عبارت مورد نظر خود را بنویسید
سازمان منابع بدون انتشار آلاینده (ZERO) یک نهاد زیستمحیطی نروژی است که از سال ۲۰۰۲ با هدف کاهش گازهای گلخانهای، بهویژه در نروژ، فعالیت میکند. این سازمان با تمرکز بر انرژیهای تجدیدپذیر، سوختهای پاک و فناوریهای بدون آلایندگی، به دنبال جایگزینی تأسیسات قدیمی با سیستمهای بدون انتشار است. ZERO با حمایت شرکتهای صنعتی و برگزاری کنفرانسهای سالانه، به ترویج راهکارهایی مانند خودروهای برقی، ذخیره کربن و پلاستیک بدون سوخت فسیلی میپردازد.
کلاس E.330، لوکوموتیو برقی سهفاز ایتالیایی، در دهه ۱۹۱۰ معرفی شد. این لوکوموتیوها با قابلیت تغییر سرعت، در خطوط کوهستانی مانند والتلینا و سواحل لیگوریا به کار گرفته شدند. طراحی آن تحت نظارت کالمن کاندو و با استفاده از پتنتهای مهندسان آلمانی و مجارستانی انجام شد. این لوکوموتیوها تا دهه ۱۹۶۰ فعال بودند و سپس با سیستم برق مستقیم ۳۰۰۰ ولتی جایگزین شدند.
گوگورو، شرکت تایوانی پیشرو در فناوری باتری قابل تعویض، اکوسیستمی نوآورانه برای اسکوترها و موتورسیکلتهای برقی ایجاد کرده است. این پلتفرم، شارژ سریع و آسان را از طریق ایستگاههای GoStation فراهم میکند و با همکاری برندهای معتبر جهانی، آینده حملونقل پاک را رقم میزند.
مروری بر تاریخچه تراموای شهر پروجا در ایتالیا؛ از راهاندازی آن در سال ۱۸۹۹ تا جایگزینی با اتوبوسهای برقی در سال ۱۹۴۳. این تراموا نقش مهمی در اتصال مرکز تاریخی شهر به ایستگاه راهآهن داشت.
ایستگاه راهآهن باگان سرای، واقع در شهر باگان سرای ایالت پراک مالزی، پس از ارتقا به ایستگاه مرتفع در پروژه دوخطهسازی و برقیسازی راهآهن، به یکی از ایستگاههای مدرن این کشور تبدیل شده است.
جیئی ئی۶۰ خانوادهای از لوکوموتیوهای برقی ششمحور است که توسط شرکت جیئی ترانسپورتیشن سیستمز بین سالهای ۱۹۷۲ تا ۱۹۸۳ تولید شد. این لوکوموتیوها در مدلهای مختلف برای حمل بار و مسافر در آمریکا و مکزیک استفاده شدند. مدل ئی۶۰سی برای حمل زغالسنگ در خط آهن بلک مسا و لیک پاول طراحی شد، در حالی که مدلهای مسافری برای سرویس پرسرعت در خط شمالشرق آمتراک سازگار شدند.
هوندا اینتگرا NC700D/NC750D، محصولی هیبریدی از سال ۲۰۱۲ است که ویژگیهای موتورسیکلت و اسکوتر را در خود ادغام کرده است. این مدل با موتور ۶۷۰ سیسی (بعداً ۷۴۵ سیسی) و گیربکس دوکلاچه ششسرعته، عملکردی روان و کارآمد ارائه میدهد. اینتگرا با طراحی منحصر به فرد، از جمله باک بنزین زیر زین و چرخهای آلومینیومی، توجه علاقهمندان به موتورسواری را جلب کرده است.
شرکت خدمات عمومی کانزاسسیتی (KCPS) مشهورترین متولی حملونقل عمومی در میزوری بود که دههها مدیریت سیستم تراموا و اتوبوسرانی این شهر را بر عهده داشت. این مقاله به بررسی مسیر تحول این شرکت از واگنهای اسبی تا دوران طلایی ترامواهای برقی میپردازد.
ایستگاه راهآهن ونتر، پایانه خط آهن جزیره وایت از راید، در سال ۱۸۶۶ افتتاح شد. این ایستگاه بر روی یک سکوی سنگی در دامنه تپه قرار داشت و با تونلی از کوه سنت بونیفیس متصل میشد. با وجود استفاده از میز چرخان برای لوکوموتیوهای بخار، در سالهای بعد با سوئیچ سهطرفه جایگزین شد. ایستگاه در آوریل ۱۹۶۶ به دلیل کاهش مسافر و هزینههای بالای برقیسازی خط، بسته شد و امروزه به یک پارک صنعتی تبدیل شده است.
شرکت موتورهای مککولاک، یک تولیدکننده آمریکایی ارههای زنجیری و ابزارهای برقی فضای باز است که در سال ۱۹۴۳ توسط رابرت پکستون مککولاک تأسیس شد. این شرکت با تولید موتورهای دوزمانه کوچک آغاز به کار کرد و در سال ۱۹۴۸ اولین اره زنجیری خود را معرفی نمود. امروزه برند مککولاک زیرمجموعه گروه هوسوارنا است.
مخفف EVB در زمینههای مختلفی از جمله حملونقل، فناوری، هنر و محیطزیست کاربرد دارد. از شرکت حملونقل آلمانی «ایزبنبناونورکهشافت البهوِزر» گرفته تا باتری خودروهای برقی و حتی نام فرودگاه نیوسمرنا بیچ در فلوریدا. این مخفف همچنین به هنرمند اسکاتلندی «الئانور ور بویْل» و سازمان سوئیسی «پابلیک آی» اشاره دارد.
مورمیروس رومه گونهای از ماهیهای برقی است که در خانواده مورمیریده قرار دارد. این ماهی در حوضههای آبریز رودخانههای مختلفی در آفریقا مانند گامبیا، سنگال، نیجر، ولتا و چاد زندگی میکند. این گونه شامل دو زیرگونه است که هر کدام ویژگیهای خاص خود را دارند.
آپریلیا موهیتو، که با نام آپریلیا هابانا نیز شناخته میشود، یک اسکوتر ساخت شرکت آپریلیا است. این مدل در سال ۲۰۰۰ معرفی شد و طراحی آن شباهت زیادی به هوندا جوکر دارد که مدل قدیمیتری است.
سنواوا X25 یک کراساوور سابکمپکت مبتنی بر هاچبک D20 است که در سال ۲۰۱۵ معرفی شد. این خودرو با قیمت مقرونبهصرفه، موتور ۱.۵ لیتری میتسوبیشی و نسخههای برقی BJEV EX360 و EC5 با برد ۴۰۳ کیلومتری، گزینهای جذاب برای بازار چین محسوب میشود.
پیاجیو فری، اسکوتری که از ۱۹۹۲ تا ۲۰۰۲ تولید شد، اولین اسکوتر مدرن با چرخهای بلند پیاجیو بود. این مدل با موتور دو زمانه ۵۰ سیسی و قدرت ۴.۶ اسب بخار، ارزانترین اسکوتر پیاجیو در دهه ۹۰ میلادی بود. در سالهای بعد، با بهروزرسانیهایی مانند کاتالیزور و ترمز دیسکی، این مدل بهبود یافت، اما در نهایت به دلیل رقابت داخلی با مدل لیبرتی تولید آن متوقف شد.
ایستگاه شیجیمی در شهر میکیِ استان هیوگو ژاپن قرار دارد و توسط راهآهن برقی کوبه (شینتتسو) اداره میشود. این ایستگاه روی خط آئو فعال است، ساختاری ساده در سطح زمین دارد و در سال مالی ۲۰۱۹ روزانه حدود ۱٬۸۳۶ مسافر داشته است.
حملونقل الکتریکی به سه مفهوم اشاره دارد: شرکت سابق تولید اتوبوسهای برقی (ETI)، یک شرکت نشر نرمافزار کوتاهمدت در دهه ۸۰ میلادی، و سیستمهای حملونقل عمومی که از برق برای حرکت استفاده میکنند مانند تراموا و اتوبوسهای برقی.
سیستم اتوبوس برقی کالیاری، بخشی از شبکه حملونقل عمومی این شهر ایتالیایی است که از سال 1952 فعال بوده و در حال حاضر سه مسیر را پوشش میدهد. این مقاله به معرفی مسیرها، ناوگان فعال، بازنشسته و در حال سفارش این سیستم حملونقل میپردازد.
خط اصلی راهآهن ساحل غربی، شریان حیاتی حملونقل در بریتانیا، با هدف افزایش سرعت و ظرفیت قطارها، از سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۹ مدرنسازی شد. این پروژه با هزینهای حدود ۹ میلیارد پوند، شامل بازسازی ایستگاهها، برقیسازی خطوط، و حذف گذرگاههای سطحی بود. مزایای آن کاهش ۲۸درصدی زمان سفر، افزایش ۴۰درصدی خدمات مسافری، و کاهش قابلتوجه آلایندگی کربنی است.
برنامه صدور مجوز اشتراک اسکوتر برقی، طرحی از سوی آژانس حملونقل شهرداری سانفرانسیسکو است که در آوریل ۲۰۱۸ به تصویب رسید. این برنامه شرکتهای ارائهدهنده اسکوترهای برقی اشتراکی را ملزم به دریافت مجوز میکند. هدف از این طرح، ساماندهی و ایمنسازی استفاده از اسکوترها در شهر است.
