عبارت مورد نظر خود را بنویسید
«قدرت روح» (Soul Power) اولین آلبوم استودیویی کرتیس هاردینگ، خواننده آمریکایی، است که در سال ۲۰۱۴ منتشر شد. این اثر با الهام از موسیقی سول و انجیل، طیف گستردهای از ژانرها را در بر میگیرد و با استقبال منتقدان موسیقی روبرو شد.
دب املن، نویسنده طنز و سازنده جدول کلمات متقاطع، متولد 1962، با آثارش در نشریات معتبر ملی از جمله نیویورک تایمز شناخته شده است. او در تیم سازنده جدولهای "American Values Club" فعالیت دارد و ستوننویس "BUST Magazine" است. املن همچنین نویسنده دو کتاب طنز و راهنما است.
آلبوم «حرکت/سکون»، دومین اثر تام وارنر، نوازنده هورن و آهنگساز جاز آمریکایی است که در سال ۱۹۸۲ ضبط و توسط لیبل ایتالیایی سول نوت منتشر شد.
آفریقای شمالیتبارها در آمریکا گروهی از شهروندان با ریشههای الجزایری، مصری، لیبیایی، مراکشی و تونسی هستند. حضور آنها به قرن شانزدهم و دوران استعمار اسپانیا بازمیگردد؛ اما مهاجرت گسترده آنها از دهه ۱۹۶۰ آغاز شد. امروزه بیش از ۸۰۰ هزار نفر از این جمعیت در ایالتهای کالیفرنیا، نیویورک و نیوجرسی ساکن هستند.
سازمان غیرانتفاعی زنان عکاس حرفهای (PWP) در سال ۱۹۷۵ در نیویورک پایهگذاری شد. این مجموعه با بیش از ۲۰۰ عضو، تلاش میکند با ایجاد فضایی پویا و حمایتی، جایگاه زنان عکاس را ارتقا دهد و علاقه عمومی به عکاسی را ترویج کند.
مایا وامپوزیتس، بازیگر توانمند تئاتر و سینما، که در نیویورک زندگی میکند، با سابقهای درخشان از دوران تئاتر برادوی تا نقشآفرینی در فیلمهای برجسته، حضوری ماندگار از خود به جای گذاشته است. از اولین حضورش در "نذر ایرنا" تا نقشآفرینی در کنار ماریون کوتیار در "مهاجر"، او همواره درخشیده است.
چارلز پومرانتز، متخصص خودآموخته حشرهشناسی و کنترل آفات، در کشف عامل شیوع سال ۱۹۴۶ نیویورک نقش کلیدی داشت؛ بیماریای که بعدها ریکتزیاآبله نام گرفت.
«اگزِیل» نخستین تکآهنگ انگلیسی امینا یاوویچ است که در نیویورک ضبط شد، با تهیهکنندگی بوژان دوگیچ در ایالات متحده آماده شد و در سال ۲۰۰۸ از سوی Multimedia Records منتشر شد.
هنری همیلتون، حقوقدان و سیاستمدار اهل نیویورک، از سال ۱۸۱۸ تا ۱۸۲۱ دادستان منطقهای شهرستان شوهاری و سپس از ۱۸۳۲ تا ۱۸۴۰ سرپرست این شهرستان بود. او همچنین مدتی کمیسیونر کانال ایالت نیویورک را بر عهده داشت و در قبرستان اولد استون فورت در شوهاری به خاک سپرده شد.
«خیابان ۱۰۵ام» معمولاً به یکی از دو مکان اشاره دارد: خیابان ۱۰۵ در ادمونتون، آلبرتا، کانادا، یا ایستگاه خیابان ۱۰۵ام در نیویورک، ایالات متحده.
لیدی ام، برند نیویورکی دسرها و شیرینیهای لوکس، با کیک میل کپ شناخته میشود؛ کیک چندلایهای از کرپهای نازک و کرم سبک که از فروشگاههای نیویورک به برندی جهانی با بیش از ۵۰ بوتیک تبدیل شد.
ماریان بوروس، نویسنده کتابهای آشپزی و ستوننویس سابق نیویورک تایمز، از پیشگامان روزنامهنگاری تحقیقی در حوزه غذا بود. او با شکستن داستان نان کمکالری حاوی خمیر چوب و تأسیس انجمن روزنامهنگاران غذا، استانداردهای جدیدی را در این حرفه تعریف کرد.
عبارت خط خیابان ۸۶ در نیویورک میتواند به چند مسیر حملونقل عمومی، از جمله اتوبوسهای M86 و B1 و خطی در بروکلین اشاره کند.
حوزه انتخابیه شصت و ششم مجلس ایالتی نیویورک، یکی از ۱۵۰ حوزه این مجلس است که در جنوب غربی منهتن واقع شده و محلههایی چون گرینویچ ویلج، تریبکا، سوهو و نوho را در بر میگیرد. این حوزه از سال ۱۹۹۲ در اختیار دبورا گیلیک قرار دارد.
جامعه تعاونی سه پیکان، مجموعهای تابستانی در نیویورک است که در سال ۱۹۳۶ با الهام از آرمانهای سوسیالیستی بنیان گذاشته شد و هنوز بر پایه مدیریت اعضا، مشارکت جمعی و زندگی فرهنگی فعال اداره میشود.
مولیترنو یکی از شهرداریهای ایالت ریو گرانده دو سول برزیل است که در سال ۲۰۲۰ حدود ۱٬۸۹۷ نفر جمعیت داشت و بهعنوان شهری کوچک در جنوب برزیل شناخته میشود.
ماسیمو ویینلی، طراح ایتالیایی برجسته، با رویکرد مینیمالیستی و هندسی خود، دنیای طراحی را دگرگون کرد. او از طراحی بستهبندی و مبلمان تا علائم راهنمایی متروی نیویورک، اثری ماندگار از خود به جای گذاشت. شعار او "اگر بتوانی یک چیز را طراحی کنی، میتوانی همهچیز را طراحی کنی"، گواه نبوغ فراگیر اوست.
«ویلج بارن» اولین برنامه تلویزیونی موسیقی کانتری در شبکه سراسری آمریکا بود که از ۲۴ مه ۱۹۴۸ تا سپتامبر ۱۹۴۹ و دوباره از ۱۶ ژانویه تا ۲۹ مه ۱۹۵۰ از NBC پخش شد. این برنامه هفتگی که به صورت زنده اجرا میشد، از کلوپ شبانه موسیقی کانتری «ویلج بارن» در گرینویچ ویلج نیویورک پخش میگردید.
عبارت هاوارد کرازبی ممکن است به دو شخصیت اشاره کند: هاوارد کرازبی، کشیش و رئیس دانشگاه نیویورک، و هاوارد ادوارد کرازبی، سیاستمدار کانادایی و عضو پارلمان.
تالار موسیقی تریتاون، قدیمیترین تئاتر فعال در شهرستان وستچستر، با معماری شگفتانگیز سبک کوئین آن، از اواخر قرن نوزدهم تاکنون شاهد اجراهای بیشماری از بزرگان موسیقی و رویدادهای فرهنگی بوده است. این بنای تاریخی پس از سالها رکود، با مرمت و بازسازی، دوباره به قلب تپنده هنر منطقه تبدیل شده است.
