستوفر یورک (۱۳ اوت ۱۸۶۴ - ۴ آوریل ۱۹۲۵) یک کشیش کاتولیک ایرلندی-آمریکایی و فعال جمهوریخواه و کارگری در سانفرانسیسکو بود. او در گالوی ایرلند متولد شد و پس از تحصیلات در کالجهای ایرلندی، به عنوان کشیش در سانفرانسیسکو مشغول به کار شد. یورک نه تنها در امور مذهبی فعال بود، بلکه به عنوان حامی حقوق کارگران و بنیانگذار روزنامههای محلی نیز شناخته میشود.
جرج بلت، سیاستمدار بریتانیایی و فعال کارگری بود که از کارگری به عضویت شورای شهر لندن رسید. زندگی شخصی پرفراز و نشیب او، از جمله رابطهاش با دورا مونتفیوری، تأثیر عمیقی بر مسیر سیاسیاش گذاشت.
فیلم «آخرین خروج به بروکلین» (۱۹۸۹) به کارگردانی اولی ادل، اقتباسی از رمان جنجالی هابرت سلبی جونیور است. این فیلم درام، داستانهای درهمتنیدهای از کارگران اتحادیهای، کارگران جنسی و درگکوئینها را در محله رد هوک بروکلین دهه ۱۹۵۰ به تصویر میکشد. با پسزمینه اعتصاب کارگری، شخصیتهایی مانند هری بلک، ترالالا و جرجت درگیر روابط و چالشهای تلخ و انسانی میشوند.
کریستوفر جان امیل بلیس، اقتصاددان بریتانیایی، بین سالهای ۱۹۹۲ تا ۲۰۰۷ بهعنوان استاد کرسی نافیلد اقتصاد بینالملل در دانشگاه آکسفورد فعالیت کرد. او در سال ۱۹۴۰ متولد شد و تحصیلات خود را در کالج کینگ کمبریج گذراند. بلیس با نگارش کتابهایی مانند «تئوری سرمایه و توزیع درآمد» و «اقتصاد روستای پالانپور» به شهرت رسید و عضویت در آکادمی بریتانیا و انجمن اقتصادسنجی را در کارنامه دارد.
خوان کارلوس کُرال (۱۹۳۳-۲۰۱۸) سیاستمدار سوسیالیست آرژانتینی بود که بههمراه آلفردو پالاسیوس، نقش برجستهای در تاریخ سوسیالیسم آرژانتین ایفا کرد. او از سال ۱۹۵۵ فعالیت سیاسی خود را آغاز کرد و در مخالفت با حکومت ضدسوسیالیست خوان پرون شرکت جست. کُرال دو دوره بهعنوان نماینده مجلس انتخاب شد، اما پس از کودتای ۱۹۶۶ از سمت خود برکنار شد. او در دوران دیکتاتوری نظامی از گروههای چریکی فاصله گرفت و به ایدههای نائول مورنو برای ایجاد جنبشهای کارگری مستقل گرایش یافت.
