114 مقاله — صفحه 3 از 10
جان چارلز بکویت، افسر برجسته ارتش بریتانیا، با وجود جراحت در نبرد واترلو، زندگی خود را وقف کمک به جامعه والدنس در شمال ایتالیا کرد. او با تأسیس مدارس و بیمارستان، نقشی حیاتی در بهبود زندگی و آموزش این اقلیت مذهبی ایفا نمود.
رابرت نلس (۱۷۶۱-۱۸۴۲)، بازرگان و سیاستمداری برجسته در کانادا علیا بود. او که ریشههایی در جنگهای استعماری و انقلاب آمریکا داشت، پس از جنگ به دره رودخانه گرند مهاجرت کرد و نقش مهمی در توسعه منطقه نیاگارا ایفا نمود. نلس در مجلس قانونگذاری کانادا علیا نیز خدمت کرد و نامش جاودانه شده است.
استفان چارنیتسکی، اشرافزاده، ژنرال و فرمانده نظامی برجسته لهستانی (۱۵۹۹-۱۶۶۵)، از طبقهای متوسط به جایگاهی والا در تاریخ لهستان رسید. او با نبوغ نظامی خود در جنگهای متعدد، بهویژه علیه سوئدیها، نقش کلیدی در پیروزیهای لهستان ایفا کرد و به نماد مقاومت و قهرمانی ملی تبدیل شد. مشارکتهای او در سرکوب قیام خملنیتسکی و جنگهای سوئد، میراث ماندگاری از خود برجای گذاشت.
دیتر تراوتواین، الهیدان پروتستان آلمانی و نویسنده سرودهای مذهبی معاصر، نقش مهمی در نوسازی موسیقی و عبادت در کلیسای انجیلی آلمان داشت. او همچنین فعال سرسخت ضد آپارتاید بود و جوایز متعددی دریافت کرد.
لیولین آپ مرودود، شاهزادهای گمنام از خاندان گینود در قرن سیزدهم، آخرین لرد مریونیث بود. او در نبردها شرکت جست، به تبعید رفت و در نهایت در برابر مهاجمان انگلیسی جان باخت. پسرش، مادوک، نیز علیه اشغالگران قیام کرد.
هوبرت، اسقف تروآن در قرن یازدهم، با وجود اتهامات سوء استفاده مالی و تکفیر توسط پاپ گریگوری هفتم، به عنوان فردی باسواد و دلسوز اموال کلیسا شناخته میشد. او درگیر اختلافات جانشینی صومعه برگ و در نهایت به عنوان راهب بازنشسته شد.
ژان دوم دو لانوآ (۱۴۱۰-۱۴۹۳)، اشرافزادهای از شهرستان اِینو، نقشی کلیدی در سیاستهای هلند بورگونی ایفا کرد. او که فرزند و نواده جنگجویان آژینکورت بود، در جوانی سابقه نظامی درخشانی داشت و بعدها به مقام استاتهولدر (فرماندار) مناطق مهمی چون هلند و زیلاند منصوب شد. لانوآ با فیلیپ نیکو و سپس لویی یازدهم فرانسه روابط نزدیکی داشت که گاهی به قیمت موقعیتش در هلند تمام میشد. او همچنین در سرکوب شورش گنت و مذاکرات مهمی چون پیمان آراس نقش داشت.
بوئناونتورا کوزینیو خورخرا (۱۸۰۸-۱۸۵۵)، حقوقدان، سیاستمدار و نماینده شیلیایی. او در سانتیاگو متولد شد و پس از تحصیل در رشته حقوق، به تدریس و فعالیت سیاسی پرداخت. وی در دورههای مختلف به عنوان نماینده مجلس در پارلمان شیلی حضور داشت.
پوبلیوس ویتلیوس، فرمانده رومی قرن اول، در کمپینهای جرمانیکوس در ژرمانی حضور داشت. او مسئولیت لژیونها را بر عهده داشت و در جمعآوری مالیات در گال مشارکت داشت. ویتلیوس همچنین در دادگاه پرونده قتل جرمانیکوس نقش داشت و بعدها به اتهام همدستی با سِیانو محاکمه شد.
هنری هریسون (۱۸۶۷-۱۹۵۴) سیاستمدار ایرلندی، نماینده مجلس عوام بریتانیا و عضو حزب پارلمانی ایرلند بود. او در جنگ جهانی اول در ارتش بریتانیا خدمت کرد، نویسندهای پرکار بود و برای بهبود روابط میان بریتانیا و ایرلند تلاش کرد.
احمدو اهیجو، سیاستمدار برجسته کامرونی، اولین رئیس جمهور این کشور بود که از سال ۱۹۶۰ تا ۱۹۸۲ حکومت کرد. او نقش کلیدی در استقلال کامرون از فرانسه و اتحاد مناطق فرانسویزبان و انگلیسیزبان ایفا کرد. اهیجو با ایجاد یک نظام سیاسی متمرکز و تکحزبی، کشور را به سمت ثبات و شکوفایی نسبی هدایت کرد.
ایزایا هاپکینز (درگذشته ۱۶۹۰)، اسقف اعظم کلیسای ایرلند در دوران پرتلاطم قرن هفدهم، از ۱۶۸۱ تا ۱۶۹۰ عهدهدار مقام اسقفی در شهر دِری بود. او که در انگلستان متولد و تحصیل کرد، پس از بازگشت به ایرلند، مناصب مهمی را در کلیسای مسیح و کلیسای جامع رافو بر عهده گرفت و در نهایت به مقام اسقفی دِری رسید.
