عبارت مورد نظر خود را بنویسید
سونیا لویتین، نویسنده پرکار آلمانی-آمریکایی و بازمانده هولوکاست، بیش از چهل رمان و کتاب تصویری برای نوجوانان و کودکان، به همراه نمایشنامههای تئاتری و مقالات منتشر کرده است. آثار او اغلب با الهام از تجربیات شخصی و تاریخی نوشته شدهاند.
فیلم کودکان ویندرمیر، درام زندگینامهای سال ۲۰۲۰، داستان بازماندگان کودک هولوکاست را در کمپ کالگارت در نزدیکی دریاچه ویندرمیر انگلستان روایت میکند. این فیلم به کارگردانی مایکل سموئلز، تلاشهای کارکنان کمپ برای توانبخشی و ادغام این کودکان در جامعه بریتانیا را به تصویر میکشد.
کورت دالوگه، از فرماندهان ارشد اساس و پلیس آلمان نازی بود که از ۱۹۳۶ تا ۱۹۴۳ ریاست پلیس نظم (اورپو) را بر عهده داشت. او نقش کلیدی در هولوکاست و کشتار لیدیتسه ایفا کرد و در نهایت به جرم جنایت علیه بشریت به دار مجازات رفت.
دروازه پنجاهم، کتابی غیرداستانی از مارک رافائل بیکر است که خاطرات پدر و مادرش را در پیوند با هولوکاست، هویت یهودی و زندگی مهاجران در استرالیا بررسی میکند.
ورا گرین، میلیاردر آمریکایی و دختر بازماندگان هولوکاست است که ثروت خود را از شرکت ساختمانی شاپل به ارث برد. او با کمکهای مالی میلیاردی به مرکز پزشکی سدارس-سینای، از چهرههای برجسته نوعدوستی در حوزه بهداشت و درمان به شمار میرود.
سیگی ب. ویلزیگ، بازمانده اردوگاههای مرگ آشویتس و ماوتهاوزن، با دستانی خالی و تحصیلات ابتدایی در سال ۱۹۴۷ به آمریکا مهاجرت کرد. او با تلاش بیامان، امپراتوری عظیمی در حوزه نفت و بانکداری ساخت و داراییاش به بیش از ۴ میلیارد دلار رسید. ویلزیگ همچنین از فعالان برجسته حفظ یاد هولوکاست و بنیانگذار موزه یادبود هولوکاست آمریکا بود.
آلبرشت گوئس (۱۹۰۸-۲۰۰۰) نویسنده و الهیدان پروتستان آلمانی بود که با آثار ادبی و فعالیتهای مذهبی خود شناخته میشود. او در دوران جنگ جهانی دوم به عنوان روحانی در بیمارستانها و زندانها خدمت کرد و پس از جنگ به نویسندگی روی آورد. رمانهای او مانند «قربانی سوخته» به بررسی هولوکاست و آشتی بین یهودیان و مسیحیان میپردازند.
کاداماتاتو کاتانار، کشیشی افسانهای در قرن نهم میلادی، به دلیل تواناییهای جادویی و اعمال خیرخواهانهاش در میان مردم کرالا مشهور است. داستانهای او، آمیزهای از تاریخ و افسانه، نسلها را مجذوب خود کرده است. با وجود عدم سندیت تاریخی، وجود یک کشیش در آن منطقه در آن دوران غیرقابل انکار است.
واکنشهای انتقادی به دیوید ایروینگ، نویسنده و منکر هولوکاست، با تغییر مواضع سیاسی او دگرگون شد. اگرچه در ابتدا به دلیل تسلط بر اسناد نظامی آلمان تحسین میشد، اما به تدریج به دلیل سوگیریهای آشکار، تحریف حقایق تاریخی و انکار سیستماتیک نسلکشی یهودیان، اعتبار علمی خود را از دست داد و به چهرهای بحثبرانگیز تبدیل شد.
فiona برنادت فاکس (متولد ۱۹۶۴) نویسنده و مدیرعامل بریتانیایی مرکز رسانهای علوم است. او سابقهای در روزنامهنگاری سیاسی دارد و در مجله لایوینگ مارکسیسم مقالهای در انکار نسلکشی رواندا نوشت. پس از کار در CAFOD، بنیانگذار و رهبر فعلی مرکز رسانهای علوم شد و در تحقیق لویسون شهادت داد. او در ۲۰۱۳ به افسر امپراتوری بریتانیا (OBE) و در ۲۰۲۳ به فخرآفرین انجمن سلطنتی انتخاب شد. فاکس در یک خانواده کاتولیک ایرلندی در ولز متولد شد و خواهر کلیر فاکس را دارد.
ربکا کلیفورد، مورخ کانادایی متولد ۱۹۷۴، بر تاریخ معاصر اروپا، تاریخ شفاهی و مطالعات هولوکاست تمرکز دارد. کتاب او، «بازماندگان»، برنده جایزه ادبی یهودی کانادا شد. او استاد دانشگاه دورام است و آثارش به یادبود هولوکاست و تأثیر آن بر جوامع اروپایی میپردازد.
میریام اورلسکا (۱۹۰۰-۱۹۴۳)، بازیگر برجسته تئاتر ییدیش، بیشتر به خاطر نقش لئا در نمایش «دایبُک» اثر س. آنسکی شناخته میشود. او از سنین نوجوانی به بازیگری روی آورد و در تأسیس گروه تئاتر ویلنا در ۱۹۱۹ نقش داشت. اورلسکا در کشورهای اروپایی متعددی به اجرا پرداخت و در نهایت در اردوگاه مرگ تربلینکا به همراه همسرش کشته شد.
دانیل دیوید گوتنپلان، سردبیر نشریه نیشن، نویسنده و روزنامهنگار آمریکایی با پیشینهای در فلسفه، ادبیات و تاریخ است. او با نگارش کتابهایی مانند «هولوکاست در دادگاه» و زندگینامه آی.اف. استون، به بررسی مسائل سیاسی و تاریخی پرداخته است. گوتنپلان همچنین به عنوان مدرس تاریخ آمریکا و مفسر فرهنگی در بیبیسی فعالیت داشته است.
«اسکان مجدد در شرق» عبارتی فریبنده بود که نازیها برای پنهان کردن اخراج و کشتار یهودیان و اقلیتهایی مانند کولیها به کار میبردند. آنها قربانیان را با وعده انتقال به اردوگاههای کار فریب میدادند، در حالی که مقصد نهایی اردوگاههای مرگ بود. قطارهای هولوکاست در شرایطی غیرانسانی، قربانیان را به اردوگاههایی مانند آشویتس و تربلینکا منتقل میکردند، جایی که اکثر آنها به قتل میرسیدند.
آدله کورزویل، دختر یهودی اتریشی، در ۹ سپتامبر ۱۹۴۲ در اردوگاه آشویتس به دست نازیها کشته شد. داستان او پس از کشف چمدانهایش در سال ۱۹۹۰ در شهر اوویلار فرانسه، به نمادی از قربانیان هولوکاست تبدیل شد. این چمدانها حاوی وسایل شخصی و اسناد خانوادهاش بود که زندگی آنها را در دوران فرار و آوارگی به تصویر میکشید.
ایدو آبرام (۱۹۴۰-۲۰۱۹)، نویسنده و استاد هلندی، به بررسی ماهیت هویت یهودی پرداخت. او که دوران کودکی خود را در اردوگاههای ژاپنی گذراند، پس از آزادی در هلند به تحصیل ریاضی و فلسفه پرداخت. آبرام به عنوان نخستین استاد اروپایی در زمینه آموزش هولوکاست، مدل «چارت پنجبخشی» را برای تشریح ابعاد مختلف هویت یهودی ارائه کرد.
ایستگاه رادگاست در شهر لودز لهستان، یکی از نمادهای تاریخی و تلخ جنگ جهانی دوم است. این ایستگاه که در دوران هولوکاست نقش محمولهسازی و اعزام یهودیان گتو لودز به اردوگاههای مرگ را داشت، اکنون به یادبودی برای قربانیان تبدیل شده است.
کریستینا دانکو، دختر یتیم لهستانی، به دلیل نجات جان یهودیان در دوران هولوکاست و اشغال لهستان توسط نازیها، عنوان «خادمان نیکوکار ملل» را از ید وشم دریافت کرد. او با خطر کردن زندگی خود، دوستان یهودیاش را با تأمین غذا، لباس و پول یاری رساند و در نجات خانواده کوکوشکو نقش کلیدی داشت.
انکار به معنای رد کردن یک ادعا یا اتهام است. این واژه در زمینههای مختلفی مانند فیلم، ادبیات، موسیقی و روانشناسی کاربرد دارد. از فیلمهای مشهور با این نام میتوان به آثار سالهای ۱۹۹۰، ۱۹۹۸ و ۲۰۱۶ اشاره کرد. همچنین در ادبیات، رمانها و شعرهایی با عنوان انکار وجود دارند.
وینسنت رینوار، فرانسوی متولد ۱۹۶۹، به انکار هولوکاست و ترویج نئونازیسم شناخته شده است. او به دلیل این فعالیتها چندین بار در فرانسه محکوم و زندانی شده است. این مقاله به زندگی، فعالیتها و سوابق کیفری او میپردازد.
