عبارت مورد نظر خود را بنویسید
پروتئینهای دستهبندی واکوئلی (VPS) نقشی کلیدی در مسیرهای درونسلولی ایفا میکنند و وظیفه مرتبسازی و انتقال دقیق پروتئینهای محلول به واکوئل را بر عهده دارند. این فرایند برای حفظ عملکرد سلول ضروری است.
آنافه ونتا گونهای پروانه آفریقایی است که لارو آن به عنوان منبع پروتئین مصرف میشود. اما این حشره حاوی مقادیر بالایی تیامیناز است و مصرف آن باعث کمبود ویتامین B1 و بیماری آتاکسی فصلی آفریقا میشود.
CLIP4، یا پروتئین پیوند دهنده حاوی دامنه CAP-Gly، نقش مهمی در تنظیم ریزلولهها دارد. این پروتئین در انسان توسط ژن CLIP4 کدگذاری میشود و ساختار آن شامل دامنههای CAP-Gly و تکرارهای آنکرین است. بیان CLIP4 عمدتاً در قشر آدرنال و گره دهلیزی-بطنی رخ میدهد و در تنظیم ریزلولهها دخیل است. تحقیقات نشان میدهد که CLIP4 ممکن است در پیشرفت سرطانهای کلیه، معده و پروستات نقش داشته باشد و همچنین در فیبروز کبدی و لوپوس اریتماتوز سیستمیک افزایش مییابد.
آنزیم آرژینین N-متیلتراسنفراز پروتئین بازی میلین، کاتالیزوری حیاتی در سیستم عصبی است که با انتقال گروههای متیل به اسید آمینه آرژینین، در پایداری و عملکرد صحیح غلاف میلین نقش ایفا میکند.
پروتئین لاکتات دهیدروژناز B توسط ژن LDHB کدگذاری میشود. این آنزیم در فرآیند پس از گلیکولیز، تبدیل متقابل پیرووات و لاکتات را کاتالیز کرده و نقش مهمی در متابولیسم انرژی سلولی ایفا میکند.
پروتئین C7orf61، با نام کامل "پروتئین ناشناخته ناحیه باز کروموزوم ۷ شماره ۶۱"، پروتئینی با کمبود آسپاراژین در انسان است که توسط ژن c7orf61 کدگذاری میشود. عملکرد دقیق این پروتئین هنوز ناشناخته است، اما در پستانداران به شدت حفظ شده است.
این مطلب SYCP3 را معرفی میکند: پروتئینی کلیدی در کمپلکس سیناپتونِم است که در میوز همزوجی کروموزومها را هدایت میکند. همچنین به نام COR1 شناخته میشود و پیوندی با پروتئینهای FAM9 دارد. در موشها، پروتئینهای شبه SYCP3 نقشهای متنوعی ایفا میکنند.
آنزیم VARS2، که توسط ژن VARS2 کدگذاری میشود، نقش حیاتی در اتصال آمینواسید والین به tRNA در میتوکندری ایفا میکند. جهش در این ژن میتواند منجر به اختلالات شدید در تولید انرژی سلولی و بیماریهای عصبی میتوکندریایی شود.
TMCO4 پروتئینی غشایی در انسان است که عملکرد دقیق آن به خوبی مشخص نیست. این پروتئین در غشای شبکه آندوپلاسمی قرار دارد و با پروتئینهایی در ارتباط است که در پیشرفت سرطان نقش دارند، که نشاندهنده احتمال دخالت آن در این بیماری است.
آنزیم بتا-آمیرین ۲۴-هیدروکسیلاز (CYP93E1) که با نامهای sophoradiol 24-hydroxylase نیز شناخته میشود، یک پروتئین هِم-تیولیت (P-450) است. این آنزیم واکنش اکسیداسیون را با هیدروکسیله کردن بتا-آمیرین و سوفورادیول در موقعیت ۲۴ کاتالیز میکند و محصولات مربوطه را تولید مینماید.
آلفا سولنوئید (Alpha solenoid) نوعی ساختار پروتئینی متشکل از واحدهای تکرارشونده مارپیچ آلفا است که به صورت موازی چیده شده و یک ابرمارپیچ تشکیل میدهند. این پروتئینها به دلیل انعطافپذیری و پلاستیسیتهشان شناخته شدهاند و در ساختارهای سلولی مهمی مانند کمپلکس منفذ هستهای و پروتئینهای پوششی وزیکول نقش دارند.
مخفف NID در حوزههای گوناگون کاربردهای متفاوتی دارد؛ از پروتئینهای سلولی و تجهیزات مخابراتی گرفته تا سازمانهای اطلاعاتی، دانشگاههای طراحی هند و حتی نام مستعار مقامات ارشد سیاسی.
استادیوم کامپو گرانده ورزشگاه پیشین لشبونه پرتغال بود که توسط تیمهای اسپورتينگ CP و بنفیکا استفاده میشد. این ورزشگاه در ۱۹۵۴ پس از بازشدن استادیوم دا لوز بسته شد.
DLK یک نشانه کوتاه و چندمعنایی است که بسته به زمینه میتواند به ایستگاههای راهآهن، کد ایرلاین، بیماری چشم، آنزیم یا پروتئین اشاره کند.
KLK7، یا پروتئاز شبهکالیکرین 7، یک آنزیم کلیدی در لایه شاخی پوست است. این آنزیم با تجزیه پروتئینهای مسئول اتصال سلولها، به فرآیند پوستاندازی (دسکواماسیون) کمک کرده و در حفظ تعادل پوست نقش دارد. اختلال در عملکرد KLK7 با بیماریهای پوستی مانند اگزما و پسوریازیس و همچنین پیشرفت برخی سرطانها مرتبط است.
ژن IGHG4 در انسان، کدکننده بخشی از پروتئین زنجیره سنگین ایمونوگلوبولین G4 است. این ژن نقش مهمی در سیستم ایمنی بدن دارد و با تولید آنتیبادیهای خاص مرتبط است.
ژن UXS1 آنزیمی را میسازد که UDP-گلوکورونات را به UDP-xylose تبدیل میکند؛ مولکولی که آغازگر ساخت گلیکوزآمینوگلیکانها روی پروتئین مرکزی پروتئوگلیکانهاست.
جیمز پنر-هان، استاد برجسته شیمی و بیوفیزیک در دانشگاه میشیگان است که پژوهشهای نوآورانهاش در زمینه طیفسنجی معدنی و پرتو سینکروترون، درک ما را از ساختار پروتئینهای فلزی دگرگون کرده است.
RGS18 ژنی است که پروتئینی از خانواده تنظیمکنندههای سیگنالدهی G را میسازد. این پروتئین با خاموشکردن سریعتر سیگنالهای G، بر واکنش پلاکتها و خطر تصلب شرایین اثر میگذارد.
برچسبزنی فتوافینیتی روشی در شیمیپروتئومیکس است که با کمک نور، برچسب را به جایگاه فعال پروتئینها میچسباند و برای شناسایی برهمکنشهای مولکولی کاربرد دارد.
