11 مقاله
ناو اچاماس فوری، یکی از ۲۰ ناوچه کلاس اچ، در جنگ جهانی اول برای نیروی دریایی بریتانیا خدمت کرد. این ناو با طول ۷۲ متر و جابجایی ۹۵۰ تن، مجهز به توربینهای بخار و تسلیحات قدرتمند بود. فوری در عملیاتهای مختلفی از جمله تلاش برای نجات ناو جنگی آسیبدیده و گشتزنی ضدزیردریایی شرکت داشت و پس از جنگ در ۱۹۲۱ از رده خارج شد.
ناو یواساس نورمن اسکات (DD-690) یک ناوشکن نیروی دریایی ایالات متحده بود که به افتخار دریاسالار نورمن اسکات نامگذاری شد. این ناو در جنگ جهانی دوم نقش پررنگی داشت و در عملیاتهای مهمی مانند نبرد گوام و حمله به جزایر ماریانا شرکت کرد. نورمن اسکات به دلیل شجاعت و فداکاری خدمهاش، هفت ستاره نبرد دریافت کرد.
ناو بیآرپی داتو سیکاتونا (پیاف-۵) یکی از سه ناو سابق نیروی دریایی آمریکا بود که در خدمت نیروی دریایی فیلیپین قرار گرفت. این ناو در سال ۱۹۴۳ به عنوان بخشی از نیروی دریایی آمریکا به خدمت درآمد و در جنگ جهانی دوم در اقیانوس اطلس و آرام حضور داشت. پس از انتقال به ژاپن و سپس فیلیپین، این ناو به عنوان ستون فقرات ناوگان فیلیپین تا سال ۱۹۸۹ خدمت کرد.
ناو ادمیرال ناخیموف، یک رزمناو زرهپوش در نیروی دریایی امپراتوری روسیه بود که در جنگ روسیه و ژاپن حضور داشت. این ناو به نام ادمیرال پاول ناخیموف نامگذاری شد و با الهام از رزمناوهای نیروی دریایی بریتانیا طراحی گردید. با وجود تسلیحات قدرتمند، این ناو به دلیل پیشرفت سریع فناوری دریایی، تا سال ۱۹۰۵ منسوخ شد و در نبرد تسوشیما غرق گردید.
ناو مونارک، نخستین کشتی از کلاس خود، در دهه ۱۸۹۰ برای نیروی دریایی اتریش-مجارستان ساخته شد. این ناو به همراه دو کشتی خواهر خود، در اوایل قرن بیستم در دریای مدیترانه فعالیت داشتند. با آغاز جنگ جهانی اول، مونارک به همراه ناوهای خواهر به خلیج کتور اعزام شد تا به توپخانه مونتهنگرو و فرانسه حمله کند. پس از جنگ، این ناو به بریتانیا تحویل داده شد و در سال ۱۹۲۱ در ایتالیا اسقاط گردید.
ناوهای هواپیمابر کلاس اینپلسیبل، شامل دو ناو برای نیروی دریایی سلطنتی بریتانیا در جنگ جهانی دوم، با سرعت بیشتر و ظرفیت هواپیمای بالاتر نسبت به ناوهای قدیمیتر طراحی شدند. این ناوها ابتدا در ناوگان خانگی مستقر شدند و سپس به ناوگان اقیانوس آرام بریتانیا پیوستند. پس از جنگ، به نقشهای آموزشی و حمل نیرو اختصاص یافتند و در نهایت در دهه ۱۹۵۰ از رده خارج شدند.
یواساس سوپریور، یک ناو مینروب کلاس ادمیرابل با بدنه فولادی بود که در سال ۱۹۴۴ برای نیروی دریایی آمریکا ساخته شد. این ناو در نبردهای پایانی اقیانوس آرام علیه امپراتوری ژاپن در جنگ جهانی دوم شرکت کرد و پس از جنگ، به پاکسازی میدانهای مین باقیمانده پرداخت.
ناو اچاماس استگ، یک ناوشکن دو دودکش با سرعت ۳۰ گره، در سال ۱۸۹۹ به آب انداخته شد. این ناو که ششمین کشتی با این نام بود، در دریای مدیترانه، دریای شمال و دریای ایرلند خدمت کرد. در جنگ جهانی اول در عملیاتهای گشتزنی و اسکورت کاروانها شرکت داشت و در نهایت در سال ۱۹۲۱ برای اسقاط فروخته شد.
یواساس اسسی-۴۹۷، یک ناو شکار زیردریایی از کلاس اسسی-۴۹۷ بود که در جریان جنگ جهانی دوم در نیروی دریایی ایالات متحده و سپس در نیروی دریایی فرانسه آزاد خدمت کرد. این ناو ابتدا در ۲۹ نوامبر ۱۹۴۱ در تگزاس ساخته شد و پس از تغییر کاربری، در ۱۸ مارس ۱۹۴۴ به فرانسه منتقل شد. خدمت آن تا سال ۱۹۸۰ ادامه یافت، اما سرنوشت نهایی آن نامشخص است.
رزمناوهای کلاس رادتزکی، آخرین ناوهای پیشا-دردنوت نیروی دریایی اتریش-مجارستان بودند که در سالهای ۱۹۰۷ تا ۱۹۱۰ ساخته شدند. این سه ناو با تسلیحات قدرتمند خود، خدمت محدودی در جنگ جهانی اول داشتند و در نهایت به غنیمت جنگی ایتالیا تبدیل و اوراق شدند.
ناوشکن ساواکازه، یکی از ناوهای کلاس مینهکازه نیروی دریایی امپراتوری ژاپن، که پس از خدمت در جنگ دوم چین و ژاپن، بیشتر دوران جنگ اقیانوس آرام را در گشتزنی ضدزیردریایی گذراند و در نهایت به عنوان شناور آموزشی و هدف آزمایشی استفاده شد. این ناو از بمباران جان سالم به در برد و در سال ۱۹۴۸ اوراق شد.
