عبارت مورد نظر خود را بنویسید
انجمن اجتماعی آلمان، سازمانی مدافع سیاستهای اجتماعی است که در ۱۹۱۷ برای حمایت از جانبازان جنگ جهانی اول تأسیس شد. این تشکل پس از انحلال در دوران نازیها، دوباره شکل گرفت و امروز علاوه بر حمایت از معلولان، برای حقوق بازنشستگان و حداقل دستمزد میجنگد.
این مقاله به بررسی اعضای «ارکستر سرخ» میپردازد، شبکهای از مقاومت ضد نازی در آلمان و کشورهای اشغالی در جنگ جهانی دوم. افراد این گروه که توسط سازمانهای اطلاعاتی آلمان نازی شناسایی و دستگیر شدند، با مجازاتهای سختی از جمله اعدام مواجه گشتند. این فهرست شامل کسانی است که با این شبکه همکاری داشتند یا به آن نفوذ کردند.
اما زاخسه (۱۸۸۷-۱۹۶۵) فعال سیاسی و فمینیست آلمانی بود که در پارلمان تورینگن عضویت داشت و ریاست سازمان رفاه کارگران (AWO) در این ایالت را بر عهده گرفت. او از خانوادهای فقیر در گوتینگن برخاست و پس از مهاجرت به لایپزیگ، با جنبش کارگری آشنا شد. زاخسه در حزب سوسیال دموکرات آلمان فعال بود و در دوره نازیسم به دلیل فعالیتهای سیاسی دستگیر و به اردوگاه راونسبروک فرستاده شد. پس از جنگ جهانی دوم، در تأسیس مجدد حزب سوسیال دموکرات و ادغام آن با حزب کمونیست نقش داشت.
هینکو بائر (۱۹۰۸-۱۹۸۶)، معمار کروات-یهودی، در تریسته متولد شد و در رییکا تحصیل کرد. او با معماران برجستهای مانند رودلف لوبینسکی و زلاتکو نویمن کار کرد. پس از جنگ جهانی دوم، استودیوی خود را در زاگرب تأسیس کرد و آثار مشهوری مانند مرکز دانشجویی دانشگاه زاگرب را طراحی نمود. بائر در اردوگاه داداوف بازمانده هولوکاست بود و در ۷۷ سالگی در زاگرب درگذشت.
پروژه تحقیقاتی بینالمللی «یهودیان مقدونیه و هولوکاست» در سالهای ۲۰۱۰-۲۰۱۱ توسط دانشگاه یورو-بالکان در اسکوپیه، مقدونیه شمالی، انجام شد. این پروژه به سرپرستی پروفسور سوفیا گرانداکوفسکا، به بررسی سرنوشت ۷۱۴۸ یهودی مقدونیه که در سال ۱۹۴۳ در اردوگاه مرگ تربلینکا کشته شدند، پرداخت. هدف اصلی، بررسی جنبههای تاریخی، فرهنگی و نظری هولوکاست و تأثیر آن بر هویت مقدونیه بود.
فیلم «چوببر خیابان پارک» (۱۹۳۷) یک وسترن آمریکایی به کارگردانی دیوید هاوارد است که بر اساس داستانی کوتاه از بروس هاچیسون ساخته شده است. این فیلم با نامهای «پسر بازیگوش میلیونر» در بریتانیا و «چوبهای بلند» در آمریکا شناخته میشود. داستان حول محور گرانت کوران میچرخد که پدرش او را به اردوگاه چوببری میفرستد تا او را مردانهتر بار آورد، بیخبر از اینکه گرانت شبها به عنوان یک کشتیگیر نقابدار فعالیت میکند.
هرب ساوتسکی، متولد ۱۹۳۳، فوتبالیست قواعد استرالیایی بود که در تیم ریچموند لیگ فوتبال ویکتوریا (VFL) بازی کرد. او پس از مهاجرت به استرالیا در اردوگاه رشورث ویکتوریا با فوتبال قواعد استرالیایی آشنا شد و پس از بازی در تیمهای پایه، به ریچموند پیوست. ساوتسکی در دو فصل حضورش در ریچموند ۷ بازی انجام داد و سپس به تیمهای بکس هیل و بنتسوود رفت.
زیگرید شولتس (۱۸۹۳-۱۹۸۰) خبرنگار و خبرنگار جنگی آمریکایی بود که در دورهای فعالیت میکرد که حضور زنان در روزنامهنگاری چاپی و رادیویی نادر بود. او به عنوان اولین زن، ریاست دفتر خارجی یک روزنامه معتبر آمریکایی را بر عهده گرفت و با گزارشهای دقیق از آلمان نازی، نقش مهمی در اطلاعرسانی جهانی ایفا کرد.
اریش آئورباخ (۱۸۹۲-۱۹۵۷) فیلولوژیست، منتقد ادبی و از بنیانگذاران ادبیات تطبیقی بود. مشهورترین اثر او، «میمزیس: بازنمایی واقعیت در ادبیات غرب»، بررسی تاریخی از واقعگرایی در ادبیات از دوران باستان تا مدرن است. آئورباخ، که یهودیالاصل بود، پس از تبعید از آلمان نازی به ترکیه مهاجرت کرد و در آنجا شاهکار خود را نگاشت. او بعدها در آمریکا تدریس کرد و تا پایان عمر در دانشگاه ییل فعالیت داشت.
انتفاضه سوم اصطلاحی است برای اشاره به سه رویداد کلیدی در منازعات فلسطین-اسرائیل: ناآرامیهای قدس 2014، جنگ 2023 اسرائیل-حماس و اردوگاه اعتراضی گدیع عزیک در غربی صحرا (2010).
هانس شوئدلر، افسر آلمانی و از اعضای ارشد حزب نازی و اساس، نقش مهمی در اداره اردوگاههای کار اجباری و ایجاد گتو کراکوف ایفا کرد. او در پایان جنگ جهانی دوم با خودکشی به زندگی خود پایان داد.
محاکمه وزارتخانهها (رسمی: ایالات متحده آمریکا علیه ارنست فون وایزساکر و دیگران) یازدهمین دادگاه از دوازده دادگاه جنایات جنگی بود که مقامات آمریکایی پس از جنگ جهانی دوم در منطقه اشغالی آلمان برگزار کردند. این دادگاه که به محاکمه ویلهماشتارسه نیز معروف است، به بررسی نقش مقامات ارشد وزارتخانههای رایش در جنایات نازیها پرداخت.
میریام اورلسکا (۱۹۰۰-۱۹۴۳)، بازیگر برجسته تئاتر ییدیش، بیشتر به خاطر نقش لئا در نمایش «دایبُک» اثر س. آنسکی شناخته میشود. او از سنین نوجوانی به بازیگری روی آورد و در تأسیس گروه تئاتر ویلنا در ۱۹۱۹ نقش داشت. اورلسکا در کشورهای اروپایی متعددی به اجرا پرداخت و در نهایت در اردوگاه مرگ تربلینکا به همراه همسرش کشته شد.
النا شیرمان، شاعر یهودی روس (۱۹۰۸-۱۹۴۲)، در دوران جنگ جهانی دوم به دست نازیها کشته شد. او پس از تحصیل در رشته زبان و ادبیات روسی، به نوشتن شعر و گردآوری قصههای عامیانه پرداخت. اشعار او اغلب حول محور عشق نافرجامش به یکی از شاگردانش میچرخید. النا در نهایت در سال ۱۹۴۲ هنگام انجام وظیفه در جبهه جنگ اسیر شد و به طرز فجیعی به قتل رسید.
آدولف بوگستاد، متولد ۲۲ آوریل ۱۹۲۰، یکی از اعضای کلیدی مقاومت نروژ در دوران اشغال این کشور توسط نازیها بود. او در فعالیتهای مخفی مانند انتقال سلاح و چاپ غیرقانونی مطبوعات نقش داشت و بهعنوان رهبر منطقه ۱۳ شناخته میشد. بوگستاد در عملیات «آکسیون اسمور» شرکت کرد که در آن مواد غذایی از انبارهای نازیها دزدیده و بین نیروهای مقاومت توزیع شد. او در ۱۳ فوریه ۱۹۴۵، در جریان یک ملاقات مخفی در خانه استورم واینهولت، توسط مأموران گستاپو شناسایی و پس از تلاش برای فرار، به طرز فجیعی کشته شد.
اریک لارسن در «در باغ جانوران» زندگی دیپلماتیک ویلیام داد، سفیر آمریکا در آلمان نازی، و خانوادهاش را در برلین سالهای ۱۹۳۳ تا ۱۹۳۷ دنبال میکند؛ از امید اولیه به اصلاح رژیم تا درک تدریجی وحشت نازیسم.
ارنست دوم (1863-1950)، شاهزاده هوهنلوهه-لانگنبورگ، نجیبزاده آلمانی و نایبالسلطنه دوکنشین زاکسن-کوبورگ و گوتا بود. او که نوه برادرزاده ملکه ویکتوریا بود، در دوران نوجوانی پسرعموی همسرش، شارل ادوارد، بر دوکنشین حکومت کرد. او همچنین عضو حزب نازی بود و پس از جنگ جهانی دوم به زندگی خصوصی بازگشت.
فریتسه ویتسل، از اعضای ارشد اساس و سیاستمدار حزب نازی، در ۱۹۰۴ در فرانکفورت متولد شد. او پس از عضویت در اساس و حزب نازی، به سرعت در ساختار حکومتی آلمان نازی رشد کرد. ویتسل به عنوان رئیس پلیس دوسلدورف و فرمانده ارشد اساس در غرب آلمان، نقش کلیدی در سرکوب مخالفان سیاسی داشت. او در ژوئن ۱۹۴۰ در حمله هوایی نیروهای بریتانیایی در دوسلدورف کشته شد.
ویرژوویتسه روستایی در جنوب غربی لهستان است که علاوه بر موقعیت جغرافیایی در شهرستان میلیچ، به دلیل میزبانی از یکی از اردوگاههای فرعی آلمان نازی در جریان جنگ جهانی دوم شهرت دارد.
آدله کورزویل، دختر یهودی اتریشی، در ۹ سپتامبر ۱۹۴۲ در اردوگاه آشویتس به دست نازیها کشته شد. داستان او پس از کشف چمدانهایش در سال ۱۹۹۰ در شهر اوویلار فرانسه، به نمادی از قربانیان هولوکاست تبدیل شد. این چمدانها حاوی وسایل شخصی و اسناد خانوادهاش بود که زندگی آنها را در دوران فرار و آوارگی به تصویر میکشید.
