عبارت مورد نظر خود را بنویسید
مایکل کیتسون (۱۹۲۶-۱۹۹۸)، مورخ هنر بریتانیایی، به عنوان مرجع بینالمللی در آثار کلود لورن شناخته میشد. او در مؤسسه کورتولد و مرکز مطالعات هنر بریتانیا فعالیت داشت و نمایشگاههای مهمی را برگزار کرد. کیتسون با تألیف کتابهایی در زمینه تاریخ هنر، به ویژه باروک و نقاشان کلاسیک، میراثی ارزشمند بر جای گذاشت.
جورجو منگانلی (۱۹۲۲-۱۹۹۰)، نویسنده، روزنامهنگار و منتقد ادبی ایتالیایی، از پیشگامان جنبش آوانگارد ادبی در دهه ۱۹۶۰ بود. او با ترجمه آثار نویسندگانی مانند ادگار آلن پو و تی.اس. الیوت به ایتالیایی و نگارش آثاری مانند «هیلاروتراژدی» و «سنتوریا»، سبک باروک و اکسپرسیونیستی خود را تثبیت کرد. منگانلی برنده جایزه ویارجو برای رمان «سنتوریا» شد و آثارش همچنان مورد توجه منتقدان قرار دارد.
لویی اوریاکومب (۱۹۱۷-۱۹۸۲) رهبر ارکستر فرانسوی بود که از ۱۹۵۶ تا ۱۹۷۱ فعال بود. او در شهر پو متولد شد و در کنسرواتوار تولوز موسیقی آموخت. اوریاکومب با ایگور مارکویچ در زالتسبورگ تحصیل کرد و با ارکسترهای معتبری مانند ارکستر رادیوی فرانسه همکاری داشت. او بنیانگذار گروه موسیقی باروک بود و آثار متعددی را اجرا و ضبط کرد.
کارل برگمان، نوازنده ویولنسل و رهبر ارکستر برجسته آلمانی-آمریکایی بود که پس از فرار از انقلابهای ۱۸۴۸ اروپا، به آمریکا مهاجرت کرد. او رهبری ارکستر فیلارمونیک نیویورک را بر عهده گرفت و نخستین اجرای اپرای واگنر را در آمریکا به روی صحنه برد.
بیزلجسکو بزرگترین آبادی شهرداری برژیتسه در شرق اسلوونی و مرز کرواسی است. این منطقه تاریخی در کنار رود سوتلا قرار دارد و با معماری باروک و کلیساهای باشکوهش شناخته میشود.
یوزف کوزلوفسکی، آهنگساز لهستانیتبار، بیشتر عمر خود را در خدمت دربار امپراتوری روسیه گذراند و آثار موسیقی متعددی خلق کرد. او بهویژه بهخاطر پولونزهای میهنیاش در روسیه مشهور شد. کوزلوفسکی با خانواده اشرافی اوگینسکی ارتباط نزدیک داشت و به آموزش موسیقی به فرزندان آنها، از جمله میخال کلئوفاس اوگینسکی، پرداخت. او همچنین آثار مهمی مانند رِکوئیم و اپرای «زلمیرا و سملون» را 작곡 کرد.
هاینریش زونتهایم (۱۸۲۰-۱۹۱۲)، معروف به هوناس بر زونتهایمر، خواننده تنور و کمرزنگر مشهور آلمانی در اشتوتگارت بود. او با نقشهایی مانند الازار در اپرای «یهودی» هالوی و نقش اصلی در «اتلو» روسینی به شهرت بینالمللی رسید. زونتهایم که در خانوادهای یهودی متولد شد، در جوانی به مسیحیت پروتستان گروید اما پس از مرگ همسر غیریهودیاش، دوباره به یهودیت بازگشت.
فلورانس آسترال (۱۸۹۲-۱۹۶۸)، سوپرانوی اپرای استرالیایی، به خاطر اجرای نقشهای چالشبرانگیز وگنری شهرت داشت. او با وجود نداشتن فرصت اجرا در جشنواره بایرویت و اپرای متروپولیتن نیویورک، صدایی بینظیر و قدرتمند داشت که تحسین بسیاری را برانگیخت. مقالهای به زندگی، حرفه و میراث او میپردازد.
ولادیمیر استویانوف، خواننده برجسته اپرای بلغارستانی، مسیر حرفهای خود را از زادگاهش پرنیک آغاز کرد و با استعداد خود به شهرت جهانی رسید. او فارغالتحصیل آکادمی موسیقی دولتی "پانچو ولادیگروف" است و سابقه همکاری با بزرگترین اپراخانههای جهان را دارد.
کلیسای کریستو، بنایی به سبک رنسانس در میدان مرکزی شهر وِنافرو در استان ایزِرنیا، منطقه مولیسه ایتالیا است. این کلیسا در ۱۵۴۵ توسط انجمن یوشاریستی برای بیماران ساخته شد و در ۱۶۵۰ بازسازی و گسترش یافت. فضای داخلی آن با سبک باروک تزئین شده است.
محله اُپرا، واقع در بخش غربی منطقه اینِناشتات فرانکفورت، آلمان، با نام اُپرای قدیمی و خیابانهای لوکسش شناخته میشود. این محله از غرب به میدان اُپرا و از شرق به بورس فرانکفورت محدود میشود و خیابان عابرپیاده فرسگاس قلب تپنده آن است. این منطقه با بوتیکهای لوکس، رستورانهای شیک و هتلی مجلل، ترکیبی از زندگی شهری مدرن و تاریخ غنی را به نمایش میگذارد.
رابرت پوماکوف، باس اپرای کانادایی، در ۲۵ فوریه ۱۹۸۱ در تورنتو متولد شد. او فارغالتحصیل مدرسه کُر سنت مایکل و مؤسسه موسیقی کورتیس است. پوماکوف در جشنوارههای معتبری مانند لومیناتو تورنتو و اپرای متروپولیتن نیویورک حضور داشته است.
اپرای «وصیتنامه» اثری کمدی-موزیکال از ویلهلم کینتسل است که در سال ۱۹۱۶ خلق شد. این اثر با تلفیقی از موسیقی غنی و داستان جذاب، مخاطبان را به سفری سرگرمکننده در دنیای اپرا میبرد.
مارکو پنوو (۱۹۲۲-۱۹۹۸)، استاد تراشکاری چوب و مرمتگر صربستانی، در شهر تیتل (سربیا کنونی) زاده شد. او با تبار کروات و بلغاری، در نووی ساد زندگی کرد و شاگرد ی. سزوتر بود. پنوو در ساخت و مرمت ایکونوستاسها، محرابهای کلیساهای ارتدوکس صربی، کاتولیک یونانی و رومی، و همچنین مرمت اشیای مقدس فعالیت داشت. آثار او در سبکهای باروک، نئوروکوکو و کلاسیک دیده میشود.
کاستا دیوا میتواند به چند مورد اشاره داشته باشد: آریای معروف از اپرای نورما اثر بلینی، اقامتگاهی لوکس در کومو ایتالیا که قبلاً به این نام شناخته میشد، و دو فیلم ایتالیایی در سالهای ۱۹۳۵ و ۱۹۵۴.
اپرای ایوان چهارم، اثری پنجپردهای از ژرژ بیزه با لیبرتو نوشته فرانسوا-هیپولیت لروی و هانری تریانون است. این اثر با فراز و نشیبهای تاریخی در ساخت و اجرا، سرانجام پس از سالها به روی صحنه رفت و بخشهایی از موسیقی آن در آثار دیگر بیزه نیز استفاده شد.
کلیسای سنت ونسان در براغا، بنای باروک قرن شانزدهم در پرتغال است که به سنت ونسان از ساراگوسا تقدیس شده و از 1986 به عنوان اموال دارای اهمیت عمومی شناخته میشود.
نخبگان رقص بریتانیا در مراسم جایزه ملی رقص ۲۰۰۵، که توسط حلقه منتقدان برگزار شد، تقدیر شدند. این رویداد در ژانویه ۲۰۰۶ در خانه اپرای سلطنتی لندن برگزار شد و برترینهای رقص کلاسیک، مدرن و تئاتر موسیقی را معرفی کرد.
مودینوس میتواند به جان مودینوس، باریتون اپرای قبرسی، یا پرونده مودینوس علیه قبرس در دیوان اروپایی حقوق بشر اشاره کند.
شلیمبار یک شهرداری در مرکز رومانی، در شهرستان سیبیو در منطقه ترانسیلوانیا است. این منطقه از ۱۳۲۳ میلادی وجود دارد و محل نبرد تاریخی شلیمبار بوده است. این شهرداری شامل چهار روستا با جمعیت متفاوت و یک کلیسای قلعهدار قرون وسطایی با معماری باروک است.
