عبارت مورد نظر خود را بنویسید
استارمانیا آلبومی است که توسط بازیگران اصلی اپرای راک سایبرپانک استارمانیا در سال ۱۹۷۸ اجرا شد. موسیقی این آلبوم توسط میشل برژر و ترانهها توسط لوک پلاندون نوشته شده است. این آلبوم ابتدا در سال ۱۹۷۸ بر روی وینیل و کاست منتشر شد و بعدها در سال ۱۹۹۱ بر روی سیدی با تغییراتی عرضه گردید.
لارنس کالینگوود (1887-1982) رهبر ارکستر، آهنگساز و تهیهکننده موسیقی انگلیسی بود که نقش مهمی در ارتقای استانداردهای موسیقی در اپرای سادلر ولز و همچنین در صنعت ضبط موسیقی ایفا کرد. او از شاگردان گلازونوف بود و آثار متعددی از آهنگسازان خارجی را برای اولین بار به صحنه بریتانیا آورد.
آرتور بی. گروس، متولد ۵ فوریه ۱۹۴۳ در فولرتون کالیفرنیا، یک فیلولوژیست، موسیقیشناس، متخصص مطالعات قرون وسطی و گرمانیست آمریکایی است. او از سال ۱۹۷۳ در دانشگاه کرنل تدریس کرد و به عنوان استاد ممتاز بازنشسته شد. گروس سردبیر مشترک ژورنال اپرای کمبریج بود و در سال ۲۰۲۰ فستیاشریفت به افتخار او منتشر شد.
سریال آلمانی «آخرین پلیس» داستان میک بریسگاو، کارآگاهی از دهه ۸۰ میلادی است که پس از ۲۰ سال کما بیدار میشود و به اداره پلیس مدرن اسن بازمیگردد. او با فناوریهای جدید و روشهای تحقیق معاصر غریبه است و سعی میکند با نگاه دهه ۸۰ میلادی به پروندههای قتل بپردازد.
هکتور دوپیرون (۱۸۶۱-۱۹۱۱) تنور اپرای فرانسوی بود که با صدای قدرتمند و دراماتیک خود، بهویژه در آثار ریچارد واگنر و ژاکومو مایربر، درخشید. او از ۱۸۸۷ تا ۱۹۰۶ دوران پرکار اپرایی را در اروپا سپری کرد و در تالارهای معتبری مانند اپرای پاریس و کوونت گاردن لندن هنرنمایی کرد.
هاینریش زونتهایم (۱۸۲۰-۱۹۱۲)، معروف به هوناس بر زونتهایمر، خواننده تنور و کمرزنگر مشهور آلمانی در اشتوتگارت بود. او با نقشهایی مانند الازار در اپرای «یهودی» هالوی و نقش اصلی در «اتلو» روسینی به شهرت بینالمللی رسید. زونتهایم که در خانوادهای یهودی متولد شد، در جوانی به مسیحیت پروتستان گروید اما پس از مرگ همسر غیریهودیاش، دوباره به یهودیت بازگشت.
اپرای اورفئو اثر کلودیو مونتهوردی، یکی از قدیمیترین اپراهای جهان، از سال 1607 تاکنون بارها ضبط شده است. این لیست به بررسی ضبطهای صوتی و تصویری این اثر برجسته میپردازد.
این مقاله نگاهی گزیده به ضبطهای اپرای لا بوم، اثر جاودانه جاکومو پوچینی دارد؛ اثری که در سال ۱۸۹۶ با رهبری آرتورو توسکانینی برای نخستین بار اجرا شد.
نخبگان رقص بریتانیا در مراسم جایزه ملی رقص ۲۰۰۵، که توسط حلقه منتقدان برگزار شد، تقدیر شدند. این رویداد در ژانویه ۲۰۰۶ در خانه اپرای سلطنتی لندن برگزار شد و برترینهای رقص کلاسیک، مدرن و تئاتر موسیقی را معرفی کرد.
کارل برگمان، نوازنده ویولنسل و رهبر ارکستر برجسته آلمانی-آمریکایی بود که پس از فرار از انقلابهای ۱۸۴۸ اروپا، به آمریکا مهاجرت کرد. او رهبری ارکستر فیلارمونیک نیویورک را بر عهده گرفت و نخستین اجرای اپرای واگنر را در آمریکا به روی صحنه برد.
محله اُپرا، واقع در بخش غربی منطقه اینِناشتات فرانکفورت، آلمان، با نام اُپرای قدیمی و خیابانهای لوکسش شناخته میشود. این محله از غرب به میدان اُپرا و از شرق به بورس فرانکفورت محدود میشود و خیابان عابرپیاده فرسگاس قلب تپنده آن است. این منطقه با بوتیکهای لوکس، رستورانهای شیک و هتلی مجلل، ترکیبی از زندگی شهری مدرن و تاریخ غنی را به نمایش میگذارد.
ولادیمیر استویانوف، خواننده برجسته اپرای بلغارستانی، مسیر حرفهای خود را از زادگاهش پرنیک آغاز کرد و با استعداد خود به شهرت جهانی رسید. او فارغالتحصیل آکادمی موسیقی دولتی "پانچو ولادیگروف" است و سابقه همکاری با بزرگترین اپراخانههای جهان را دارد.
فلورانس آسترال (۱۸۹۲-۱۹۶۸)، سوپرانوی اپرای استرالیایی، به خاطر اجرای نقشهای چالشبرانگیز وگنری شهرت داشت. او با وجود نداشتن فرصت اجرا در جشنواره بایرویت و اپرای متروپولیتن نیویورک، صدایی بینظیر و قدرتمند داشت که تحسین بسیاری را برانگیخت. مقالهای به زندگی، حرفه و میراث او میپردازد.
کاستا دیوا میتواند به چند مورد اشاره داشته باشد: آریای معروف از اپرای نورما اثر بلینی، اقامتگاهی لوکس در کومو ایتالیا که قبلاً به این نام شناخته میشد، و دو فیلم ایتالیایی در سالهای ۱۹۳۵ و ۱۹۵۴.
لوسیانا خیمنس موراد، مجری تلویزیون و مدل سابق برزیلی، به دلیل رابطهاش با میک جگر و تولد پسرشان لوکاس جگر شناخته میشود. او از ۱۳ سالگی مدلینگ را آغاز کرد و پس از بازنشستگی، به عنوان مجری برنامه پرطرفدار سوپرپاپ در شبکه ردهتیوی برزیل فعالیت میکند.
رابرت زاویر بارتن، هنرمند کانادایی ساکن کالیفرنیا، با نقاشیهای بزرگ روغنی خود از اسباببازیهای دوران کودکیاش شهرت یافته است. آثار او که بر روی پسزمینههای کاغذدیواری و پارچههای خانه کودکیاش خلق میشوند، توجه گستردهای را به خود جلب کردهاند. از جمله آثار برجسته او، تابلو ۱۵ فوتی «اپرای فضایی قرن بیستم» با موضوع شخصیتهای استاروارز است.
اپرای ایوان چهارم، اثری پنجپردهای از ژرژ بیزه با لیبرتو نوشته فرانسوا-هیپولیت لروی و هانری تریانون است. این اثر با فراز و نشیبهای تاریخی در ساخت و اجرا، سرانجام پس از سالها به روی صحنه رفت و بخشهایی از موسیقی آن در آثار دیگر بیزه نیز استفاده شد.
میک هیلی، بازیکن هیورلینگ ایرلندی، عضو تیم مانت صهیون و ذخیره تیم ارشد واترفورد بود که در قهرمانی تمام ایرلند سال ۱۹۴۸ نقش داشت.
رابرت پوماکوف، باس اپرای کانادایی، در ۲۵ فوریه ۱۹۸۱ در تورنتو متولد شد. او فارغالتحصیل مدرسه کُر سنت مایکل و مؤسسه موسیقی کورتیس است. پوماکوف در جشنوارههای معتبری مانند لومیناتو تورنتو و اپرای متروپولیتن نیویورک حضور داشته است.
لئون ژین، رهبر ارکستر و آهنگساز برجسته بلژیکیالاصل، چهرهای کلیدی در اپرای مونتکارلو بود. او که بیشتر برای ساخت سرود ملی موناکو شناخته میشود، نخستین اجرای بسیاری از آثار مشهور اپرایی جهان از جمله آثار ماسنه و سن-سانس را رهبری کرد.
