عبارت مورد نظر خود را بنویسید
استفان جیمز کینگ، بازیگر تلویزیون و تئاتر استرالیایی، در ۱۳ اوت ۱۹۸۳ متولد شد. او با نقش ادوارد دانگلس در سریال «خانه و دوری» در ۱۹۹۹ به شهرت رسید. پس از آن در سریالهای پرطرفداری مانند «فاراسکیپ» حضور یافت و در تئاترهای معتبر سیدنی و نیویورک ایفای نقش کرد. پذیرفته شدن در مدرسه ژولیارد نیویورک نقطه عطفی در carriera او بود.
کنت مور (1907-1996)، ادیب و نویسنده سرشناس انگلیسی، عمر خود را وقف مطالعات شکسپیر و تئاتر دوره رنسانس انگلستان کرد. او سالها استاد ادبیات انگلیسی در دانشگاه لیورپول بود و آثار متعددی در این زمینه از خود به یادگار گذاشت.
آلبوم «بازی خنک» نخستین اثر لیا دلاریا در همکاری با کمپانی وارنر برادرز رکوردز است. این آلبوم شامل ۱۱ قطعه از تئاتر موزیکال معاصر است که با تنظیمهای جداگانه توسط لری گلدینگز و گیل گلدستین ارائه شدهاند. دلاریا با استفاده از تکنیکهای متنوع آوازی مانند اسکَت، جملهبندی کشیده، سوینگ و بالادخوانی، به هر قطعه جان میبخشد.
آگوستین دیلی (۱۸۳۸-۱۸۹۹)، منتقد تئاتر، مدیر صحنه، نمایشنامهنویس و اقتباسگر آمریکایی، بهعنوان نخستین کارگردان تئاتر شناختهشده در آمریکا، کنترل سختگیرانهای بر تولیدات خود داشت. او با تأسیس تئاتر دیلی در نیویورک (۱۸۷۹) و لندن (۱۸۹۳)، نقش کلیدی در پرورش ستارگانی مانند کلارا موریس و مود آدامز ایفا کرد.
دبیرستان جوزف ایستام، مدرسهای جامع در سالفورد انگلیس، از اواخر دهه ۱۹۵۰ تا ۲۰۰۱ فعال بود. این مدرسه با نام مستعار "جویز" شناخته میشد و به خاطر فعالیتهای علمی، ورزشی و فرهنگی متنوع، از جمله تئاتر و موسیقی، شهرت داشت. در نهایت، به دلیل ادغام و کاهش ظرفیت مدارس، تعطیل شد.
نمایشنامه «داوود و بثشبع» اثر جورج پیل، اقتباسی از داستان داوود، بثشبع و ابشالوم در کتاب دوم سموئیل است. این متن بازمانده، نکات مهمی درباره نسخهشناسی و تئاتر رنسانس انگلستان دارد.
احمد مرادبگوویچ (۱۸۹۸-۱۹۷۲) نویسنده، درامنویس و رماننویس بوسنیایی بود که از سن نوجوانگی در ادبیات فعال شد و پس از تحصیل در زاگرب، به عنوان کارگردان و مدیر تئاتر در شهرهای مختلف بوسنی و کرواسی خدمت کرد. آثار او شامل شعر، نمایشنامه و داستان است که بسیاری از آنها به تاریخ و فرهنگ بوسنی میپردازند.
فانی مارچیو (۱۹۰۴-۱۹۸۰) بازیگر ایتالیایی تئاتر، سینما و تلویزیون بود که در کورفو به دنیا آمد. والدین او هر دو بازیگر بودند. او با رناتو ناوارینی ازدواج کرد و در فیلمهای مشهوری مانند «بانوی سفیدپوش» (۱۹۳۸) و «شیخ سفید» (۱۹۵۲) ایفای نقش کرد.
جایسون، قهرمان اسطورهای یونانی و رهبر آرگوناتها، حضوری پررنگ در فرهنگ عامه دارد. از فیلمها و سریالهای تلویزیونی گرفته تا ادبیات، موسیقی، تئاتر و بازیهای ویدئویی، داستانهای او الهامبخش آثار متنوعی بوده است.
هارتموت گئرکن (۱۹۳۹-۲۰۲۱) هنرمند، نویسنده و موسیقیدان آلمانی بود که در زمینههای مختلف از جمله موسیقی جاز، شعر، تئاتر و فیلم فعالیت داشت. او در کشورهای مختلفی مانند ترکیه، مصر، افغانستان و یونان زندگی کرد و آثار متنوعی از خود به جای گذاشت.
جاپلین سیبتین، بازیگر بریتانیایی با نام هنری چوک سیبتین، برای نقشهایش در سریالهای «امن» از نتفلیکس، تئاتر ملی و نقش تاراک ایتال در قسمت ویژه «دکتر هو» شناخته میشود. او همچنین صداپیشگی شخصیت اولین در بازی «هورایزن زیرو داون» را بر عهده داشته و برنده جایزه بهترین بازیگر در جشنواره فیلم نیویورک برای نقش اصلی در فیلم «مرد خاطره» شده است.
آلفونس سینیول (۱۸۰۰-۱۸۳۰)، نویسنده و نمایشنامهنویس فرانسوی، آثارش در مهمترین تئاترهای پاریس اجرا شد. او بهخاطر رمان «کمیسر» شناخته میشود که گاهی به جورج ساند و ژول ساندو نسبت داده میشود. سینیول در یک دوئل پس از مشاجرهای در تئاتر ایتالیایی پاریس کشته شد.
جین فِرنلی (زاده حدود ۱۸۸۵ - درگذشته ۱۹۵۲) بازیگر آمریکایی تئاتر و سینمای صامت بود. او با نام سِیدی جی. فِرنلی متولد شد و در فیلمهای صامت دهه ۱۹۱۰ نقشآفرینی کرد. فِرنلی در نیویورک سیتی درگذشت.
رژینا وارنایته، بازیگر سرشناس لیتوانیایی، در ۱۹ مه ۱۹۲۷ در اوکمرگه متولد شد. او در تئاتر، سینما و تلویزیون فعال بوده و جوایزی مانند هنرمند مردمی لیتوانی را دریافت کرده است. وارنایته با بازیگر ویتاوتاس ایدوکایتیس ازدواج کرد و دو دختر هنرمند دارد.
اشلی لیلی، بازیگر و خواننده اسکاتلندی، با نقشآفرینی در فیلم «مامامیا!» در سال ۲۰۰۸ به شهرت رسید. او که از ۱۲ سالگی وارد دنیای تئاتر شد، در آکادمی ایتالیا کونتی هنر تئاتر را آموخت و در نمایشهای متعددی از جمله «پراید» و «هیچ چیز غیرممکن نیست» درخشید.
پانتلیس هورن (۱۸۸۱-۱۹۴۱)، نویسنده و افسر نیروی دریایی یونان، از معدود نویسندگان یونانی اوایل قرن بیستم بود که تمام تمرکز خود را بر تئاتر گذاشت. او با سبک طبیعتگرایانه آثار متعددی خلق کرد و بهعنوان افسر در گارد ساحلی یونان خدمت نمود.
اويامو (متولد ۷ سپتامبر ۱۹۴۳) با نام اصلی چارلز اف. گوردون، نمایشنامهنویس و استاد دانشگاه آمریکایی است. او که در اوهایو متولد شد، از کودکی به داستاننویسی علاقه داشت و پس از تحصیل در دانشگاه میامی اوهایو، به نیویورک رفت و در کارگاه تئاتر سیاهان هارلم فعالیت کرد. اويامو با نگارش نمایشنامههایی مانند «من یک آدمم» به شهرت رسید و جوایز متعددی دریافت کرده است.
جان ادوین، بازیگر مشهور انگلیسی (۱۷۴۹-۱۷۹۰)، فعالیت هنری خود را از جوانی در شهرهای مختلف آغاز کرد. او با نقشآفرینی در تئاتر هیمارکت لندن به شهرت رسید و به یکی از بازیگران برجسته آن تبدیل شد. ادوین تا پایان عمر در تئاترهای لندن به ایفای نقش پرداخت.
جوان هکت (۱۹۳۴-۱۹۸۳) بازیگر آمریکایی سینما، تئاتر و تلویزیون بود. او با فیلمهایی مانند «ویل پنی» (۱۹۶۷) و «فقط وقتی میخندم» (۱۹۸۱) که برایش جایزه گلدن گلوب را کسب کرد، شناخته میشود. هکت همچنین در سریالهای تلویزیونی معتبر مانند «The Defenders» و مینیسریال «Mourning Becomes Electra» درخشید.
ارنست فون پوسارت (۱۸۴۱-۱۹۲۱) بازیگر و کارگردان تئاتر آلمانی بود که در برلین متولد شد. او در شهرهایی مانند برسلاو، برن و هامبورگ فعالیت کرد و از ۱۸۶۴ با تئاتر دربار مونیخ مرتبط شد. پوسارت در ۱۸۷۵ به عنوان کارگردان اصلی و در ۱۸۷۷ به عنوان مدیر تئاترهای سلطنتی باواریا انتخاب شد. او همچنین به عنوان کارگردان کل تئاترهای دربار باواریا و بنیانگذار تئاتر پرینز رگنت مونیخ فعالیت داشت.
