عبارت مورد نظر خود را بنویسید
آناترا آنادیس، جنگنده تکسرنشین روسی، در سال ۱۹۱۶ بهعنوان نسخهای از هواپیمای شناسایی آناترا آناسال طراحی شد. این هواپیما با بدنه آیرودینامیک، حذف صندلی عقب و موتور هیسبانو-سوئیزا، تفاوتهای قابل توجهی با مدل اصلی داشت. با وجود عملکرد قابل قبول، تولید آن ادامه نیافت و تنها یک نمونه ساخته شد.
رابرت جونز، ریاضیدان ولزی و آیرودینامیکدان، از برجستهترین کارشناسان پایداری بالنها بود. این خلاصه سفر تحصیلی او از ولز تا کار در آزمایشگاه فیزیک ملی و نقش او در بررسی سانحه R101 را مرور میکند.
بنِتون بی۱۹۰، خودروی فرمول یک طراحیشده توسط روری بِرن و جان بارنارد، در فصل ۱۹۹۰ با رانندگی نلسون پیکه و آلِساندِرو نانینی درخشید. این خودرو با موتور فورد HBA4 V8، علیرغم قدرت کمتر نسبت به رقبا، بهلطف وزن کم و آیرودینامیک برتر، عملکردی رقابتی داشت. پیکه با این خودرو در دو مسابقه پایانی فصل پیروز شد و رتبه سوم قهرمانی رانندگان را کسب کرد.
چین، خطی با تغییر ناگهانی در مقطع بدنه هواپیما، ریشه در قایقسازی دارد. این ساختار در هواپیماهای مافوق صوت، نیروی بالابری، پایداری و پنهانکاری را به طور چشمگیری بهبود میبخشد.
مروری بر مهمترین اصطلاحات هوانوردی، هوافضا و علوم پروازی، از آیرودینامیک و ناوبری تا فرودگاه و کنترل ترافیک هوایی.
گرگوریو میلان باربانی (۱۹۱۹-۲۰۰۴)، مهندس هوافضا و استاد دانشگاه پلیتکنیک مادرید، از پیشگامان آیرودینامیک و ترمودینامیک در اسپانیا بود. او با همکاری تئودور فون کارمان، تحقیقات مهمی در زمینه احتراق و پیشرانههای جت انجام داد و گروه تحقیقاتی «احتراق» را بنیان نهاد. میلان همچنین در اصلاح آموزش فنی اسپانیا نقش کلیدی داشت و جوایز متعددی دریافت کرد.
یوجین ای. کوورت (۱۹۲۶-۲۰۱۵)، متخصص آیرودینامیک آمریکایی، مخترع نخستین سیستم تعلیق مغناطیسی تونل باد عملی، عضو کمیسیون راجرز و رئیس سابق بخش علمی نیروی هوایی آمریکا بود. او با مدرک دکترا از MIT و دریافت جوایز متعدد از جمله مدال گوگنهایم، نقش کلیدی در پیشرفت هوافضا ایفا کرد.
کنسولیدیتد او-۱۷ کوریر، با نام شرکت مدل ۲، هواپیمایی دیدهبانی و آموزشی بود که توسط گارد ملی ایالات متحده استفاده میشد. این هواپیما که بر پایه مدل PT-3 توسعه یافت، دارای بهبودهایی مانند بدنه آیرودینامیکتر، سیستم جذب ضربه، ترمز چرخ و ظرفیت سوخت بیشتر بود. او-۱۷ عمدتاً برای آموزش پرواز跨 کشوری، تیراندازی هوایی، عکاسی و ارتباطات رادیویی به کار میرفت.
سسنا ایکسامسی، یک هواپیمای نمونه اولیه بود که برای نمایش فناوریهای پیشرفته در زمینه آیرودینامیک و مواد ساخته شد. این هواپیما با نام مستعار «فرش جادویی آزمایشی» شناخته میشد و با کدهای ۱۰۱۴ و ۱۰۳۴ در اسناد شرکت ثبت شد. هدف اصلی، آزمایش مفاهیمی مانند پروانه کانالی و بالهای سینیشکل بود.
بولخویتینوف اس، با نام دیگر اسپارکا، یک بمبافکن سریع و هواپیمای شناسایی بود که از سال ۱۹۳۷ در اتحاد جماهیر شوروی طراحی و ساخته شد. این هواپیما با دو موتور خطی M-103 و پروانههای سهتیغه هممحور، سرعت و آیرودینامیک بالایی داشت. با وجود طراحی نوآورانه، مشکلاتی در عملکرد و تولید انبوه باعث توقف توسعه آن شد.
ران آیرز، مهندس انگلیسی متولد ۱۹۳۲، نقش کلیدی در طراحی آیرودینامیک خودروهای رکوردشکن سرعت زمینی مانند ثراست اساسسی و جیسیبی دیزلمکس داشته است. او همچنین بهعنوان مهندس ارشد آیرودینامیک در پروژه بلادهاند اساسسی فعالیت میکند. آیرز با سابقهای در طراحی موشکهای هوا به هوا و هواپیماهای نظامی، جایزه MBE را برای خدماتش در مهندسی دریافت کرده است.
