3 مقاله
حساب تغییرات زمانی روشی رسمی برای تحلیل جریانهای سیستمهای پویای غیرخودگردان است. این روش در دهه ۱۹۷۰ توسط آ. آگراچف و ر. گامکرلیدزه معرفی شد. هدف آن ارائه ابزارهای مناسب برای برخورد با میدانهای برداری غیرجابهجایی و نمایش جریانهای آنها به صورت سریهای ولترا بینهایت است.
هومئومورفیسم گستراننده مفهومی در ریاضیات است که حرکت نقاط دور از هم تحت تکرار تابع را رسمیت میبخشد. این مفهوم با تعریف دقیق گسترانندگی مثبت و قضایای مرتبط، ساختار سختی دارد. در فضاهای متریک فشرده، گسترانندگی به عنوان یک ویژگی توپولوژیکی عمل میکند.
قضیه دنوآ در ریاضیات، شرط کافی برای همارزی توپولوژیکی یک دیفئومورفیسم دایره با چرخش غیرجبری را بیان میکند. این قضیه توسط دنوآ در جریان طبقهبندی توپولوژیکی هومئومورفیسمهای دایره اثبات شد. او همچنین مثالی از دیفئومورفیسم C1 با عدد چرخشی غیرجبری ارائه کرد که با چرخش همارز نیست.
