20 مقاله — صفحه 2 از 2
پاتریک جوزف دیلون (۱۸۴۱-۱۸۸۹) کشیش کاتولیک ایرلندی، مبلغ مذهبی در آرژانتین، سیاستمدار و بنیانگذار روزنامه «The Southern Cross» بود. او نقشی برجسته در جامعه ایرلندیهای آرژانتین ایفا کرد و در عرصه سیاست نیز فعال بود.
گوپالاناند سوامی (۱۷۸۱-۱۸۵۲)، از شاگردان برجسته سوامینارایان، نقش کلیدی در گسترش مکتب سوامینارایان داشت. او به عنوان یکی از یوگیان برجسته و مدیر مراکز مهم این مکتب شناخته میشود و آثار علمی و مذهبی فراوانی از او به یادگار مانده است.
چارلز گرینوود، کشیش پنطیکاستی، نقش کلیدی در تأسیس مجامع خدا در استرالیا داشت. او با برگزاری جلسات احیا در ملبورن، کلیسای ریچموند تمپل را بنیان نهاد که به کلیسای مادر شبکهای از کلیساهای پنطیکاستی تبدیل شد.
هیلاریو دی جسو کاستا (1696-1754)، اسقف اعظم کاتولیک رومی، از سال 1737 تا 1754 به عنوان اسقف اعظم شرق تونگکینگ خدمت کرد. او در ایتالیا متولد شد و در سال 1735 به عنوان اسقف اعظم همکار شرق تونگکینگ و اسقف اعظم کوریکوس منصوب شد.
میرزا نصیر احمد (۱۹۰۹-۱۹۸۲)، سومین خلیفه جامعه احمدیه، نقش مهمی در گسترش فعالیتهای تبلیغی، بهویژه در آفریقا و اروپا ایفا کرد. او نماینده جامعه احمدیه در مجلس ملی پاکستان بود و با وجود فشارهای سیاسی، رهبری جامعه را در دورهای پرتلاطم بر عهده داشت. طرح "نصرت جهان" برای خدمات درمانی و آموزشی در آفریقا و بنیانگذاری مسجد بشارت در اسپانیا از دستاوردهای اوست.
الکساندر نیل سامرویل (۱۸۱۳-۱۸۸۹)، وزیر و مبلغ اسکاتلندی، با سفرهای گسترده به سراسر جهان، از جمله هند، استرالیا، نیوزیلند و اروپا، نقش مهمی در گسترش مسیحیت ایفا کرد. او در سال ۱۸۸۶-۱۸۸۷ به عنوان رئیس مجمع عمومی کلیسای آزاد اسکاتلند خدمت کرد.
ملانی کالوات، یکی از دو شاهد رؤیت بانوی مقدس در کوههای لَ سالِت، زندگی پر فراز و نشیبی داشت. او که از خانوادهای فقیر بود، در نوجوانی شاهد رؤیایی شد که مسیر زندگیاش را تغییر داد. پس از آن، او با چالشهای فراوانی از جمله تحقیقات کلیسایی، فشارهای سیاسی و اختلافات درونی خود روبرو شد.
آلفونسوس فلاوین دِ سouza (۱۹۳۹-۲۰۱۶)، کشیش یسوعی و اسقف کاتولیک رومی اسقفنشین رایگنج در هند بود. او نقش مهمی در گسترش فعالیتهای مذهبی و آموزشی در منطقه داشت.
