عبارت مورد نظر خود را بنویسید
هنری ر. کاهان (۱۹۰۲-۱۹۹۲)، زبانشناس و فیلولوژیست رمانتیک، در برلین زاده شد. او با رنه تول ازدواج کرد و عمری را در کنار هم به پژوهش در زمینههای مختلف زبانشناسی و تاریخ ادبیات گذراندند. کاهان در دانشگاههای معتبر آمریکا تدریس کرد و بنیانگذار بخش زبانشناسی دانشگاه ایلینوی بود.
«نوشتن با هدف» مجموعهای از مقالهها، نقدها و نوشتههای شخصی مارگارت اتوود است که مسیر نویسنده شدن او و نگاهش به ادبیات، سینما و سیاست را نشان میدهد.
گوستاو لینداو (۱۸۶۶-۱۹۲۳) قارچشناس و گیاهشناس آلمانی بود که در دساوی متولد شد. او در دانشگاههای هایدلبرگ و برلین تحصیل کرد و زیر نظر سیمون شوندنر آموزش دید. لینداو به دلیل معرفی اصطلاحات تخصصی در بافتشناسی قارچها و تألیف آثار ارزشمندی مانند «تزاروس ادبیات قارچشناسی و گلسنگشناسی» شناخته میشود.
خوزه سانتوس گونزالس وِرا (۱۸۹۷-۱۹۷۰)، نویسندهی انارشیست شیلیایی، برندهی جایزهی ملی ادبیات شیلی در ۱۹۵۰ بود. او با تجربهی مشاغل متنوع در نوجوانی، به ایدههای انارشیستی گروید و از طریق آثارش به ترویج جامعهای عادلانه پرداخت. همکاری با نشریات دانشجویی و آشنایی با شاعرانی چون پابلو نرودا، نقش مهمی در فعالیتهای ادبی و اجتماعی او داشت.
ادوارد، اد یا تد هوپر نام افراد برجستهای در حوزههای گوناگون است؛ از سیاستمداران آمریکایی و بریتانیایی گرفته تا روزنامهنگاران، نویسندگان و حتی داوران راگبی و زنبورداران. این مقاله نگاهی جامع به این چهرهها دارد.
انجمن ادبی پاکستان شرقی (Purba Pakistan Sahitya Sangsad) یک نهاد ادبی بود که در سال ۱۹۴۲ در داکا تأسیس شد. هدف اصلی این انجمن ترویج ملیگرایی اسلامی و حمایت از تشکیل کشور پاکستان بود. این انجمن با انتشار نشریهای هفتگی به نام «پکسیک پاکستان» و ترویج استفاده از واژگان عربی، فارسی و اردو در ادبیات بنگالی، به دنبال ایجاد فرهنگی ادبی مبتنی بر سنتهای اسلامی بود.
لائورا پوانتا، متولد ۱۰ مارس ۱۹۷۱، یک پزشک، دانشمند پزشکی، نویسنده، مترجم و نقاش رومانیایی است. او در زمینههای پزشکی، ادبیات و هنر فعالیتهای گستردهای داشته و آثار متعددی را از زبانهای انگلیسی و ایتالیایی به رومانیایی ترجمه کرده است.
مولِی نامخانوادگی است که افراد سرشناسی مانند کلر مولِی (زندگینامهنویس)، فردریک مولِی (سیاستمدار بریتانیایی)، جیمز مولِی (فوتبالیست انگلیسی) و تیم الک مولِی (موسیقیدان آمریکایی) آن را حمل میکنند. این نام در زمینههای مختلف از ادبیات تا سیاست و هنر حضور دارد.
هوراسیو آلوارز مسا (۳۰ نوامبر ۱۸۸۱ - ژوئیه ۱۹۳۶) یک سیاستمدار، وکیل و روزنامهنگار اسپانیایی بود. او در آویلس متولد شد و در رشتههای فلسفه، ادبیات و حقوق تحصیل کرد. به عنوان یک وکیل، روزنامهنگار و سیاستمدار لیبرال آستوریایی فعالیت داشت و در دورهای دبیر شهرداری آویلس بود. او همچنین ریاست مدرسه هنرهای آویلس را بر عهده داشت و در روزنامههای «ال پروگرسو د آستوریاس» و «ال آدِنلاتادو» همکاری کرد. در ژوئیه ۱۹۳۶، در آغاز جنگ داخلی اسپانیا ترور شد.
خانواده چارکووینی، از خاندانهای اشرافی برجسته گرجی در منطقه اوشبا سوانتی، شاخهای از طایفه مولاخ هستند. اعضای سرشناس این خانواده در عرصههای سیاست، دیپلماسی، ادبیات و موسیقی گرجستان نقشآفرینی کردهاند.
جایزه ادبی لائوشه، به افتخار نویسنده و فعال چینی قرن بیستم، لائوشه، هر دو تا سه سال یکبار به نویسندگان برجسته پکن اعطا میشود. این جایزه عالیترین نشان ادبی و هنری پکن است و در کنار جوایز مائو دون، لو شون و کائو یو، یکی از چهار جایزه اصلی ادبیات چین به شمار میرود.
ماکسیم گوستیک، اسکیباز نمایشی بلاروسی، در سال ۱۹۸۸ متولد شد. او در مسابقات قهرمانی جهان ۲۰۱۵ مدال برنز و در جام جهانی اسکی نمایشی ۲۰۱۷ مدال نقره در رشته هوایی را کسب کرد.
باروتو تی. آرگزی، نویسنده، مقالهنویس و روزنامهنگار سرشناس رومانیایی، فرزند شاعر بزرگ تئودور آرگزی بود. او با بیش از بیست جلد کتاب و مطالعات متعدد، به ویژه در زمینه فرهنگ روستایی و دهقانی، جایگاهی ویژه در ادبیات رومانی داشت.
نامخانوادگی «بوده» به افراد سرشناسی در زمینههای مختلف از جمله بازیگری، سیاست، ورزش و ادبیات تعلق دارد. این مقاله به معرفی برخی از این شخصیتها میپردازد.
اِی. تی. ام. حمیدالحق طارق، از کهنهسربازان جنگ استقلال بنگلادش و دارنده نشان شجاعت «بیر بیکرام» است. او در ۱۹ سالگی به صفوف مبارزان پیوست و پس از پایان جنگ، به ارتش بنگلادش ملحق شد. طارق هماکنون از بازنشستگان ارتش و نویسنده پرکار در حوزه ادبیات جنگ است.
جبران خلیل جبران، نویسنده، شاعر و هنرمند لبنانی-آمریکایی، در سال ۱۸۸۳ متولد شد. او بیشتر به خاطر کتاب «پیامبر» شهرت دارد که به بیش از ۱۰۰ زبان ترجمه شده است. جبران در زندگی خود با چالشهای فراوانی روبرو شد، اما آثارش تأثیر عمیقی بر ادبیات و هنر جهان گذاشت.
جک سنداک، نویسنده ادبیات کودک، برادر موریس سنداک و خالق آثاری ماندگار بود که با تصویرگری چهرههای برجسته این حوزه منتشر شدند.
یولیوس پترسن (۱۸۷۸-۱۹۴۱) دانشمند ادبیات و استاد دانشگاه آلمانی بود که نقش مهمی در احیای آثار تئودور فونتانه داشت. او بهعنوان یکی از تأثیرگذارترین دانشگاهیان در مطالعات آلمانی در دوره میاندوجنگ شناخته میشود، اما پس از ۱۹۴۵ از فهرستهای دانشگاهی حذف شد. با وجود مواضع متناقضش در برابر ناسیونال سوسیالیسم، در دهه ۱۹۶۰ دوباره مورد توجه قرار گرفت.
هانا ماری راتبون (۱۷۹۸-۱۸۷۸) نویسنده و هنرمند انگلیسی بود که با کتاب «روزنوشت لیدی ویلابای» به شهرت رسید. او که در شروپشایر متولد شد، در زمینههای نقاشی، تصویرسازی و ادبیات فعالیت داشت. روزنوشت لیدی ویلابای، اثری تاریخی با سبک قرن هفدهم، ابتدا به صورت ناشناس منتشر شد و باعث بحثهای زیادی درباره اصالت آن شد.
فابیَن کاستنر (زادهٔ ۱۹۷۷) نویسنده و منتقد ادبی سوئدی است که با رمان اول خود، «اونیرین»، جنجالآفرین شد. این کتاب از هزاران نقلقول ادبی تشکیل شده و به بحث اصالت در ادبیات میپردازد. آثار او از جمله «لِکمانن» و «آرشیو سوئدی متوسط» با تلفیق ادبیات و هنر، مخاطبان را به دنیای توهم و واقعیت میبرند.
