عبارت مورد نظر خود را بنویسید
نیکلاس کرسول (۱۷۵۰-۱۸۰۴) روزنویس انگلیسی بود که در ۲۴ سالگی به مستعمرات سیزدهگانه آمریکا سفر کرد. او در مدت اقامت سه ساله خود در ویرجینیا و مریلند، روزنوشتی از تجربیاتش همراه با دیدگاههای سیاسی و اجتماعی نگاشت. مخالفت کرسول با جنبش استقلالطلبی آمریکا باعث ناخرسندی از او شد و نهایتاً به انگلستان بازگشت.
جایزه نوبل ادبیات ۱۹۵۱ به پار لاگرویست، نویسنده سوئدی، اهدا شد. او با قدرت هنری و استقلال فکریاش در پی یافتن پاسخ پرسشهای جاودانه بشریت بود. لاگرویست چهارمین نویسنده سوئدی است که این افتخار را کسب میکند.
محمد نظیمالدین، مبارز آزادیبخش بنگلادش، بهخاطر نقش پررنگش در جنگ آزادی این کشور، نشان بیر پروتیک را دریافت کرد. او در سال ۱۹۷۱ به عنوان عضو تفنگداران پاکستان شرقی فعالیت میکرد و پس از اعلام استقلال بنگلادش، به مبارزه پیوست. نظیمالدین در عملیاتهای مختلفی از جمله حمله به دارمپاشا و آموزش مبارزان در هند شرکت داشت و سرانجام در سال ۲۰۱۹ در سن ۸۴ سالگی درگذشت.
عبدالرحمن باسويدان (۱۹۰۸-۱۹۸۶)، معروف به آ.ر. باسويدان، روزنامهنگار، مبارز استقلال، دیپلمات و نویسندهی اندونزیایی بود. او بهعنوان یکی از پیشگامان دیپلماسی اندونزی، نقش کلیدی در بهرسمیتشناسی بینالمللی این کشور ایفا کرد. باسويدان با تبار عرب-اندونزیایی، بهعنوان مدافع اتحاد ملی شناخته میشد و در تأسیس حزب عرب اندونزی نقش داشت. او همچنین بهعنوان روزنامهنگار متعهد و نویسندهی پرکار، آثار متعددی در زمینهی سیاست و فرهنگ خلق کرد.
لارنس ماکاتا (۱۹۱۶-۱۹۶۲)، تاجر و فعال سیاسی، نقش مهمی در جنبش استقلال نیاسالند (مالاوی فعلی) ایفا کرد. او با تأسیس انجمن رانندگان آفریقایی نیاسالند و تبدیل آن به اولین اتحادیه کارگری رسمی کشور، به بهبود شرایط کارگران کمک کرد. ماکاتا همچنین با تأسیس کسبوکارهای متنوع و حمایت از جامعه محلی، به یک چهره تأثیرگذار در عرصه اقتصادی و اجتماعی تبدیل شد.
تاکور زوراوار سینگ بارهات، انقلابی راجستانی، از چهرههای کمترشناختهشده مبارزه با راج بریتانیا بود؛ از توطئه ترور لرد هاردینگ تا سالها زندگی مخفیانه با نام «سادو آمارداس بیراگی».
نانگاوالی، یک شهرک پانچایت در منطقه سالم ایالت تامیل نادو هند، با ارتفاع متوسط ۳۸۵ متری از سطح دریا شناخته میشود. این شهر به دلیل سیستم آبیاری جاذب توجهی که توسط بریتانیاییها پیش از استقلال هند ساخته شده، مشهور است. این سیستم آب را به صورت جاذبهای از نانگاوالی به سالم منتقل میکند. اقتصاد محلی بر پایه بافندگی است و ساریهای ابریشمی آن در سراسر منطقه فروخته میشوند.
روابط آنگولا و زیمبابوه از زمان استقلال این کشورها در دهههای ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰، دوستانه باقی مانده است. با وجود تغییر سیاست خارجی آنگولا به سمت ایالات متحده، زیمبابوه در دوران ریاستجمهوری رابرت موگابه روابط خود با غرب را در اواخر دهه ۱۹۹۰ تیره کرد. همکاریهای نظامی و سیاسی این دو کشور در جنگهای داخلی آنگولا و کنگو دوم قابل توجه است.
مجموعه میراث موزه مالندی در کنیا شامل ساختمانهای تاریخی است که به نمایش فرهنگ مردم ساحلی میپردازند. ساختمان اصلی، که در دهه ۱۸۹۰ ساخته شد، ابتدا دفتر شرکت شرق آفریقا بود و پس از استقلال کنیا به موزه تبدیل شد. این مجموعه شامل نمایشگاههای فرهنگ سواحلی، میراث زیرآب و فرهنگ میجیکندا و تایتا/داویدا است.
کانداکتور، که در سال ۲۰۰۶ تأسیس شد، ابتدا به عنوان یک شرکت خدمات بازاریابی فعالیت میکرد. این شرکت در سال ۲۰۱۰ پلتفرم نرمافزاری ابری خود، Conductor Searchlight، را برای بهینهسازی موتورهای جستجو (SEO) و بازاریابی محتوا معرفی کرد. کانداکتور مسیر پرفراز و نشیبی را از طریق ادغام با WeWork و سپس استقلال مجدد به عنوان یک شرکت کارمند-محور طی کرده است.
اندرس بندسن دال، اسقف دانمارکی کلیسای نروژ (۱۶۰۱-۱۶۰۷)، نقشی کلیدی در تلاش برای استقلال کلیسای نروژ از دانمارک ایفا کرد. او با تدوین پیشنویس قانون کلیسایی جدید، کوشید تا خودمختاری بیشتری برای کلیسای نروژ به ارمغان آورد. تحصیلات عالی، تألیف آثار مذهبی و همراهی با پادشاه از دیگر فعالیتهای او بود.
قانون منع ازدواج کودکان در سال ۱۹۲۹ میلادی در شورای قانونگذاری امپراتوری هند تصویب شد. این قانون سن ازدواج را برای دختران ۱۴ سال و برای پسران ۱۸ سال تعیین کرد. پس از استقلال هند، در سال ۱۹۴۹ سن ازدواج دختران به ۱۵ سال و در سال ۱۹۷۸ به ۱۸ سال افزایش یافت. این قانون به نام حامی آن، هاربیلاس سردا، به قانون سردا معروف شد.
سردار عارف شوید، رهبر ملیگرای کشمیری، از استقلال کشمیر از هند و پاکستان دفاع میکرد. او در ۱۴ مه ۲۰۱۳ مقابل خانهاش در راولپندی ترور شد. هواداران او نیروهای امنیتی پاکستان را مسئول این قتل میدانند. عارف شوید نخستین رهبر استقلالطلب کشمیری بود که در پاکستان کشته شد.
کتابخانه ملی سنت سیریل و متودیوس، بزرگترین کتابخانه عمومی بلغارستان در صوفیه، از سال ۱۸۷۸ میلادی فعالیت خود را آغاز کرد. این کتابخانه که به نام سازندگان الفبای گلاگولیتیک نامگذاری شده، دارای مجموعههای ارزشمندی از نسخههای خطی، اسناد عثمانی و آثار تاریخی است و به عنوان مهمترین نهاد فرهنگی پس از استقلال بلغارستان شناخته میشود.
آلبانی عثمانی دورهای از تاریخ آلبانی است که از فتح عثمانی در قرن ۱۵ تا اعلام استقلال در ۱۹۱۲ ادامه داشت. این دوره با مقاومت آلبانیاییها، اسلامآوری و نقش پررنگ آلبانیاییها در ساختار قدرت عثمانی مشخص میشود.
شورای فرماندار ویرجینیا، که به عنوان شورای خصوصی و شورای ایالت نیز شناخته میشد، مجلس اعیان مستعمره ویرجینیا بود. این شورا نه تنها به عنوان یک نهاد مشورتی برای فرماندار سلطنتی عمل میکرد، بلکه بالاترین مرجع قضایی در مستعمره نیز بود. اعضای آن ابتدا توسط پادشاه بریتانیا و پس از استقلال ویرجینیا در ۱۷۷۶، توسط مجلس عمومی انتخاب میشدند. با تصویب قانون اساسی ۱۸۵۰، وظایف این شورا به مقامات انتخابی مانند فرماندار، معاون فرماندار و دادستان کل منتقل شد.
کلیسای پرسبیتری و گورستان ستاکت، معروف به کلیسای پرسبیتری اول بروکهاون، بنایی تاریخی در ۵ کارولاین اونو، روستای ستاکت، شهرستان سافک، نیویورک است. این کلیسا در سال ۱۸۱۲ به سبک فدرال ساخته شد و گورستان آن از دهه ۱۶۶۰ میلادی فعال است. این مکان شاهد نبردهای جنگ استقلال آمریکا بوده و آرامگاه شخصیتهای تاریخی مانند آبراهام وودال، رهبر شبکه جاسوسی کالپر، است.
در یکم مارس ۱۳۳۰، پلیس مخفی کمونیست لهستان تحت کنترل شوروی، هفت عضو سازمان ضدکمونیست «آزادی و استقلال» (WiN) را در زندان موکوتوف ورشو اعدام کرد. این افراد که در جریان جنگ جهانی دوم در مقاومت ضد نازی فعال بودند، پس از دستگیری در سالهای ۱۳۲۶ و ۱۳۲۷، تحت شکنجههای شدید قرار گرفتند و در دادگاهی صوری به اعدام محکوم شدند.
«متأسفم» نخستین تکآهنگ دو نفره انگلیسی آیدِر است که در ۲۰ آوریل ۲۰۱۶ به صورت مستقل منتشر شد. این ترانه توسط الیزابت سامرویل و مگان مارکویک نوشته شده و به موضوع جدایی و استقلال عاطفی میپردازد.
مونیاک مور، واقع در مرتفعات اسکاتلند و ۲۲ کیلومتر دورتر از اینورنس، یک مرکز نویسندگی خلاق است که دورههای مسکونی کوتاهمدت با حضور نویسندگان سرشناس برگزار میکند. این مرکز که تحت حمایت کریتیو اسکاتلند فعالیت میکند، از سال ۱۹۹۳ به عنوان یکی از شعب خیریه آرون تأسیس شد و پس از استقلال در سال ۲۰۱۵، جوایز و بورسیههای متعددی را برای نویسندگان ارائه میدهد.
