8 مقاله
قطعنامه ۲۶۷۳ شورای امنیت سازمان ملل متحد در ۱۱ ژانویه ۲۰۲۳ به اتفاق آرا تصویب شد. این قطعنامه مأموریت نظارتی سازمان ملل در کلمبیا را تمدید کرد و بر تعهد به روند صلح کلمبیا تأکید مجدد نمود.
قطعنامه ۱۳۴۷ شورای امنیت سازمان ملل متحد در تاریخ ۳۰ مارس ۲۰۰۱ به اتفاق آرا تصویب شد. این قطعنامه با اشاره به قطعنامههای پیشین، فهرستی از نامزدهای قضاوت دائم در دادگاه کیفری بینالمللی برای رواندا (ICTR) را به مجمع عمومی ارسال کرد.
شورای امنیت سازمان ملل با تصویب قطعنامه ۱۸۰۳ در مارس ۲۰۰۸، ایران را ملزم به توقف کامل غنیسازی اورانیوم و تحقیقات مرتبط با سانتریفیوژ کرد. این قطعنامه سرانجام در ژانویه ۲۰۱۶ و در پی اجرایی شدن برجام لغو شد.
آنا کارین انستروم، دیپلمات سوئدی، از سال ۲۰۲۰ نماینده دائم سوئد نزد سازمان ملل است. او پیشتر سفیر و فرستاده ویژه سوئد در افغانستان و پاکستان بوده و در نهادهای صلح و برابری جنسیتی نیز فعالیت دارد.
قطعنامه ۸۸۲ شورای امنیت سازمان ملل در نوامبر ۱۹۹۳ به اتفاق آرا تصویب شد. این قطعنامه ضمن تأکید بر پیشرفتهای صلح در موزامبیک، بر اجرای کامل توافقات رم و عدم تحریک در روند انتخابات و خلع سلاح پافشاری کرد و مأموریت عملیات صلح (ONUMOZ) را تمدید نمود.
قطعنامه ۱۰۷۰ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در ۳۱ ژوئیه ۱۹۹۵ به اتفاق آرا تصویب شد، با یادآوری قطعنامههای پیشین، روند انتخابات را بررسی کرده و مأموریت UNMIH در هائیتی را برای هفت ماه دیگر تمدید کرد. این قطعنامه بر اهمیت انتخابات آزاد و عادلانه و نقش UNMIH در ایجاد محیطی امن و باثبات تأکید داشت.
شورای امنیت سازمان ملل متحد در ۳۱ ژانویه ۲۰۰۱، با تمدید یک ساله مأموریت UNTAET تا ۳۱ ژانویه ۲۰۰۲، بر اهمیت مشارکت مردم تیمور شرقی در اداره امورشان تأکید کرد و خواستار پیگیری استقلال تا پایان سال ۲۰۰۱ شد. همچنین نگرانی خود را از وضعیت پناهندگان و فعالیت شبهنظامیان ابراز داشت.
قطعنامه ۵۵ شورای امنیت، مصوب ۲۹ ژوئیه ۱۹۴۸، در پی گزارش کمیته حسن نیت مبنی بر بنبست در مذاکرات سیاسی و تجاری اندونزی، خواستار پایبندی کامل طرفین به توافقنامه رنویل و اجرای اصول سیاسی آن شد.
