48 مقاله — صفحه 3 از 4
آگوستین بپتیستو لوپز، رهبر قبیله توهونو اودهام در آریزونا، زندگی پرفرازونشیبی داشت. او که در سانتا روزا متولد شد، در نیروی هوایی آمریکا خدمت کرد و به عنوان گاوچران، موسیقیدان و دامدار فعالیت داشت. لوپز از ۱۹۷۱ تا ۱۹۷۳ ریاست قبیله را برعهده داشت و پدر گرتی لوپز، یکی از معدود رهبران زن موسیقی وایلاست.
انجمن گروههای موسیقی لولهای ویکتوریای استرالیا (VHPBA)، قدیمیترین انجمن گروههای موسیقی لولهای در جهان است که در سال ۱۹۲۴ تأسیس شد. این انجمن، شاخهای ایالتی از انجمن گروههای موسیقی لولهای استرالیا است و هدف آن حمایت از گروههای موسیقی لولهای در ایالت ویکتوریا، استرالیا میباشد.
«در جاده رگلان» ترانهای ایرلندی است که بر اساس شعری از پاتریک کاوَنَگ، شاعر ایرلندی، ساخته شده است. این شعر الهامگرفته از خیابان رگلان در دوبلین است و داستان عشق نافرجام شاعری میانسال به زنی جوانتر را روایت میکند. با وجود آگاهی از خطر آسیب دیدن، او وارد این رابطه میشود و در نهایت با دلشکستگی مواجه میگردد.
کوبزارهای اسلوبژان، نوازندگانی از منطقه اسلوبژان در نزدیکی شهر خارکوف اوکراین بودند که سنت باندورا را با تکنیکهای منحصربهفرد خود شکل دادند. این گروه شامل هنرمندان نامداری مانند پترو دروچنکو، ایوان کوچوهورا و استپان پاسیوها میشد. سنت آنها پایهگذار مدرسه آکادمیک باندورای خارکوف شد.
آلبوم «سلتیهای جوان» اثری از برادران مکدانلد، شرکتکنندگان برنامه ایکس فاکتور، در سال ۲۰۰۸ منتشر شد. این آلبوم شامل ترانههای اسکاتلندی معروفی مانند «لخ لوموند» و «۵۰۰ مایل» است و نمادی از موسیقی سنتی اسکاتلند به شمار میرود.
موسیقی و رقص مرفا، هنری جشنگونه و پرشور با ریشههای عربی-آفریقایی است که در قرن هجدهم میلادی به حیدرآباد هند راه یافت. این موسیقی با سازهایی چون دف، دول و طبلهای مسی در سرعت بالا نواخته میشود و اکنون نماد سنتی خوشآمدگویی در مراسم رسمی و عروسیهای حیدرآبادی است.
تاهیتی نویی ترانهای محبوب از جزایر پلینزی است که توسط هنرمندان متعددی اجرا شده است. این ترانه در رادیو و جشنهای مناطق مختلف اقیانوس آرام از گوام تا پورت مورزبی شنیده میشود. نسخههای مختلفی از این ترانه ضبط شده، از جمله اجرای معروف میلا با ارکستر ادی لوند.
فردریک ایورسن (۱۸۶۴–۱۹۴۸) موسیقیدان و آهنگساز سنتی دانمارکی بود که با برگزاری رقصهای سنتی در رستوران ترِدبالههوس در غرب وییله، شهرت یافت. او با نواختن کلارینت و ویولن، قطعاتی را خلق کرد که امروزه جزو گنجینه موسیقی سنتی دانمارک به شمار میروند.
انجمن نوازندگان کیسهای دشتها و مرزها در دهه ۱۹۸۰ میلادی تأسیس شد تا به ترویج مطالعه و نواختن کیسههای بادی (با دمنده) مناطق شمالی انگلستان و جنوب شرقی اسکاتلند، مانند کیسههای کوچک اسکاتلندی، کیسههای چوپانی و کیسههای مرزی بپردازد. این انجمن با برگزاری رویدادها، مسابقات، ارائه مواد آموزشی و انتشار مجله «Common Stock» نقش کلیدی در احیای سنتهای کیسههای بادی اسکاتلند ایفا کرده است.
کتاب «موسیقی جنوب: داستان کارناتیک» نوشتهی تی.ام. کریشنا، موسیقیدان برجسته، روایتی است از ریشهها و تأثیرات اجتماعی و سیاسی موسیقی کارناتیک. این کتاب به بررسی مسائل جنسیت، کاست و طبقه در جامعهی موسیقی کارناتیک در جنوب هند، بهویژه مدرس، میپردازد و با رویکردی علمی به تشریح اساس تشکیل راگا و تأثیر آن بر حواس انسان میپردازد.
جاریفا، خواننده و آهنگساز موسیقی تساپیکی از منطقه ساحلی جنوبی ماداگاسکار، با آلبومهای متعدد و کنسرتهای منظم در سراسر جزیره شناخته میشود. او با تکآهنگ «دانگو دانگو» در سال ۲۰۰۴ به شهرت کشوری دست یافت.
کوموسو راهبان زِن ژاپنی بودند که در دوره ادو با کلاههای حصیری و نواختن نی شاکوهачі شناخته میشدند. آنها با تمرین «سوZen» (مدیتیشن از طریق نواختن نی) به دنبال روشنی و شفا بودند. با وجود محدودیتهای سفر در آن دوران، کوموسو از معافیت ویژهای برخوردار بودند که احتمالاً به دلیل نقش اطلاعاتی آنها برای حکومت بود.
