آلبانی در امپراتوری عثمانی
آلبانی عثمانی دورهای از تاریخ آلبانی است که از فتح عثمانی در اواخر قرن ۱۵ تا اعلام استقلال در ۱۹۱۲ ادامه داشت. عثمانیها ابتدا در ۱۳۸۵ به دعوت نجیبزاده آلبانیایی، کارل توپیا، وارد آلبانی شدند. تا قرن ۱۵، عثمانیها کنترل مناطق مرکزی و جنوبی آلبانی را به دست گرفتند، اما بسیاری از مناطق همچنان تحت حکومت نجیبزادگان آلبانیایی باقی ماندند.
مقاومت آلبانیاییها به رهبری اسکندر بگ از ۱۴۴۳ تا ۱۴۷۹ ادامه داشت و با وجود شکستهای موقت، آلبانی تا ۱۴۸۸ کاملا تحت کنترل عثمانی قرار نگرفت.
اسلامآوری و نقش آلبانیاییها
آلبانیاییها از قرن ۱۶ به بعد به اسلام گرویدند و به تدریج در ساختار قدرت عثمانی نفوذ کردند. آنها نقش مهمی در ارتش و ادارات عثمانی ایفا کردند و حتی ۴۸ نفر از آلبانیاییها به مقام صدراعظمی رسیدند.
پاشالیکهای آلبانی
در قرن ۱۸، پاشالیکهای شبهمستقل آلبانی مانند پاشالیک بوشاتی و پاشالیک برات شکل گرفتند که تا ۱۸۳۱ ادامه داشتند.
استقلال آلبانی
با ضعف عثمانی، آلبانی در ۱۹۱۲ طی جنگهای بالکان استقلال خود را اعلام کرد.