رابرت جونز (آیرودینامیکدان)
رابرت جونز (۷ نوامبر ۱۸۹۱ – ۱۷ مارس ۱۹۶۲) ریاضیدان ولزی و آیرودینامیکدان بود. او یکی از برجستهترین کارشناسان پایداری بالنهای هوایی در جهان محسوب میشد.
او در کریکیت، شهرستان کارنارفونشایر، از پدر جان جونز و مادرش سارا مری زاده شد. وی مدرسه محلی و مدرسهٔ شهرستان پورتمادَدوگ را پشت سر گذاشت و در سال ۱۹۰۸ وارد دانشگاه کالج شمال ولز شد. محور اصلی تحصیلش ریاضیات بود که توسط پروفسور جرج اچ. بریان تدریس میشد، ریاضیدان کاربردی انگلیسی که در ترمودینامیک و هوانوردی تخصص داشت. همچنین جونز فیلولوژی ولزی را که توسط سر جی. مورِس-جونز تدریس میشد، آموخت. او در سال ۱۹۱۰ جایزهٔ R.A. Jones در ریاضیات را برنده شد و به عنوان دانشآموزی فوقالعاده شناخته میشد. در سال ۱۹۱۱ با مدرک افتخار دوم در ریاضیات خالص و در سال ۱۹۱۲ با مدرک افتخار نخست در ریاضیات کاربردی فارغالتحصیل شد.
از ۱۹۱۳ تا ۱۹۱۶ بورس نمایشگاهی علوم ۱۸۵۱ داشت و در دانشگاه گوتینگن و سپس در آزمایشگاه ملی فیزیک در تِدینگتون پژوهش میکرد. در این دوره مقالهای مهم با جرج اچ. بریان با عنوان حرکت سیالات ناهمگن پشت سطح خمیده با ارجاع ویژه به مسائل هواپیما منتشر شد که به عنوان پیشرفت مهمی در درک آیرودینامیک شناخته میشود. پس از آن به کادر بخش آیرودینامیک آزمایشگاه ملی فیزیک ملحق شد و تا بازنشستگی در ۱۹۵۳ آنجا ماند.
کارهای اولیه او در نظریه ریاضی پایداری هواپیما بود و بعدها بر آزمایشهای تونل باد برای توسعه پایداری بالنها و همچنین تورپوئدوها متمرکز شد. در سال ۱۹۲۳ جایزه یادبود R.38 از انجمن سلطنتی هوانوردی را دریافت کرد. با از دست رفتن بالن R101، نقشی پیشرو در بررسی این سانحه به عهده گرفت.
او در ۱۷ مارس ۱۹۶۲ در Stanwell در سن ۷۰ سالگی درگذشت.