عبارت مورد نظر خود را بنویسید
استفان کلایمکس، اپرای سهپردهای ساختهی هانس زندر، بر اساس آثار جیمز جویس و هوگو بال است. این اپرا نخستینبار در ۱۵ ژوئن ۱۹۸۶ در اپرای فرانکفورت اجرا شد. زندر خود لیبرتو را بر پایهی داستانهای «سیمون ستوننشین» از هوگو بال و قسمتهای استفان ددالوس از رمان «اولیس» جویس نوشت.
تئاتر آمریکایی لیِریک (ALT) یک کمپانی اپرا در نیویورک است که از سال ۲۰۰۵ به تولید آثار نوین اپرایی میپردازد. این مؤسسه با برنامههای حمایتی از نویسندگان و آهنگسازان جوان، آثاری مانند «بلیت طلایی» (بر اساس داستان چارلی و کارخانه شکلاتسازی) و سهگانه «پروژه پو» را به روی صحنه برده است.
هرلیتزیوس (Herlitzius) نام خانوادگی است که چهرههای برجستهای در حوزههای هنر و سیاست دارد. در این مقاله به معرفی دو تن از این افراد، اولین اوولین هرلیتزیوس، خواننده اپرا، و بتینا هرلیتزیوس، سیاستمدار آلمانی میپردازیم.
لویی ویمن، آهنگساز و منتقد موسیقی فرانسوی، در آثارش به میراث برتونی وفادار ماند؛ از اپرا و موسیقی مجلسی تا پیانو و آواز، ردپای موسیقی محلی برتاین و زبان هارمونیک امپرسیونیستی در موسیقی او دیده میشود.
موزیو اسکولوا (Muzio Scevola) اپرای جدی سهپردهای است که داستان گایوس موزیو اسکولوا، قهرمان رومی را روایت میکند. این اثر حاصل همکاری سه آهنگساز برجسته قرن هجدهم، فیلیپو آماده، جووانی بونونchini و گئورگ فریدریش هندل است. لیبرتو ایتالیایی آن توسط پائولو آنتونیو رولی نوشته شده و بر اساس متنی از سیلویو استامپیگلیا است. این اپرا برای نخستین بار در سال ۱۷۲۱ در تئاتر سلطنتی لندن اجرا شد و امروزه نیز به صورت کنسرت و اجراهای صحنهای ارائه میشود.
داستان الویر، اپرای کُمیک سهپردهای از امبرواز توماس، با لیبرتو الکساندر دوما (پدر) و آدولف دو لوون، در ۴ فوریه ۱۸۶۰ در تئاتر اُپرا-کُمیک پاریس به روی صحنه رفت. این اثر با تلفیقی از رئالیسم و فانتزی، داستان جوانی ولخرج را روایت میکند که پس از ازدواج با زنی ثروتمند و پیر، متوجه میشود او در واقع معشوقه جوان و زیبای سابقش است که او را رها کرده بود.
ناجی اوزگوچ، رهبر ارکستر ترکیهای متولد ۱۹۶۴، رهبر اصلی ارکستر اپرا و باله دولتی آنکارا است و در اجرای نخست آثار معاصر ترکیه و ضبط اوراتوریو یونس امره نقش داشته است.
اگله شپوکایتِه، بالرین برجسته لیتوانیایی، از سال ۱۹۸۹ تا ۲۰۱۱ بهعنوان بالرین اصلی اپرا و باله ملی لیتوانی درخشید. او بنیانگذار مدرسه باله اگله شپوکایتِه در ویلنیوس و مؤسسه باله سندیگو است. شپوکایتِه همچنین طراح رقص، بازیگر و سخنران عمومی است و جوایز متعددی از جمله جایزه ملی لیتوانی را دریافت کرده است.
اپرای «رومولو و ارسیلیا» اثری قرن هجدهمی از آهنگساز چک، یوزف میسلیوچک، بر اساس لیبرتو پیتر متاستازیو است. این اپرا در سه پرده، نخستین بار در ۱۷۷۳ در ناپل اجرا شد و با وجود تغییرات قابل توجه در ساختار و افزودن آریاهای جدید، به عنوان یکی از آثار مهم اپرای جدی ایتالیایی شناخته میشود.
سورن نیلز آیکبرگ، متولد ۲۳ ژوئیه ۱۹۷۳، یک آهنگساز و رهبر ارکستر کلاسیک آلمانی-دانمارکی است. او در اشتوتگارت آلمان متولد شد و در کپنهاگ، کلن و برلین در رشتههای پیانو، آهنگسازی و رهبری ارکستر تحصیل کرد. آیکبرگ با برنده شدن در مسابقه ملکه الیزابت برای آهنگسازان در بروکسل در سال ۲۰۰۱، به شهرت رسید. آثار او شامل سه سمفونی، چندین کنسرتو، پنج اپرا و موسیقی تکنوازی و مجلسی است.
عبارت 'As One' در زمینههای مختلفی از جمله افراد، تئاتر، فیلم و موسیقی به کار میرود. این عبارت شامل نام یک تولیدکننده بریتانیایی تکنو (کیرک دیجیورگو)، اپرا ۲۰۱۴، فیلم ۲۰۱۲، دوی موسیقی کرهای، گروه کانتوپ هونگکنگی و دهها آلبوم و ترک موسیقی از دهه ۱۹۷۶ تا ۲۰۱۸ است.
مارگریت سیلوا، خواننده متزوسوپرانوی بلژیکی، با اجرای بیش از ۳۰۰ بار اپرای کارمن به شهرت رسید. او پیشگام ضبط موسیقی برای ادیسون رکوردز بود و در اپرا، اپرت و تئاتر موزیکال درخشید.
آن هالنبرگ، متزوسوپرانوی مطرح سوئدی، با حضوری منظم در خانههای اپرا و جشنوارههای اروپا شناخته میشود. او در نقشهایی از هندل، موتسارت، روسینی، ویوالدی و مونتهوردی درخشیده و آثار شنیداری و تصویری مهمی از خود بر جای گذاشته است.
کریگ فرست، آهنگساز آمریکایی موسیقی آوانگارد، شناخته شده برای آثار اپرا، ارکسترال و الکترونیک. موسیقی او با درام تنیده، اغلب ناراحتکننده و زبان آتونال محاسبهشده شناخته میشود. او از شاگردان شولامیت ران و متخصص موسیقی الکترونیک است.
بسی مارشال وایتلی (۱۸۷۱-۱۹۴۴) آهنگساز، پیانیست و مدرس آمریکایی بود که در کنسرواتوار موسیقی اوکلند تحصیل کرد. او ۳۲ سال به عنوان مدرس پیانو و ناظر موسیقی در کانزاس سیتی فعالیت داشت. آثار او شامل اپرا، موسیقی ارکسترال و آوازی است که جوایزی نیز کسب کردهاند.
«لا چی دارم لا مانو» دوئتی معروف از اپرای «دون ژوان» اثر موتسارت است که بین شخصیتهای دون ژوان و زِرلینا اجرا میشود. این قطعه در اکسپوزسیون اول اپرا، در تلاش دون ژوان برای اغواگری زِرلینا خوانده میشود و با موسیقی جذاب و ساختار دراماتیک، یکی از ماندگارترین آثار اپرایی به شمار میرود.
لودویگ فرالدیناند شیدرمایر، موسیقیشناس و وزیر آلمانی، در ۷ دسامبر ۱۸۷۶ در رگنسبورگ زاده شد و در ۳۰ آوریل ۱۹۵۷ در بنسبرگ درگذشت. او به تاریخ اپرا، موتسارت و بتهوون پرداخت و نخستین ویرایش انتقادی کامل نامههای خانواده موتسارت را در ۱۹۱۴ منتشر کرد. شیدرمایر بنیانگذار آرشیو بتهوون در بن و مؤسسه موسیقیشناسی دانشگاه بن بود و تا ۱۹۴۵ ریاست این مراکز را برعهده داشت.
گروه کر اورگان، یک گروه کر کنسرت آمریکایی مستقر در هیلسبرو، اورگان است که در سال ۱۹۸۵ تأسیس شد. این گروه ۶۰ نفره در منطقه شهری پورتلند اجرا داشته و تورهای اروپایی نیز برگزار کرده است. رپرتوار آنها از موسیقی کلاسیک و اپرا تا فولک و معاصر را شامل میشود.
فیلم «اخلاق یک بانو» محصول ۱۹۳۰ آمریکا، داستانی تخیلی از زندگی خواننده اپرا، جنی لین، را به تصویر میکشد. این فیلم با بازی گریس مور در نقش لین، رجینالد دنی به عنوان معشوق او و والاس بیری در نقش پی.تی. بارنوم، حاوی اجرای آریاهای اپرا توسط مور است. سیدنی فرانکلین کارگردانی این اثر را بر عهده داشته است.
ژان روبیکه (۱۸۷۴-۱۹۶۰) تاریخنگار هنر، منتقد و متصدی موزه فرانسوی بود. او همچنین با نام مستعار ژان روبی به عنوان نمایشنامهنویس و لیبرتیست اپرا فعالیت میکرد. روبیکه سالها در موزه کارناواله خدمت کرد و آثار متعددی در زمینه تاریخ هنر و زندگی روزمره در دورههای مختلف تاریخی نگاشت.
