عبارت مورد نظر خود را بنویسید
باغ گیاهشناسی دانشگاه بریتیش کلمبیا، کهنترین باغ گیاهشناسی دانشگاهی کانادا، میزبان بیش از ۸۰۰۰ گونه گیاهی و مجموعهای از باغهای موضوعی است.
کاچاقابرد، دژی باستانی بر فراز کوه در منطقه قرهباغ، با دیوارهای بلند و ورودی صعبالعبور، شاهد تاریخ پر فراز و نشیب بوده است. این دژ که به معنای «دژ زاغی» است، روزگاری مرکز فرماندهی مهمی در شاهزادهنشین ارمنی خاچن بوده است.
براهمگیری نامی است که به مکانهای مختلفی در هند اطلاق میشود، از جمله کوهستانها، سایتهای باستانشناسی، پناهگاههای حیات وحش، شهرها و حتی یک حوزه انتخابیه. این مقاله به بررسی این مکانها میپردازد.
باییوئن، اولین پاندای غولپیکر ماده متولد شده در مرکز تحقیقاتی وولونگ چین، بیش از دو دهه در باغ وحش سن دیگو زندگی کرد و شش توله به دنیا آورد. او پس از پایان قرارداد حفاظتی، در سال ۲۰۱۹ به چین بازگشت و میراثی ماندگار از موفقیت در تولیدمثل پانداها در اسارت بر جای گذاشت.
ذخیرهگاه طبیعی بلک ماس کاورت، پناهگاهی آرام و زیبا با وسعت ۲.۱ هکتار در انگلستان است که زیر نظر سازمان حیات وحش چشر مدیریت میشود. این منطقه با جنگلهای غالب توس، گونههای متنوع قارچ و پرندگان جذاب، مقصدی عالی برای طبیعتگردی به شمار میرود.
جرواز فارجون، کارگردان و تهیهکننده تئاتر بریتانیایی، خالق موفقیتهای بزرگ وستاند لندن مانند «پسر دوستداشتنی» بود. او در خانوادهای هنری متولد شد، در جنگ جهانی بهعنوان صلحطلب شناخته شد و در سالهای پایانی عمرش به بازرسی باغوحشهای اروپا برای بنیاد آزاد متولد شد و میراث ادبی خانوادهاش را حفظ کرد.
اریک لارسن در «در باغ جانوران» زندگی دیپلماتیک ویلیام داد، سفیر آمریکا در آلمان نازی، و خانوادهاش را در برلین سالهای ۱۹۳۳ تا ۱۹۳۷ دنبال میکند؛ از امید اولیه به اصلاح رژیم تا درک تدریجی وحشت نازیسم.
سیلورزبورگ یک منطقه روستایی و آماری در شهرستان مونروی پنسیلوانیا است که با طبیعت کوهستانی، تنوع حیاتوحش چشمگیر و حضور مراکز معنوی، چهرهای متفاوت از آمریکا را به نمایش میگذارد.
ایوت بورپ اندروز، عکاس و فیلمبردار آمریکایی، با موزه تاریخ طبیعی آمریکا همکاری داشت و دو بار در سالهای ۱۹۱۶ تا ۱۹۱۸ به آسیای مرکزی سفر کرد. او مستندهای تصویری ارزشمندی از فرهنگها و حیات وحش مناطق مختلف ثبت کرد.
میدوست لیوینگ، مجلهای منطقهای در آمریکا، از سال ۱۹۸۶ به معرفی سفر، غذا، خانه، باغ و رویدادهای غرب میانه میپردازد و مخاطبان گستردهای در ۱۲ ایالت مرکزی دارد.
فورتوناتو پاسکوالینو، رماننویس، فیلسوف، نمایشنامهنویس و روزنامهنگار ایتالیایی، زندگی پرفراز و نشیبی داشت. او از کارگری در باغهای پرتقال به تحصیل و کسب مدارج عالی علمی رسید و آثار مهمی در ادبیات و فلسفه خلق کرد.
پناهگاه حیاتوحش ملی جی. کلارک سایر در امتداد رودخانه سوریس در داکوتای شمالی قرار دارد. این منطقه که بستر یک دریاچه یخچالی باستانی است، توپوگرافی کاملاً مسطح و تراکم بالایی از تالابهای فصلی را داراست و در سال ۱۹۳۵ تأسیس شد.
باغ گیاهشناسی پاپاتیا، واقع در شمال بنین، در سال ۲۰۰۱ توسط مردم فولا و با حمایت نهادهای مختلف تأسیس شد. این باغ با تنوع گیاهی غنی، مرکز آموزش و حفاظت از طبیعت است.
اقامتگاه تاریخی دهکده مونچَنین در دلاور، مجموعهای از خانههای تاریخی است که با باغهای زیبا به هم متصل شدهاند و بخشی از منطقه تاریخی مونچَنین محسوب میشود. این مکان که ریشههای آن به خانواده دوپونت بازمیگردد، امروزه با ۲۸ اتاق در ۱۱ ساختمان، تجربهای منحصربهفرد ارائه میدهد.
کتاب داده سرخ ویتنام، فهرستی رسمی از گونههای نادر و در معرض انقراض جانوری و گیاهی این کشور است که مبنای قانونی حفاظت از تنوع زیستی و حیات وحش را شکل میدهد.
شهرک لودی در جنوب دهلی نو، محلهای مسکونی با پیشینه دوران استعمار بریتانیا، نزدیک باغ لودی و جاده لودی است که امروز بهخاطر بازارها، مراکز آموزشی و دیوارنگارههای هنریاش شناخته میشود.
آسپرو پارک (Aspro Parks)، گروه اسپانیایی پیشرو در صنعت تفریحات، مالک و گرداننده بیش از ۶۰ پارک آبی، شهربازی، آکواریوم، باغوحش و دلفیناریوم در سراسر اروپاست. این گروه که در سال ۱۹۹۱ تأسیس شده، با برندهایی چون آکوالند و مارینلند، تجربههایی بینظیر را به میلیونها بازدیدکننده ارائه میدهد.
این فهرست شامل تمامی باغهای گیاهشناسی و درختستانهای مهم در ایالت آریزونا است. با ما همراه باشید تا با این مراکز علمی و تفریحی آشنا شوید.
منطقه گِرَم نیلاداری دیهیوالا شرقی، بخشی از سکرتاریت منطقهای دیهیوالا در استان غربی سریلانکا است. این منطقه با جمعیتی متنوع از نظر قومی و مذهبی، میزبان جاذبههایی مانند باغ وحش ملی سریلانکا است.
رنگینکمان ستارهپیشانی (Coeligena iris) یک گونه از مرغ مگسخوار کوچک است که در مناطق کوهستانی اکوادور و پرو یافت میشود. این پرنده شش زیرگونه دارد که تفاوتهای قابل توجهی در رنگآمیزی پوشش پرهایشان وجود دارد. زیستگاه آن لبههای جنگل ابری و مناطق مرطوب است و از باغهای انسانی نیز استفاده میکند. IUCN آن را با نگرانی کم رتبهبندی کرده است.
