6 مقاله
یوف، کاهن و مقام رسمی مصری در دوران دودمان هجدهم، از طریق سنگنبشتهای در ادفو شناخته شده است. او توسط ملکه اهوتپ، مادر فرعون اهمس اول، به عنوان کاهن دوم و دربان معبد منصوب شد. یوف همچنین در ترمیم آرامگاه ملکه سوبکامساف و خدمت به ملکه اهمس، همسر توتمس اول، نقش داشت.
شیا نای (۱۹۱۰-۱۹۸۵) باستانشناس پیشرو چینی بود که با تحصیل در بریتانیا به نخستین دکترای مصرشناسی چین تبدیل شد. او با وجود موانع سیاسی، نقش کلیدی در توسعه باستانشناسی چین و حفظ میراث فرهنگی این کشور ایفا کرد. تحقیقات او بر روی مهرههای مصری باستان، علیرغم تأخیر ۷۱ ساله در انتشار، همچنان به عنوان مرجعی مهم در مصرشناسی شناخته میشود.
اوناس، نهمین و آخرین فرعون دودمان پنجم مصر باستان، با حکومتی حدود ۱۵ تا ۳۰ ساله در سده ۲۴ پیش از میلاد، شناخته میشود. او با ساخت هرم خود در سقاره و نوآوری در نگارش متون هرمی، میراثی ماندگار بر جای گذاشت. دوران او با افول اقتصادی همراه بود، اما تجارت با نوبیا و سواحل شام ادامه داشت. مرگ او بدون وارث مرد، احتمالاً به پایان دودمان پنجم انجامید.
ادوین اسمیت، بازرگان و مجموعهدار آمریکایی عتیقهجات، نام خود را بر یکی از ارزشمندترین پاپیروسهای پزشکی مصر باستان نهاد. او در نیمه دوم قرن نوزدهم میلادی در مصر زندگی میکرد و با خرید پاپیروس مشهوری از یک بازرگان محلی در اقصر، گنجینهای بینظیر را از دست فراموشی نجات داد.
پاپیروس اوکسیرینخوس ۲۸۴ سندی یونانی از قرن اول میلادی است که شکایت یک پارچهباف از باجخواهی مأمور مالیاتی را روایت میکند. این قطعه در اوکسیرینخوس مصر کشف شد و اکنون در دانشگاه هاروارد نگهداری میشود.
«دستور زبان مصری» (Grammaire égyptienne)، اثر ژان-فرانسوا شامپولیون، راهنمای جامع خط هیروگلیف مصر باستان است که پس از مرگ او در سال ۱۸۳۶ منتشر شد. این کتاب اصول کلی خط مقدس مصر را برای زبان گفتاری شرح میدهد و به پیچیدگیهای این سیستم نوشتاری میپردازد.
