48 مقاله — صفحه 2 از 4
مد6 (MED6) یکی از واحدهای ساختاری مجتمع میانجیگر رونویسی پلیمراز II است که در انسان توسط ژن MED6 کدگذاری میشود. این پروتئین برای فعالسازی بسیاری از پروموترهای پلیمراز II ضروری است و از مخمر تا انسان حفظ شده است.
ژن C10orf35 یک پروتئین تراغشایی در انسان کدگذاری میکند که حاوی دامنه عملکرد ناشناخته DUF4605 است. این ژن در کروموزوم ۱۰ قرار دارد و پروتئین آن در مغز، نخاع و اندامهای تناسلی مردانه به میزان بالایی بیان میشود. ساختار پروتئین شامل مناطق حفظشده و بخشهای مارپیچی و ورقهای است.
ژن FMR1-AS1 یک RNA غیرکدکننده بلند است که با منطقه تکرار CGG ژن FMR1 همپوشانی دارد. بیان این ژن در حاملان پیشجهش سندرم شکنندگی X افزایش مییابد، اما در بیماران مبتلا به این سندرم خاموش میشود. این ژن دارای عملکرد ضدآپوپتوزی است.
پروتئین ۴E-BP1، کدگذاریشده توسط ژن EIF4EBP1، با اتصال به فاکتور آغاز ترجمه eIF4E، ترجمه وابسته به کلاه را مهار میکند. فسفریلهشدن این پروتئین، اتصال آن به eIF4E را قطع کرده و باعث افزایش سرعت سنتز پروتئین میشود. این فرایند تحت تأثیر سیگنالهایی مانند تابش UV و انسولین قرار دارد.
دامنه دیسکوئیدین، که با نامهای دامنه نوع C فاکتور ۵/۸ یا دامنه شبیه C2 نیز شناخته میشود، یک ساختار پروتئینی مهم در بسیاری از فاکتورهای انعقاد خون است. این دامنه در فاکتورهای انعقادی V و VIII تکرار میشود و در اتصال به لیپیدها و عملکرد صحیح انعقاد خون نقش دارد.
دیپلوگلوسا گروهی از خزندگان نوآنگوییمورف است که شامل خانوادههای زنوسوریدائه، دیپلوگلوسیدائه، آنیلییدائه و آنگوئیدائه میشود. سه خانواده آخر در ابرخانواده آنگوئوییدائه طبقهبندی شدهاند. در گذشته، مارمولک تمساح چینی در خانواده زنوسوریدائه قرار میگرفت، اما مطالعات مولکولی اخیر نشان میدهد این گونه به وارونوئیدها در گروه پالئوآنگوییمورفا نزدیکتر است.
سی14اورف93 پروتئینی است که توسط ژن سی14اورف93 کدگذاری میشود. این پروتئین کروی با انتهای C حفظشده، عمدتاً در هسته سلول قرار دارد. بیان آن در تمام بافتها به جز بافت عصبی بالاست، اما در سلولهای T و سایر بافتهای ایمنی به طور قابل توجهی بیشتر است.
آنزیم GCAT، کدگذاریشده توسط ژن GCAT در انسان، نقش کلیدی در تبدیل آمینواسید ل-ترئونین به گلیسین دارد. این فرایند دومرحلهای با مشارکت آنزیمهای دهیدروژناز ل-ترئونین و لیگاز کوئنزیم A انجام میشود. GCAT بهعنوان یک آمینوترانسفراز وابسته به پیریدوکسال فسفات طبقهبندی میگردد.
هیپوگزانتین یک ترکیب طبیعی از خانواده پورینها است که در اسیدهای نوکلئیک و متابولیسم سلولها نقش دارد. این ماده به عنوان منبع نیتروژن در کشت سلولها و انگلهایی مانند مالاریا استفاده میشود. مطالعات ناسا نشان میدهد هیپوگزانتین ممکن است منشأ فرازمینی داشته باشد.
آنزیم LMTK2، یک کیناز سرین/ترئونین، در تنظیم سیگنالینگ رشد عصبی و ترافیک غشایی اندوزومی نقش دارد. از دست رفتن این آنزیم با پیشرفت سرطان پروستات مرتبط است. این پروتئین با چندین پروتئین کلیدی مانند گیرنده آندروژن و CDK5 تعامل دارد.
پروتئین ZFPM2، عضوی از خانواده FOG، در تنظیم فاکتورهای رونویسی GATA نقش کلیدی دارد. این پروتئین در رشد بافتهای قلب، دیافراگم و غدد جنسی جنین دخیل است. جهشهای ژن ZFPM2 باعث بیماریهای مادرزادی مانند نقصهای قلبی، فتق دیافراگمی و ابهام در دستگاه تناسلی میشود.
دیآسيلگلیسرول O-آسيلترانسفراز 2 (DGAT2) پروتئینی است که در انسانها توسط ژن DGAT2 کدگذاری میشود. این آنزیم نقش کلیدی در سنتز تریگلیسرید دارد و واکنش نهایی اتصال دیآسيلگلیسرول به اسیدهای چرب را کاتالیز میکند.
