عبارت مورد نظر خود را بنویسید
گذرگاه گامپن، واقع در منطقه تیرول جنوبی ایتالیا، با ارتفاع ۱۵۱۸ متری، دره آدیژه را به دره نون متصل میکند. این گذرگاه در تمام فصول سال باز است و شیب حداکثر ۹ درصدی دارد. بین سالهای ۱۸۱۰ تا ۱۸۱۵، این گذرگاه مرز بین دولت ایتالیا تحت حکومت ناپلئون و پادشاهی باواریا بود.
چسکی لس، منطقهای حفاظتشده در غرب جمهوری چک و کنار مرز باواریا، بهدلیل جنگلهای کهن، مراتع کمدستخورده و زیستگاههای تالابی ارزشمند، یکی از مقصدهای طبیعی کمتر شناختهشده اروپای مرکزی است.
ارنست فون پوسارت (۱۸۴۱-۱۹۲۱) بازیگر و کارگردان تئاتر آلمانی بود که در برلین متولد شد. او در شهرهایی مانند برسلاو، برن و هامبورگ فعالیت کرد و از ۱۸۶۴ با تئاتر دربار مونیخ مرتبط شد. پوسارت در ۱۸۷۵ به عنوان کارگردان اصلی و در ۱۸۷۷ به عنوان مدیر تئاترهای سلطنتی باواریا انتخاب شد. او همچنین به عنوان کارگردان کل تئاترهای دربار باواریا و بنیانگذار تئاتر پرینز رگنت مونیخ فعالیت داشت.
سوارکار آبی، نقاشی روغنی از واسیلی کاندینسکی، هنرمند مهاجر روس، در سال ۱۹۰۳ در باواریا خلق شد. این اثر که اکنون در مجموعهای خصوصی در زوریخ نگهداری میشود، نام خود را به جنبش هنری مشترکی با فرانتس مارک در دهه ۱۹۱۰ بخشید. این نقاشی نقطه عطفی در گذار کاندینسکی از امپرسیونیسم به هنر انتزاعی بود.
قلعه فویراشتاین در باواریا آلمان، ساختمانی است که در ظاهری قلعهمانند، آزمایشگاه مخفی سلاحهای نازی در جنگ جهانی دوم بود و امروزه به عنوان مرکز جوانان و کنفرانس کلیسای کاتولیک فعالیت میکند.
والنتین جی. پیتر (۱۸۷۵–۱۹۶۰)، ناشر آلمانی-آمریکایی روزنامه «اُماها تریبیون» در نبراسکا بود. او که در ۱۸۸۹ از باواریا به آمریکا مهاجرت کرد، نقش فعالی در جامعه آلمانیزبان داشت و ریاست شاخه نبراسکا در اتحاد ملی آلمانیآمریکایی را بر عهده گرفت. پیتر با خرید و ادغام چندین روزنامه آلمانیزبان، امپراتوری رسانهای قدرتمندی در میانغرب آمریکا ایجاد کرد.
هانس والتر کمپفل (۱۹۲۴-۲۰۱۶) رهبر ارکستر، آهنگساز و مدیر موسیقی ارشد در آخن و برمن بود. او پس از تحصیل در مونیخ، carriera خود را در اپرای ایالتی باواریا آغاز کرد و سپس در سمتهای مختلف در آلمان، سوئیس و ترکیه فعالیت داشت. کمپفل به دلیل خدماتش در سال ۲۰۰۱ نشان لیاقت جمهوری فدرال آلمان را دریافت کرد.
هانس زیگلینگ (۱۹۱۲–پس از ۱۹۷۵) افسر پلیس آلمانی و عضو ارشد وافناساس در جنگ جهانی دوم بود. او پس از پیوستن به حزب نازی و اسآ، در نهایت به اساس ملحق شد و تا رتبه اوبراشتورمبانفورر ارتقا یافت. پس از جنگ، به کارآفرینی در باواریا روی آورد.
استفان لتر، متولد ۱۷ سپتامبر ۱۹۷۸، یک قاتل زنجیرهای آلمانی و پرستار سابق است که به قتل دستکم ۲۹ بیمار در بیمارستان سونتهوفن، باواریا، بین ژانویه ۲۰۰۳ تا ژوئیه ۲۰۰۴ متهم شد. او به حبس ابد محکوم شده و جنایاتش به عنوان یکی از بزرگترین قتلهای زنجیرهای در آلمان پس از جنگ جهانی دوم شناخته میشود.
ریمباخ نام چند مکان در آلمان و فرانسه است. در آلمان، این نام به سه روستا در ایالتهای باواریا و هسن و همچنین رودخانهای در بادن-وورتمبرگ اشاره دارد. در فرانسه، دو روستا در منطقه او-رن با این نام وجود دارند.
کنیکوچله یک شیرینی سرخشده سنتی در اتریش و آلمان است که در مناطق قدیمی باواریا، فرانکن، اتریش غربی، تیرول جنوبی و تورینگن بسیار محبوب است. این شیرینی با نامهای مختلفی مانند آوستسوگه، کراپفن، کوچل، نودل یا روتنودل شناخته میشود. در اتریش به آن باورنکراپفن یا کیاخل میگویند.
روتواند، به معنای "دیوار سرخ"، قلهای ۱۸۸۴ متری در کوههای مانگفال در باواریا است. این قله، بلندترین نقطه منطقه اشپیتسینگزه و یکی از محبوبترین کوههای محلی مونیخ به شمار میرود. مسیرهای متنوعی برای صعود وجود دارد، از جمله از طریق دره پفانگربن با گردابهای چشمنواز آن.
گروه کر پسران ویندسباخ، یک گروه کر پسرانه آلمانی است که در سال ۱۹۴۶ در شهر ویندسباخ تأسیس شد. این گروه با اجرای بینالمللی، به عنوان یکی از مشهورترین گروههای کر پسرانه جهان شناخته میشود. این گروه تحت حمایت کلیسای لوتری باواریا فعالیت میکند و سالانه حدود ۵۰ کنسرت در سراسر جهان برگزار مینماید.
شورشی باواریایی (Bavarian Rummel) به رویدادهای نظامی سال ۱۷۰۳ میلادی اشاره دارد که در آن نیروهای باواریا به رهبری ماکسیمیلیان دوم امانوئل به تیرول حمله کردند. این واقعه که در جریان جنگ جانشینی اسپانیا رخ داد، با محاصره کوفشتاین آغاز شد و با مقاومت مردم تیرول و عقبنشینی باواریاییها به پایان رسید.
ملکه شیشه زویسل، نماینده رسمی صنعت شیشهسازی مشهور منطقه باواریای آلمان است. این عنوان هر دو سال یکبار به فردی اعطا میشود که وظیفه ترویج میراث شیشهسازی زویسل را در سطح بینالمللی بر عهده میگیرد. او در مراسمهای مختلف از جمله پارلمان اروپا حضور یافته و به همراه شاهزاده شیشه، سفیر فرهنگی این صنعت محسوب میشود.
اوتو اربرزدوبلر (۱۸۹۵-۱۹۸۱) از مقامات حزب نازی بود که از ۱۹۲۹ تا ۱۹۳۲ رهبر منطقه (Gauleiter) باواریا سفلی شد. او پس از شرکت در جنگ جهانی اول، به حزب نازی پیوست و مدارج ترقی را طی کرد. اربرزدوبلر در رایشتاگ نیز عضویت داشت و مسئولیتهای متعددی را در سازمانهای حزبی و اقتصادی بر عهده گرفت.
کارل شنکل (با نام مستعار کارلو اُمبرا) کارگردان سوئیسی بود که در سال ۱۹۸۵ برای فیلم «ابوارتس» جایزه بهترین کارگردانی جشنواره فیلم باواریا را دریافت کرد. او در طول carriera خود آثار متنوعی از جمله فیلمهای سینمایی و تلویزیونی خلق کرد.
جنگ جانشینی باواریا (۱۷۷۸-۱۷۷۹) مناقشهای بین امپراتوری هابسبورگ اتریش و اتحاد ساکسونی و پروس بود که پس از انقراض شاخه باواریایی خاندان ویتلسباخ بر سر جانشینی در قلمرو باواریا رخ داد. هابسبورگها به دنبال تصاحب باواریا بودند، در حالی که اتحاد مذکور از شاخه دیگر ویتلسباخها حمایت میکرد. با وجود بسیج ارتشهای بزرگ، درگیریهای نظامی محدود به چند نبرد جزئی بود. با این حال، هزاران سرباز بر اثر بیماری و قحطی جان باختند و این جنگ به «جنگ سیبزمینی» در پروس و ساکسونی و «شورش هلو» در اتریش شهرت یافت.
رِهاو، شهری در ناحیه هوف ایالت باواریای آلمان، در دامنه کوههای فیختل واقع شده است. این شهر با پیشینهای که به سال ۱۲۳۴ میلادی بازمیگردد، پس از فروپاشی دیوار برلین، به مرکزی پویا تبدیل شده است. اقتصاد آن به طور عمده بر پایه شرکت بینالمللی رِهاو آگ متکی است که در صنعت پلیمر فعالیت میکند.
کوه سویین یکی از کوههای زیبای ایالت باواریا در آلمان است که در رشتهکوههای باشکوه آلپ قرار دارد. این قله的自然زایی و موقعیت جغرافیاییاش، آن را به مقصدی جذاب برای علاقهمندان طبیعت و کوهنوردی تبدیل کرده است.
