عبارت مورد نظر خود را بنویسید
کامپولونگو ماژوره شهری در استان ونیز، منطقه ونتو ایتالیا است که در شمال شرقی جاده SS516 قرار دارد. این شهر با رودخانه کونتا برنتا از روستای بوژون جدا میشود و تحت حکومت یک حزب سیاسی میانهرو اداره میگردد.
جیکوب رهم (۱۸۲۸–۱۹۱۵) از مهاجران فرانسوی به شیکاگو بود که به مقامهای ارشد پلیس این شهر رسید. با وجود خدماتش در اصلاح ساختار پلیس، درگیر رسواییهای مالی و سیاسی شد. او به دلیل نقش در «ویسکی رینگ» به حبس محکوم شد و پس از آن در صنعت تراموا سرمایهگذاری کرد.
اتحادیه اقتصادی اوراسیا به طور تئوریک برای تمام کشورهای پساشوروی و سایر کشورهای اروپایی و آسیایی باز است. پیوستن به این اتحادیه مستلزم برآورده کردن الزامات اقتصادی و سیاسی خاص است. در حال حاضر، تمرکز اصلی بر روی تاجیکستان است. مولداوی، ازبکستان و کوبا نیز به عنوان ناظر پذیرفته شدهاند.
نیکلاس سولنتیک، متولد ۱۸۸۷ در کرواسی، در ۱۵ سالگی به آمریکا مهاجرت کرد. او ابتدا در ایلینوی و وایومینگ زندگی کرد و سپس در ۱۹۱۶ به واترلو رفت تا به همراه برادرش کسبوکار فروشگاه مواد غذایی را آغاز کند. سولنتیک با اختراع دستگاه بالابر فنر سوپاپ، شرکت واترلو ولو اسپرینگ کامپرسر کو را تأسیس کرد که بعدها به صنایع واترلو تبدیل شد. او همچنین در فعالیتهای سیاسی برای استقلال کرواسی مشارکت داشت و پس از جنگ جهانی دوم به پناهجویان کمک کرد.
جان گرسون، معاون سابق MI6، دارای پیشینهای متنوع در دیپلماسی، مشاوره سیاسی و فعالیتهای بینالمللی است. او در دانشگاههای معتبر تحصیل کرده و در کشورهای مختلفی از جمله چین، برزیل و تانزانیا فعالیت داشته است. پس از ترک MI6، به عنوان مشاور ارشد سیاسی در شرکت BP مشغول به کار شد و در نهایت به هیئت مدیره شرکت Handeni Gold Inc. پیوست.
حزب زنان روسیه (ZhR) یک بلوک سیاسی در روسیه بود که در پاییز ۱۳۷۲ از ادغام سه گروه زنان تشکیل شد. این حزب با هدف توجه بیشتر به مسائل زنان وارد عرصه سیاست شد و در انتخابات ۱۳۷۲ به طور غیرمنتظرهای ۸.۱٪ آرا را کسب کرد. با وجود موفقیت اولیه، این حزب در انتخاباتهای بعدی با چالشهایی مواجه شد و در نهایت در انتخابات ۱۳۷۸ شرکت نکرد.
سیستم سیاسی استان لیائونینگ در جمهوری خلق چین بر اساس حکومت تکحزبی است. در این ساختار، دبیر کمیته استانی حزب کمونیست چین قدرت بیشتری نسبت به استاندار دارد. این استان پیش از ۱۹۴۹ تحت حکومت جنگسالاران و مقامات چیانگ کایشک بود و در دوران سلسله چینگ به عنوان استان فنگتیان شناخته میشد.
اصلاحیه ۸ کالیفرنیا در سال ۱۹۱۱، با عنوان رسمی «اصلاحیه قانون اساسی مجلس سنا شماره ۲۳»، برای نخستین بار امکان عزل مقامات منتخب از جمله فرماندار، سناتورهای ایالتی و نمایندگان مجلس را از طریق رأی عمومی فراهم کرد. این اصلاحیه که در یک همهپرسی ویژه در ۱۰ اکتبر به تصویب رسید، بخشی از سه اصلاح سیاسی مهم آن سال بود که شامل حق رأی زنان و حق ابتکار قانونگذاری نیز میشد.
ساموآی آمریکا دارای یک نظام قانونگذاری دو مجلسی به نام فُنو است که شامل مجلس نمایندگان و سنا میشود. مجلس نمایندگان ۲۱ عضو دارد که برای دورههای دو ساله انتخاب میشوند. سنا نیز ۱۸ عضو دارد که توسط سران جزایر برای دورههای چهار ساله انتخاب میشوند. فرماندار و معاون فرماندار به صورت مشترک برای دورههای چهار ساله انتخاب میشوند و حداکثر دو دوره میتوانند خدمت کنند. با وجود عضویت افراد در احزاب سیاسی، انتخابات به صورت غیرحزبی برگزار میشود.
اولگا بنچ، رهبر ارکستر، موسیقیشناس و چهره سیاسی اوکراینی، با نام کامل اولگا گریگوریونا بنچ، متولد ۱۴ مارس ۱۹۵۵، دارای عناوین هنری و دولتی متعددی است. او به عنوان استاد دانشگاه، معاون وزیر فرهنگ و گردشگری اوکراین، و کنسول عمومی اوکراین در اسلواکی فعالیت کرده است. بنچ بنیانگذار گروه کر «آواز اوکراینی» و نویسنده بیش از ۱۰۰ اثر علمی و هنری است.
یریو ریسانن، روزنامهنگار و سیاستمدار فنلاندی، از ۱۹۳۰ تا ۱۹۴۱ و مجدداً از ۱۹۴۴ تا زمان درگذشتش در ۱۹۴۸، نماینده پارلمان فنلاند بود. او ابتدا عضو حزب سوسیال دموکرات و سپس اتحادیه دموکراتیک خلق فنلاند شد. ریسانن به دلیل فعالیتهای سیاسی از ۱۹۴۱ تا ۱۹۴۴ در زندان بود.
در ۱۱ آوریل ۲۰۱۹، عمر البشیر، رئیسجمهور سودان، پس از ماهها اعتراضات مردمی، توسط نیروهای مسلح این کشور برکنار شد. ارتش تحت فرماندهی احمد عوض بن عوف، دولت و مجلس را منحل و وضعیت فوقالعاده اعلام کرد. این کودتا آغازگر دورهای انتقالی بود که با کشمکشهای سیاسی و مذاکرات میان نظامیان و معترضان همراه شد.
رابرت هنری پرستون (۱۸۴۰–۱۹۲۶) پزشک و سیاستمدار کانادایی بود که بهعنوان نماینده محافظهکار در مجلس قانونگذاری انتاریو حضور داشت. او از مناطق لیدز جنوبی و لیدز در دورههای مختلف نمایندگی کرد و در کنار فعالیتهای سیاسی، در حوزه پزشکی و مدیریت راهآهن نیز فعال بود.
پیمان فولاد، با نام رسمی پیمان دوستی و اتحاد میان آلمان و ایتالیا، یک اتحاد نظامی و سیاسی میان این دو کشور بود. این پیمان در ۲۲ مه ۱۹۳۹ امضا شد و هدف آن همکاری نظامی، اقتصادی و سیاسی میان دو کشور فاشیست بود. با وجود اختلافات اولیه با ژاپن، این پیمان بدون حضور ژاپن امضا شد و تنها میان ایتالیا و آلمان به اجرا درآمد.
اسماعیل بن شریف، سلطان مراکش از ۱۶۷۲ تا ۱۷۲۷، بنیانگذار قدرت نظامی و سیاسی مراکش نوین بود. او با تشکیل ارتش حرفهای و فتح شهرهای تحت اشغال اروپاییان، قلمرو مراکش را تثبیت کرد.
واسیلی لوکسهارت (۱۸۸۹-۱۹۷۲)، معمار آلمانی و عضو گروههای پیشرو معماری مانند «در رینگ»، به همراه برادرش هانس آثار مدرن و اکسپرسیونیستی خلق کرد. ساختمانهای آنها با اسکلت فلزی و بتن مسلح شناخته میشوند. در دوره ناسیونال سوسیالیسم، با محدودیتهای سیاسی مواجه شدند و پس از جنگ جهانی دوم، به فعالیت خود ادامه دادند.
هربرت جیمز پالمر، یازدهمین نخستوزیر جزیره پرنس ادوارد و پسر ادوارد پالمر، نخستوزیر پیشین مستعمره بود. او که وکیلی برجسته به شمار میرفت، در سال ۱۹۰۰ وارد مجلس قانونگذاری شد و پس از طی مسیر سیاسی، در سال ۱۹۱۱ به مقام نخستوزیری رسید؛ اما شکست در انتخابات میاندورهای مسیر حیات سیاسیاش را دگرگون کرد.
ارنست مایر، از بنیانگذاران و رهبران ارشد حزب کمونیست آلمان بود. او فعالیت سیاسی خود را از حزب سوسیالدموکرات آغاز کرد و در جریان جنگ جهانی اول به جناح چپ گرایید. مایر تا سال ۱۹۲۸ در رأس قدرت بود، اما اختلافات با ارنست تالمن به کنار رانده شدنش انجامید و در ۴۳ سالگی بر اثر سینهپهلو درگذشت.
حزب میانهروها (LC) یک حزب سیاسی میانهراست در فرانسه است که در سال ۲۰۰۷ توسط اعضای اتحادیه برای دموکراسی فرانسه (UDF) تأسیس شد. این حزب پس از مخالفت با تصمیم فرانسوا بایرو برای تأسیس جنبش دموکراتیک (MoDem)، به حمایت از نیکلا سارکوزی پرداخت و ائتلاف خود را با اتحادیه برای جنبش مردمی (UMP) ادامه داد. این حزب با نامهای مختلف از جمله «مرکز نو» و «حزب لیبرال اجتماعی اروپایی» شناخته شده است.
امیل فاگه (۱۸۴۷-۱۹۱۶) نویسنده، منتقد ادبی و استاد دانشگاه فرانسوی بود. او در شهر لا روش-سور-یون متولد شد و در مدرسه عالی نرمال پاریس تحصیل کرد. فاگه به عنوان استاد شعر در دانشگاه پاریس تدریس میکرد و به عضویت آکادمی فرانسه درآمد. آثار او شامل نقدهای ادبی، مقالات سیاسی و مطالعاتی درباره نویسندگان کلاسیک فرانسوی است.
