عبارت مورد نظر خود را بنویسید
مایکل کیتسون (۱۹۲۶-۱۹۹۸)، مورخ هنر بریتانیایی، به عنوان مرجع بینالمللی در آثار کلود لورن شناخته میشد. او در مؤسسه کورتولد و مرکز مطالعات هنر بریتانیا فعالیت داشت و نمایشگاههای مهمی را برگزار کرد. کیتسون با تألیف کتابهایی در زمینه تاریخ هنر، به ویژه باروک و نقاشان کلاسیک، میراثی ارزشمند بر جای گذاشت.
لویی اوریاکومب (۱۹۱۷-۱۹۸۲) رهبر ارکستر فرانسوی بود که از ۱۹۵۶ تا ۱۹۷۱ فعال بود. او در شهر پو متولد شد و در کنسرواتوار تولوز موسیقی آموخت. اوریاکومب با ایگور مارکویچ در زالتسبورگ تحصیل کرد و با ارکسترهای معتبری مانند ارکستر رادیوی فرانسه همکاری داشت. او بنیانگذار گروه موسیقی باروک بود و آثار متعددی را اجرا و ضبط کرد.
جورجو منگانلی (۱۹۲۲-۱۹۹۰)، نویسنده، روزنامهنگار و منتقد ادبی ایتالیایی، از پیشگامان جنبش آوانگارد ادبی در دهه ۱۹۶۰ بود. او با ترجمه آثار نویسندگانی مانند ادگار آلن پو و تی.اس. الیوت به ایتالیایی و نگارش آثاری مانند «هیلاروتراژدی» و «سنتوریا»، سبک باروک و اکسپرسیونیستی خود را تثبیت کرد. منگانلی برنده جایزه ویارجو برای رمان «سنتوریا» شد و آثارش همچنان مورد توجه منتقدان قرار دارد.
یوزف کوزلوفسکی، آهنگساز لهستانیتبار، بیشتر عمر خود را در خدمت دربار امپراتوری روسیه گذراند و آثار موسیقی متعددی خلق کرد. او بهویژه بهخاطر پولونزهای میهنیاش در روسیه مشهور شد. کوزلوفسکی با خانواده اشرافی اوگینسکی ارتباط نزدیک داشت و به آموزش موسیقی به فرزندان آنها، از جمله میخال کلئوفاس اوگینسکی، پرداخت. او همچنین آثار مهمی مانند رِکوئیم و اپرای «زلمیرا و سملون» را 작곡 کرد.
بیزلجسکو بزرگترین آبادی شهرداری برژیتسه در شرق اسلوونی و مرز کرواسی است. این منطقه تاریخی در کنار رود سوتلا قرار دارد و با معماری باروک و کلیساهای باشکوهش شناخته میشود.
کارل برگمان، نوازنده ویولنسل و رهبر ارکستر برجسته آلمانی-آمریکایی بود که پس از فرار از انقلابهای ۱۸۴۸ اروپا، به آمریکا مهاجرت کرد. او رهبری ارکستر فیلارمونیک نیویورک را بر عهده گرفت و نخستین اجرای اپرای واگنر را در آمریکا به روی صحنه برد.
شلیمبار یک شهرداری در مرکز رومانی، در شهرستان سیبیو در منطقه ترانسیلوانیا است. این منطقه از ۱۳۲۳ میلادی وجود دارد و محل نبرد تاریخی شلیمبار بوده است. این شهرداری شامل چهار روستا با جمعیت متفاوت و یک کلیسای قلعهدار قرون وسطایی با معماری باروک است.
ریگنروت، روستایی در منطقه راینهونزروککرایس آلمان، بهعنوان یک مرکز تفریحی شناختهشده است. این روستا با پیشینهای قرونوسطایی، معماری باروک و طبیعت سرسبز، ترکیبی از تاریخ و آرامش را ارائه میدهد. با جمعیتی کوچک و شورای روستایی فعال، ریگنروت نمادی از زندگی روستایی اصیل آلمانی است.
لِی وارن، متولد ۱۹۵۲، یک طراح رقص معاصر استرالیایی و کارگردان هنری گروه «لِی وارن و رقصندگان» است. او پیش از این در تئاتر رقص استرالیا فعالیت داشته و سهگانه اپرای فیلیپ گلس را کارگردانی و طراحی کرده است. وارن در آکادمی باله استرالیا و مدرسه باله استرالیا تحصیل کرده و با بورسیه چرچیل در مدرسه جولیارد نیویورک آموزش دیده است.
استودیو فستی، مرکز هنری و تولیدکننده نمایشهای بزرگ و نصبهای عظیم ایتالیایی است که در سال ۱۹۸۲ پایهگذاری شد. این مجموعه با الهام از باروک ایتالیایی و جشنوارههای سنتی، آثار هنری بینظیری در حوزه نمایشهای فضای باز، معماری نور و کنسرتهای آتشبازی با ارکستر زنده خلق میکند.
نخبگان رقص بریتانیا در مراسم جایزه ملی رقص ۲۰۰۵، که توسط حلقه منتقدان برگزار شد، تقدیر شدند. این رویداد در ژانویه ۲۰۰۶ در خانه اپرای سلطنتی لندن برگزار شد و برترینهای رقص کلاسیک، مدرن و تئاتر موسیقی را معرفی کرد.
مودینوس میتواند به جان مودینوس، باریتون اپرای قبرسی، یا پرونده مودینوس علیه قبرس در دیوان اروپایی حقوق بشر اشاره کند.
اپرای اورفئو اثر کلودیو مونتهوردی، یکی از قدیمیترین اپراهای جهان، از سال 1607 تاکنون بارها ضبط شده است. این لیست به بررسی ضبطهای صوتی و تصویری این اثر برجسته میپردازد.
رابرت دانکن دریس (۱۹۳۹-۲۰۱۵) آهنگساز، نوازنده سازهای زهی و موسیقیشناس انگلیسی بود که به خاطر علایق گستردهاش در موسیقی معاصر، باروک، موسیقی کهن و موسیقی هند شناخته شده است. او سابقه تدریس در دانشگاههای معتبر و اجرای آثار برجسته را در کارنامه خود داشت.
کلیسای قلب مقدس عیسی، دومین کلیسای بزرگ زاگرب، کرواسی، با معماری نئو-باروک، توسط یسوعیان اداره میشود. این بنا در سال ۱۹۰۲ تکمیل و در سال ۱۹۴۱ به مقام بازیلیکا ارتقا یافت، اما در زلزله ۲۰۲۰ آسیب دید.
لارنس کالینگوود (1887-1982) رهبر ارکستر، آهنگساز و تهیهکننده موسیقی انگلیسی بود که نقش مهمی در ارتقای استانداردهای موسیقی در اپرای سادلر ولز و همچنین در صنعت ضبط موسیقی ایفا کرد. او از شاگردان گلازونوف بود و آثار متعددی از آهنگسازان خارجی را برای اولین بار به صحنه بریتانیا آورد.
مایکل مانوئل (۱۹۲۸-۱۹۹۹) کارگردان، طراح صحنه، مدیر صحنه و فیلمنامهنویس انگلیسی بود که با اپرای متروپولیتن همکاری داشت. او بیشتر به خاطر فعالیتش به عنوان مدیر شرکت ملی اپرای متروپولیتن در اواسط دهه ۱۹۶۰ شناخته میشود. بعدها به عنوان پژوهشگر و فیلمنامهنویس برای مجموعه فیلم «انجیل رسانههای نوین» جان هیمن کار کرد.
ولادیمیر استویانوف، خواننده برجسته اپرای بلغارستانی، مسیر حرفهای خود را از زادگاهش پرنیک آغاز کرد و با استعداد خود به شهرت جهانی رسید. او فارغالتحصیل آکادمی موسیقی دولتی "پانچو ولادیگروف" است و سابقه همکاری با بزرگترین اپراخانههای جهان را دارد.
محله اُپرا، واقع در بخش غربی منطقه اینِناشتات فرانکفورت، آلمان، با نام اُپرای قدیمی و خیابانهای لوکسش شناخته میشود. این محله از غرب به میدان اُپرا و از شرق به بورس فرانکفورت محدود میشود و خیابان عابرپیاده فرسگاس قلب تپنده آن است. این منطقه با بوتیکهای لوکس، رستورانهای شیک و هتلی مجلل، ترکیبی از زندگی شهری مدرن و تاریخ غنی را به نمایش میگذارد.
هاینریش زونتهایم (۱۸۲۰-۱۹۱۲)، معروف به هوناس بر زونتهایمر، خواننده تنور و کمرزنگر مشهور آلمانی در اشتوتگارت بود. او با نقشهایی مانند الازار در اپرای «یهودی» هالوی و نقش اصلی در «اتلو» روسینی به شهرت بینالمللی رسید. زونتهایم که در خانوادهای یهودی متولد شد، در جوانی به مسیحیت پروتستان گروید اما پس از مرگ همسر غیریهودیاش، دوباره به یهودیت بازگشت.
